,,Konik polny”:

Był rok 1902, kiedy pod numerem 198 przy ulicy Comte d'Urgell, wówczas należącej do jednego z czterech dystryktów, na które w 1858 roku podzieliła się dawna gmina Les Corts de Sarria, urodził się Josep Samitier Vilalta. Wywodzący się z rodziny robotniczej ,, Sami" całe dzieciństwo spędził na tamtym osiedlu, znanym jako Can Batllo. Jego nazwa nawiązywała do fabryki włókienniczej, założonej w 1867 roku przez Feliksa Batllo Barrere w budynku, w którym obecnie znajduje się Escola Industrial i różne lokale władz miasta. Samitier uczył się w szkole Jose Soli, mieszczącej się przy ulicy Rossello. Po zajęciach miał w zwyczaju spacerować aż do boisk, na których Barça rozgrywała swoje mecze, przy ulicach Muntaner i Industria a często biegiem wracał ze szkoły do domu żeby jak najszybciej móc usiąść na balkonie, skąd widział plac gry przy ulicy Industria. Z tego miejsca mały sami ze stopami trzymanymi między żelaznymi prętami balustrady godzinami oglądał piłkę nożną. Widział jak na tamtym boisku gra genialny Paulino Alcantara, jego Idol z dzieciństwa. Pewnego dnia na treningu pierwszej drużyny młodziutki Samitier podszedł do goleadora Barcelony żeby się z nim przywitać a ten po zamienieniu kilku słów powiedział mu: ,, Ty będziesz piłkarzem". Od tamtego dnia mały ,,Sami” nie przestawał marzyć o tym by pewnego dnia włożyć koszulkę Blaugrany. W 1913 roku Samitier rozpoczął sportową karierę w juniorskich drużynach FC International, który w 1922 roku połączył się z Centre d'sports de Sands, na skutek czego powstała Unio Esportiva de Sants. Dyrektorzy FC Barcelony, Joan Esriba i Antoni Olive zwrócili uwagę na młodego napastnika drużyny zielono-białych w 1918 roku. Sprowadzili go do klubu, gdy miał zaledwie 16 lat i futbol łączył z pracą hydraulikę. W zamian za związanie się z barwą dostał garnitur i zegarek z błyszczącą tarczą. W ten oto sposób ,,Sami” spełnił marzenie by grać w FC Barcelonie, gdzie dzielił szatnię z Alcantarą do czasu aż w 1927 roku piłkarz z Filipin zakończył karierę zawodową. Zadebiutował w pierwszej drużynie w 1919 roku i od razu stał się jednym z pierwszych wielkich idoli barcelonizmu. Z dumą Katalonii Samitier zdobył 12 tytułów mistrza Katalonii, jedno mistrzostwo Hiszpanii oraz 5 Pucharów Króla. Strzelił 326 goli w 454 meczach, które rozegrał w koszulce Barçy. Ze względu na zwrotność i ruchliwość znany był jako ,,Człowiek konik polny” albo ,,Czarodziej”, chociaż pierwszym przydomkiem jaki mu nadano był ,,Pears”, ponieważ zwinnością przypominał znakomitego zawodnika zespołu New Country, który grał w Blaugranie. Związek Samietiera z klubem nie zakończył się bynajmniej gdy piłkarz zawiesił buty na kołku. W 1944 roku został trenerem Barçy. Prowadząc pierwszą drużynę w sezonie 1944/45 wywalczył mistrzostwo Hiszpanii, tytuł, którego klub nie mógł zdobyć od 1929 roku. Później, kiedy był sekretarzem technicznym FC Barcelony zarekomendował transfer Węgra Ladislao Kubali, po tym jak 10 czerwca 1950 roku obejrzał jego występ z zespołem Hungaria na stadionie Saria.


@Symson
@Pawel13sz
@Ogorinho1974
@Mixtape
@misterio
@KrychaFCB
@Culer9002
@AssisMoreira
@Arkon
@Adran360