Oczywiście koronawirus to tragedia, szczególnie dla osób które przechodzą chorobę ciężko lub którym ktoś umarł.
Z drugiej strony przyglądam się temu wszystkiemu i widzę wiadomości w stylu"ropa najtańsza od kilku lat", "emisja CO2 zmniejszyła się o 20-30%", "miliarderzy tracą ogromne kwoty", idę do lasu i prawie w ogóle nie ma ludzi, ludzie trzymają zdrowy dystans i nie naruszają mojej strefy komfortu (wreszcie baby w kolejce nie trzepią we mnie swoim wózkiem), nagle okazuje się, że można wiele zrobić przez telefon i jednak nie wszędzie trzeba stać w kolejkach, okazuje się, że lepiej zostać w domu niż iść i modlić się do kościoła, ludzie zaczynają spontanicznie sobie pomagać ( posiłki dla szpitali, pomoc dla seniorów ). I jak dla mnie to wszystko jest przewspaniałe.
Ale koronawirus uświadomił mi w niektórych aspektach życia, że już spełniły się wizje z filmów lub seriali typu black mirror ale to już temat na dużo dłuższe dywagacje.