Pierwszy strzelec gola dla FC Barcelony w Primera Division został wykluczony z drużyny w wieku 25 lat, ponieważ był… „stary”.

Klub próbował sprzedać Manuela Parerę, ale ten, kontuzjowany, zdołał odejść za darmo i trafił do Sabadell, zespołu, któremu zawsze był wdzięczny. Zdobył pierwszego gola dla FC Barcelony w La Liga w Santander, już w 1929 roku. W deszczowy lutowy wtorek strzelił oba gole dla Barçy w wygranym 2:0 wyjazdowym meczu z Racingiem, co ostatecznie pozwoliło mu zostać najlepszym strzelcem klubu w pierwszym sezonie, z 11 golami na koncie. Jednak wkrótce potem klub pokazał mu drzwi z powodu „starości” ; miał zaledwie 25 lat. Nigdy nie zapomniał tego lekceważenia ze strony klubu. Mowa o Manuelu Parerze Penelli, jednym z najwybitniejszych piłkarzy w historii Blaugrany, pomimo krótkiego pobytu w klubie. Parera, urodzony w Barcelonie 7 października 1907 roku, zaczął grać w piłkę nożną na ulicach, na pustkowiach. Jednak jego gra i waleczna postawa pozwoliły mu dotrzeć do elity wiele lat później. Początkowo dołączył do młodzieżowej drużyny FC Barcelony w 1923 roku i od tamtej pory piął się po szczeblach kariery, aż do oficjalnego debiutu w pierwszej drużynie w 1926 roku. Był skrzydłowym. W barwach Blagrana rozegrał aż 270 meczów – 123 oficjalne – strzelił 70 goli – oprócz pierwszego w La Liga, strzelił również pierwszego gola dla Barcelony u siebie w tych rozgrywkach – i zdobył osiem tytułów: jeden tytuł La Liga, dwa Puchary Katalonii i pięć Mistrzostw Katalonii. Jednak pod koniec sezonu 1932/33, gdy zbliżał się do 26. roku życia, Barça chciała się go pozbyć, uznając, że jest za stary dla drużyny i próbowała sprzedać go za 20 000 peset. Nigdy nie pozbył się tego problemu. Ostatecznie jednak uzyskał zwolnienie i przeszedł do Sabadell, gdzie spędził dwa sezony i zawsze miło wspominał to miejsce ze względu na szansę i zaufanie, jakim go obdarzono, jak pisze w książce „El árbol del Barça” (Círculo Rojo, 2023). Później nadal mógł pochwalić się grą w Gironie i Badalonie.

Kolejna anegdota Parery zebrana w książce opowiada o jego oburzeniu wysokim kosztem, jaki Barça zapłaciła za Johana Cruyffa w 1973 roku – około 100 milionów peset. Dla niego była to kwota niewspółmierna i nie na miejscu, nawet dla kogoś o takich kwalifikacjach jak Holender. Znał już inne czasy, kiedy łączył sport – Parera wstawał o piątej rano, wsiadał na rower i jechał na trening – z pracą elektryka, a raczej inspektora-instalatora w Fecsie. Manuel Parera zmarł w 1975 roku w wieku zaledwie 67 lat. Pozostawił wdowę i troje dzieci. Nawiasem mówiąc, jeden z jego braci, Ramón, który był dwa lata młodszy, również grał w pierwszej drużynie Barcelony (1927) i oficjalnie zadebiutował trzy tygodnie wcześniej. Nie wytrzymał długo w Barcelonie (33 mecze, w tym tylko dwa oficjalne; 20 goli; jeden tytuł mistrzowski w 1929 roku), ponieważ odszedł wściekły z powodu braku czasu gry i kontynuował karierę w Espanyolu, Júpiter, Sabadell, Vic, Badalonie, Lleidzie i Sant Celoni.

@Adran360
@Bernard777
@Gary
@KrychaFCB
@Lionel_Messi10
@misterio
@Mixtape
@Ogorinho1974
@Safrani
@Stinger_