W tym wszystkim gdzieś błąka się nasz zagubiony Pedrito, świadom tego jak ogromny błąd popełnił. Odkąd odszedł nastąpił taki moment, że nagrałby się, że głowa mała. Odszedłby w zimowym okienku i sprawa prawdopodobnie wyglądałaby całkiem inaczej. Nie chciałam by poszedł do Man Utd ale Chelsea to wcale nie lepszy wybór, choć wtedy mogło się tak wydawać. Ten niziutki zawodnik biega sobie spośród kilku kolosów, że tak powiem a komentatorzy jadą go, że za lekko wychodzi do piłki, że boi się zagrać brutalniej, że nie wpycha się ... no litości. Nie dla niego taka gra. Pedro, wychowany w finezji, lekkości gry i magii Barcelony. Tiki-taka, gra zespołowa , wszystko to przeplatane fajnymi dryblingami, technicznymi zagraniami a nie gra siłowa i pchanie nogi w miejsca gdzie taki zawodnik jak on , może zwyczajnie przepłacić zdrowiem i karierą. Do tego wchodzi w większości z ławki, przez co ciąży na nim dodatkowa presja. Mało kto rozumie tam jego sposób gry. Owszem Pedro nie jest orłem, ma braki ale przecież jakby dobrze nim zagospodarować to jeszcze można z niego wiele wykrzesać. Jak widać po wielkim wejściu smoka nie pozostało wiele, na pocieszenie fajna asysta dzisiaj ;) Bądź co bądź, w moim mniemaniu Pedro wie, że popełnił błąd i jest w Londynie nieszczęśliwy. Do tego ta sytuacje Chelsea ...