Dokładnie 48 lat temu swój ostatni mecz w zawodowej karierze rozegrał najprawdopodobniej najlepszy bramkarz w historii - Lew Jaszyn (w tamtych czasach sezon ligowy w ZSRR trwał od lutego do grudnia).

Sukcesy:
-mistrzostwo ZSRR, 5x,
-wicemistrzostwo ZSRR, 6x,
-puchar ZSRR, 3x,
-mistrzostwo Olimpijskie,
-mistrzostwo Europy,
-wicemistrzostwo Europy,

Wyróżnienia:
-zdobywca Złotej Piłki (jako jedyny bramkarz w historii),
-najlepszy bramkarz ZSRR, 3x,
-bramkarz stulecia FIFA,

Statystyki:
-813 meczów w karierze (480 czystych kont),
-326 meczów dla Dynama Moskwa,
-78 meczów dla ZSRR (70 goli wpuszczonych),
-150 obronionych rzutów karnych (średnio bronił co trzeci rzut karny).

Co ciekawe, przed karierą piłkarską, Jaszyn był bramkarzem hokeju na lodzie. Żeby tego było mało, w 1953 roku sięgnął po mistrzostwo ZSRR ze swoim klubem. Lew jest pierwszym, ofensywnym bramkarzem w historii, który ubarwił tę pozycje. Potrafił złapać bardzo mocne strzały (ponoć bardzo mu w tej umiejętności pomogła sztuka bronienia w hokeju). Wyróżniał się niesamowitym refleksem. Na jego cześć została nazwana nagroda dla najlepszego bramkarza. Nazywany Czarnym Pająkiem (czarny odnośni się do koloru stroju, w którym najczęściej występował, zaś pająk, ponieważ bronił jakby miał sześć kończyn).

A tutaj filmik z jego paradami (weźcie pod uwagę fakt, że to nie są tylko najlepsze parady. Wiele obron zapewne nie zostało nagranych):