Żywe legendy brazylijskiego futbolu:

23 lipca 1972 r. urodził się Élber de Souza, brazylijski piłkarz występujący na pozycji napastnika. Élber, który dorastał w Londrinie, został kupiony przez AC Milan w 1991 roku. Ze względu na obecność trzech obcokrajowców w kadrze (maksymalnie dozwolonej w tamtym roku), klub najpierw wypożyczył go, a następnie, w 1993 roku, sprzedał na stałe szwajcarskiemu klubowi Grasshoppers. Podczas trzech sezonów spędzonych w Zurychu udowodnił, że jest znakomitym strzelcem, strzelając 41 bramek w 69 meczach ligowych, będąc królem strzelców w sezonie 1993-1994 i zdobywając dwa gole w czterech meczach w Pucharze UEFA 1992-1993. Z tą drużyną zdobył również Puchar Szwajcarii w sezonie 1993-1994.

W 1994 roku przeniósł się do Niemiec, najpierw do Stuttgartu (87 meczów ligowych i 41 bramek w ciągu trzech sezonów), a następnie w 1997 roku do Bayernu Monachium (169 meczów ligowych i 92 bramki oraz kolejne 64 mecze i 23 bramki w Lidze Mistrzów). Ze Stuttgartem zdobył Puchar Niemiec w sezonie 1996/97, strzelając oba gole w finale przeciwko Energie Cottbus ale przegrał finał Pucharu Zdobywców Pucharów w kolejnym sezonie. Z bawarskim klubem wygrał, oprócz czterech mistrzostw kraju, trzech Pucharów Niemiec i czterech Pucharów Ligi, Ligę Mistrzów w sezonie 2000/01 (16 meczów i sześć goli) oraz Puchar Interkontynentalny w 2001 roku. Na poziomie osobistym był również królem strzelców Bundesligi w sezonie 2002/03, ex aequo z Thomasem Christiansenem.

W 2003 roku przeniósł się do Francji, by grać dla Olympique Lyon, gdzie zagrał 30 razy i strzelił 11 bramek w lidze oraz dziewięć razy i trzy bramki w Lidze Mistrzów, wygrywając tytuł Ligue 1 2003-04 i, w rzutach karnych, Superpuchar Francji 2004 (strzelił gola Lyonu w zremisowanym 1-1 meczu z Paris Saint-Germain).

W styczniu 2005 roku wrócił do Niemiec, by grać dla Borussii Mönchengladbach, gdzie zagrał tylko w czterech meczach bez strzelenia bramki. W Bundeslidze zagrał 260 razy, strzelając 133 gole, stając się najlepszym zagranicznym strzelcem w niemieckiej ekstraklasie (później został wyprzedzony w 2010 roku przez Peruwiańczyka Claudio Pizarro).

Élber zakończył swoją europejską karierę w Mönchengladbach a w 2006 roku wrócił do Brazylii, gdzie grał dla Cruzeiro. Zakończył karierę w drużynie Belo Horizonte, ogłaszając przejście na emeryturę trzy dni przed końcem mistrzostw, z powodu kontuzji i straty ojca. W sumie zagrał 40 meczów dla Cruzeiro i strzelił 18 bramek.

Élber wziął udział w Mistrzostwach Ameryki Południowej do lat 20 w 1991 roku, wygranych przez Brazylię, oraz w Mistrzostwach Świata do lat 20 w 1991 roku, gdzie wystąpił we wszystkich sześciu meczach reprezentacji Brazylii aż do finału, który przegrał z Portugalią po rzutach karnych. Podczas turnieju Élber strzelił cztery gole, stając się najskuteczniejszym strzelcem swojej drużyny i ex aequo z Hiszpanem Ismaelem Urzaizem i Meksykaninem Pedro Pinedą, drugim w klasyfikacji generalnej za Siergiejem Szerbakowem (5 goli).

W 1992 roku grał w Turnieju Przedolimpijskim CONMEBOL z brazylijską reprezentacją olimpijską, rozgrywając cztery mecze i strzelając dwa gole, oba w meczu otwarcia z Urugwajem.

W 1998 roku został powołany do seniorskiej reprezentacji na Złoty Puchar CONCACAF, gdzie zadebiutował w barwach „Seleção” 5 lutego 1998 roku w meczu z Gwatemalą, wchodząc w miejsce Edmundo. Rozegrał cztery mecze w Złotym Pucharze, strzelając dwa gole Salwadorowi. Rozegrał 15 meczów dla Brazylii i strzelił siedem goli, w tym hat-tricka w meczu towarzyskim z Rosją w listopadzie 1998 roku.

@Stinger_
@Safrani
@Ogorinho1974
@Mixtape
@misterio
@Lionel_Messi10
@KrychaFCB
@Bernard777
@AssisMoreira
@Adran360