Niestety przewidywałem to od początku. Ojciec zabił swoje dziecko by odegrać się na jego matce, nie mógł znieść, że nie są już razem i rzucił się pod pociąg, bo nie potrafiłby nikomu spojrzeć w oczy albo bał się odpowiedzialności. Przerażająca tragedia. Zawsze jak czytam o jakiś sprawach to najbardziej dotykają te z udziałem dzieci. Człowiek w takim momencie wchodzi na niewyobrażalny poziom empatii do ofiary i antypatii w stosunku do oprawcy. W innych wypadkach tego się tak nie czuje. Gdy chodzi o małego człowieka wkur... rośnie do niepojętych rozmiarów. W książce Izy Michalewicz jest opisana sprawa chłopaka, który miał bodajże 12-lat kiedy jakiś zwyrodnialec zaprowadził go na środek pola do bunkra z pustaków, rozłożył czarną folię, zgwałcił, a potem rozpruł jego ciało nożem myśliwskim. To rzeczy, których człowiek nie może sobie wyobrazić. Człowiek cywilizowany, moralny. Jak wyglądały ostatnie chwile tych dzieci? Czy w ogóle wiedziały co się z nimi dzieje, albo co stać się może? Czy bardzo cierpiały? Są na świecie potwory i istnieć będą. Tej części ludzkiego bytu nigdy się nie pozbędziemy...