Ten niepozorny pan w zwyczajnej bluzie, kurtce kupionej na niemieckim targu i z jedną skromną torbę stoi właśnie na stacji.

Być może już wie, że przez dwa następne lata Barcelona pod jego wodzą zdobędzie pięć trofeów, regularnie będzie oklepywać Real Madryt, który nie wygra niczego, za jego kadencji poleci dwóch trenerów rywala, trzeci będzie o krok od zwolnienia, a jednocześnie najbardziej zasłynie z robienia z siebie klauna na konferencjach prasowych. Ten pan w ciemnej kurtce w obozie rywala doprowadzi również do tak wielkiej frustracji, że zawodnicy będą napieprzać się między sobą, a prezes-dziadek dostanie siwej gorączki.

Panie Flick, w mordę jeża, kocham Pana.