- Strona główna
- La Rambla
La Rambla
Witaj na La Rambla
Witamy na La Rambla, gdzie dyskusje toczą się całą dobę! La Rambla to dział stworzony specjalnie dla zarejestrowanych Użytkowników FCBarca.com. Zapraszamy do rejestracji oraz dyskusji nie tylko o Barcelonie i nie tylko o piłce nożnej. W tym dziale obowiązuje regulamin serwisu FCBarca.com, który znajdziecie tutaj.
La Rambla
Online: 1044 Culés
Gorące dyskusje
norbi77
3
Mbappe - jaki to jest madrycki burak, to ręce opadają.
37 odpowiedzi
LAMC_10
12
Nie ma takiego dowodu, że @martusiaaaa jest czternastoletnią dziewczyną, jest nagroda 4 harnasi... » Czytaj dalej
20 odpowiedzi
Comentateiro
34
Witamy panie Mbappe w świecie Leo Messiego na Copie. To wpis do tych, którzy twierdzą, że Copa... » Czytaj dalej
11 odpowiedzi
Media
Sonda
Czy zamierzasz śledzić dokładnie występy Lewandowskiego w Chicago Fire?
Komunikat
Polecający
Ładowanie...
Historia komentarza
Ładowanie...
Online: 1044 Culés
9
,,Cine Alcazar”:
W styczniu 1922 roku ta sala projekcji filmowych otworzyła podwoje przy ,,Rambli de Catalunya” w środku dzielnicy ,,Eixample” pod nazwą ,,Pathe Cinema”. Twórcą budynku był Antoni Bonamusa, który zaprojektował również inne kina w mieście. W ,,Pathe Cinema” było blisko 1600 miejsc. W 1929 roku sala zmieniła nazwę na ,,Lido Cine”, natomiast w 1933 roku, kiedy przygotowywaniem repertuaru zajęła się firma ,,Exshibiciones Modernas SA”, przemianowano ją na ,,Cine Aktualidades”. Jednak i ta nie była ostateczna. Dopiero we wrześniu 1939 roku lokal nazwano definitywnie ,,Cine Alcazar”. W 1974 roku z okazji 75-lecia klubu w Alkazarze wyświetlono film zatytułowany: ,, Barça - 75 lat historii FC Barcelony" autorstwa barcelończyka Jordiego Feliu. Dokument sfinansowany przez klub przypominał historię Barçy Od momentu jej założenia do przybycia Johanna Cruijffa. Zbieranie archiwalnych materiałów było dość kosztowne ponieważ klub nie dysponował żadnym własnym archiwum filmowym, w związku z czym ekipa musiała zwracać się o nagrania do prywatnych osób, których większość należała do różnych penyi Barcelony i mieszkała na stałe w Maladze czy Saragossie. Doprowadzenie do premiery też nie było łatwe. Pośród wielu przeszkód na drodze do realizacji projektu uwagę Zwraca przede wszystkim cenzurę, której poddany był język kataloński, co spowodowało że film trzeba było nakręcić po kastylijsku, chociaż ostatecznie można było włączyć kilka fragmentów po katalońsku. Na hiszpański trzeba było też przetłumaczyć ścieżkę dźwiękową zawierającą między innymi utwór piosenkarki Guillerminy Motty czy zespołu ,,La Trinca, który specjalnie na potrzeby filmu skomponował piosenkę ,, Botifarra de pages", pojawiającą się także na singlu pod tym samym tytułem i na płycie Opus 10. Żeby uniknąć ocenzurowania muzycy ,,La Trinca” zmienili słowa piosenki w taki sposób że zamiast ,,Visca Catalunya, lliure!" śpiewali ,,Visca Catalunya, viure!". Wraz z przywróceniem Generalitat i upadkiem reżimu pod koniec lat 70-tych Jordi Feliu, reżyser filmu dokumentalnego o historii Barçy, skontaktował się z barcelońskim pisarzem Manuelem Vasquezem Montalbanem, wielkim cule, ażeby przedstawić mu projekt zrobienia filmu w wersji katalońskiej. Koniec końców z powodu braku środków finansowych pomysł nie został jednak zrealizowany.
@Symson
@Stinger_
@Safrani
@Ogorinho1974
@Mixtape
@misterio
@Lionel_Messi10
@KrychaFCB
@Culer9002
@Adran360