Robert, dziękuje za te lata. Za okres który jako kibic będę pamiętał do końca życia.
Za to, że kiedy w 2022 roku szorowaliśmy po dnie, on do nas przyszedł. Mi to dalej rozwala łeb, że gdy byliśmy w takim położeniu, ratowaliśmy się dźwigniami, to tamtego lata przyszedł do Barcelony Lewy. Absolutna bomba marketingowa, jeden z najbardziej rozpoznawalnych piłkarzy na świecie, wówczas był TOP 3 najlepszych zawodników świata. Po tylu latach w jednym klubie przyszedł do Barcelony. Od razu wniósł olbrzymią jakość, nigdy nie zapomnę co on wyprawiał w pierwszych miesiącach gry. Potem oczywiście gorzej, sezon 23/24 też słabszy, ale dalej udany i z wieloma genialnymi przebłyskami. Sezon 24/25 to w ogóle jego najlepszy rok w Barcelonie, z resztą jak całej naszej drużyny. Jego wkład w wielkich meczach było ogromny, a mecz z Realem na Bernabeu legendarny. No i ten sezon. Dużo gorszy, widać że ma już swoje lata, ale i tak dał wiele pięknych momentów. Gol w SPH, dublet z Newcastle, bramka klatą w końcówce z Atletico.
Po prostu dziękuję. Za to że przez ostatnie lata i w takim okresie naszej historii mogłem oglądać tak genialnego piłkarza w moim klubie. Przede wszystkim jednak, dziękuję jako Polak. Za to, że żyję w takich czasach, że mogłem oglądać występy pierwszego polskiego piłkarza w historii tak wielkiego klubu, w dodatku mojego ukochanego klubu i to pana piłkarza, Roberta Lewandowskiego.
Niezapomniany czas.