Tak trochę ku pokrzepieniu serc bo łatwo przedłużyć kontrakty piłkarzy którzy dostają szanse w pierwszym zespole i to tak dużego klubu (np. Cubarsi) lub gdy zaprzyjaźniony agent reprezentuje piłkarza (np. Fort), ale jakość pracy dyrektora sportowego wychodzi gdy udaje mu się przekonać piłkarza, który balansuje pomiędzy pierwszym zespołem a rezerwami (np. Guiu) czy pomiędzy La Masią a rezerwami (np. Natali). To w takich sytuacjach dyrektor sportowy musi wykazać się sprytem, elastycznością budując relacje z piłkarzami i ich reprezentantami oraz zabezpieczając interes klubu przekonując piłkarza możliwą ścieżką rozwojową lub mając jakiś plan na awans sportowy jeśli piłkarz będzie się rozwijał. Jeśli piłkarz rzucany jest po 3 zespołach i przez prawie cały sezon nikt nie ma na niego pomysłu jak może się dalej rozwijać, a dostaje jakąś ofertę i nawet na nią nie odpowiada to raczej znaczy że nawet nie podjęto realnej próby utrzymania go w zespole, a piłkarz był sfrustrowany sytuacją w której cały czas był olewany.
Wg mnie nie ma do końca sensu porównywać piłkarzy z dalekiej przeszłości na zasadzie "odszedł i sobie nie poradził a miał większy talent" - bardziej miarodajne by było porównanie piłkarzy, których sezon wcześniej przygotowywał do dorosłej gry Marquez bo to jest całkowicie inne podejście do piłki, wielki nacisk kładziony jest na rozwój piłkarzy, a nie wynik sportowy. Patrząc na historię trenerów rezerw cofając się aż do czasów Guardioli był Barjuan, Pimienta, Lopez, Eusebio i Enrique (pomijam epizody Vinyalsa i Capellasa) - mamy samych trenerów wynikowych, starających się być wynikowymi jednocześnie się ucząc trenerki oraz specjalizujących się w szkoleniu tylko młodzieży, ale nie stricte w rozwijaniu piłkarzy do gry w dorosłej piłce. Nie liczy się sam talent - większe szanse na wielką karierę ma średniej wielkości talent z takim Marquezem, który wprowadza piłkarza do dorosłego futbolu niż wielki talent z trenerem którego interesuje tylko wynik sportowy. Historia pokazała że talenty małe i duże, które odeszły z Barcelony, ale wprowadzane do dorosłej piłki przez Marqueza radzą sobie całkiem nieźle w dorosłej piłce, a ich wartość rośnie - Akhomach (Villareal z 3mln na 15mln), Riad (Betis z 0.5mln na 15mln), Tenas (PSG z 1mln na 5mln), Pedrola (Sampdoria z 0.5mln na 3mln), Valle (Levante z 0.5mln na 2.5mln), Barbera (FC Brugge z 0.5mln na 0.7mln, ale wielka trauma odejścia z Barcelony ponoć już za nim i w klubie wierzą żę w nowym sezonie zatrzęsie ligą). Tutaj chodzi o to że ilość piłkarzy, ktorych wartość rynkowa rośnie jest jednoznaczna w interpretacji - za czasów innych trenerów odchodziło po 15 piłkarzy z klubu i prawie nikt rynkowo nie znaczył więcej, można było liczyć na palcach jednej ręki piłkarzy którzy gdzieś tam sobie radzili.
"Zadaniem Deco, dyrektora sportowego, nie jest z pewnością bezpośrednie negocjowanie z młodymi zawodnikami szkółki, dlatego obwinianie go o odejścia niektórych graczy akademii jest wyjątkowo na wyrost" - chwila chwila to by mogło tak być gdybyśmy mówili o normalnym klubie - przecież Xavier Budo, czyli osoba odpowiedzialna absolutnie za wszystko co dobre się działo w szkółce ostatnimi czasy, od scoutingu po metodologie szkolenia, a kończąc na procesach przyspieszonego awansu do profesjonalnych sekcji sportowych odszedł z La Masii. Catalunya Ràdio podawało że "kością niezgody okazała się kwestia kierowania La Masią, Budó miał czuć się rozgoryczony limitowaniem jego kompetencji przez Joana Laportę", a plotki do dzisiaj huczą że Deco przekracza swoje kompetencje przy przedłużaniu umów młodych piłkarzy. To by było też spójne z odejściem Budo bo w jego przypadku spekulowało się, że nie niał swobody przy podejmowaniu decyzji od kiedy szkółka zaczęła wypluwać hurtowo talenty dzięki jego zmianom, które wprowadził.
Dla mnie historia Guiu niemal 1:1 przypomina mi historię Akhomacha, który poinformował Barcelonę że odchodzi wraz z końcem kontraktu bo nie widzi szans na grę w pierwszym zespole. Sposób w jaki postępowano z Guiu przez cały sezon również mogło przekonać piłkarza do myślenia że nie będzie miał szans na grę w pierwszym zespole, ale zbudowany przez Marqueza wiedział że będzie gotowy rozwijać się w innym klubie na poziomie pierwszoligowym. Zarówno na Akhomacha jak i Guiu klub nie miał pomysłu i nie mógł im nic zaoferować w kontekście pierwszego zespołu, dostali jakieś propozycje pozostania ale na zasadzie "jak chcesz", a różnica w interpretacji przez kibiców ich zachowań oraz decyzji polega na tym że dzisiaj po beznadziejnym sezonie pierwszego zespołu wszyscy patrzą na cuda robione przez Marqueza, a rok temu nikt nie interesował się gdy odchodziło wiele talentów, a garstka kibiców pisała nawet, że Villareal dla Akhomacha to i tak za wysokie progi - no to pokazał że pnie się w górę i zwiększył swoją wartość rynkową 5-krotnie.
Totalnie nie zgadzam się że Guiu chciał więcej pieniędzy - gdyby tak było to by określił swoje oczekiwania finansowe, a medialnie klub to wykorzystał w narracji, a wiele źródeł wskazuje że interesowało go tylko bycie w szerokim składzie Barcelony. Nawet nie odpowiedział na ofertę bo nie było sensu odpowiadać - co miał negocjować jeśli prawdopodobnie i tak wykluczono mu bycie w szerokim składzie - przecież nie trudno uzyskać sygnały z obozu trenera nawet jak jest nowy. Ja mam kontakt z młodymi piłkarzami i wiem że dla wychowanków, którzy dobrych parę lat życia spędzili w szkółce to decyzja o odejściu z własnej woli w sytuacji gdy klub oferuje przedlużenie umowy to jest to wielki dramat który nie tylko muszą sobie poukładać w głowie ale być również niezwykle silni psychicznie oraz pewni swoich umiejętności. Nie sprowadzajmy każdego piłkarza który chce odejść do sprzedawczyków jak Moriba czy Simons - oni jednoznacznie określali swoją cheć pozostania w Barcelonie podając oczekiwania finansowe tak samo jak niegdyś Balde, Gavi czy Araujo - klub dokonał wyboru. Tutaj piłkarz dokonał wyboru bo oferta sportowa ma wielkie znaczenie i nie każdy przypadek jest taki sam. Jeśli wrzucamy wszystkich do jednego wora to Olmedo czy Prim mogą już odchodzić z klubu bo będzie 1:1 ta sama sytuacja co z Guiu - ta sama agencja, która nie ma żadnych układów z Deco i Laportą i kończy im sie kontrakt z końcem przyszlego sezonu.
Życie - 6mln euro na ziemi nie leży, a chłopakowi należy życzyć powodzenia w karierze i tyle.