24. dzień Powstania Warszawskiego

Stare Miasto jest nadal celem nieustannych, zmasowanych ataków nieprzyjacielskich. Niemcy opanowują część zrujnowanych zabudowań szpitala Jana Bożego przy ul. Bonifraterskiej, szkołę przy ul. Rybaki i budynek mieszkalny na terenie PWPW.
Po ciężkich walkach Powstańcom udaje się utrzymać ruiny Pasażu Simonsa przy Długiej.
Szpital Jana Bożego na Bonifraterskiej wreszcie pada łupem niemieckich żołnierzy, którzy od kilku dni bezskutecznie próbowali przejąć zabudowania
W ruinach posesji Długa 27/29 powstają stanowiska obronne, nazwane „Redutą Matki Boskiej”. Załoga Starego Miasta odpiera ataki wroga od południa, utrzymując placówki na Miodowej, Podwalu i Piwnej. Od wschodu broni się Brzozowa.
W Śródmieściu nieprzyjaciel prowadzi systematyczny ostrzał placówek powstańczych na Kredytowej, Królewskiej, Towarowej, Chmielnej, Żelaznej. Pod ostrzałem są stanowiska powstańcze przy Kruczej, Wspólnej, Hożej, Wilczej i Koszykowej.
Niemcy podejmują próby opanowania niektórych domów przy Królewskiej na wysokości Ogrodu Saskiego i przy Grzybowskiej. Atakują zaciekle Dom Kolejowy i Dworzec Pocztowy oraz placówki powstańcze wzdłuż ul. Towarowej.
W Śródmieściu południowym, po zaciętej walce, oddziały powstańcze zdobywają pozycję niemiecką przy ul. Żulińskiego i opanowują kwartał pomiędzy ulicami Poznańską, Żulińskiego, Marszałkowską i Nowogrodzką.
Na Żoliborzu brak działań bojowych. Trwa oczyszczanie niedawnego pola walki z poległych. Dużo pracy mają powstańcze placówki szpitalne, które nadążyć muszą z obsługą rannych żołnierzy.

Do Warszawy dochodzą informacje o powstaniu paryżan i wyzwoleniu stolicy Francji przez jednostki alianckie. Poczytywane jest to za dobry znak - okupant traci kolejne ważne miasto, choć tam historia powstańców jest zgoła odmienna.

Bóg, Honor, Ojczyzna!
Chwała bohaterom!