Cykl miłośnika książek (87)
Camilla Läckberg – Niemiecki bękart
http://cdn-lubimyczytac.pl/upload/books/4871000/4871025/705217-352x500.jpg

Jakie tajemnice z przeszłości mogą tłumaczyć dzisiejsze złe postępki? Dlaczego matka Eriki Falck wśród rupieci na strychu zachowała hitlerowski medal? To pytanie nie daje spokoju Erice. Postanawia odwiedzić emerytowanego nauczyciela historii, aby dowiedzieć się czegoś więcej o tym medalu. Jednak mężczyzna zachowuje się dziwnie, nie potrafi odpowiedzieć na jej pytania, a dwa dni później zostaje zamordowany. Camilla Läckberg zręcznie splata współczesne wydarzenia z przejmującą opowieścią o losach młodej Szwedki żyjącej w pierwszej połowie lat czterdziestych ubiegłego stulecia. Szwecji udało się uniknąć losu sąsiedniej, okupowanej Norwegii, a społeczeństwo szwedzkie było podzielone na tych, którzy pomagali swoim pobratymcom i tych, którzy sprzyjali niemieckim okupantom.

Na stronie lubimyczytac jest to najwyżej oceniona książka z cyklu "Saga o Fjällbace”. Początek bardzo mnie rozczulił. W „Niemieckim bękarcie” naprawdę możemy polubić niektóre dobrze nam znane postaci. Gösta i Mellberg wzbudzają różne emocje, zwłaszcza ten drugi często irytuje. Tym razem widzimy ich uczucia, zupełnie inne zachowania, aż sami są w szoku, że tak postępują. Do dobrze nam znanych bohaterów dołącza kilku nowych. Z pozoru różni, a jednak łączy ich więcej niż na pierwszy rzut oka widać. Powieść składa się z wielu elementów, dzięki temu jest jeszcze bardziej ciekawa.

Pani Camilla Läckberg pisze bardzo życiowe i realistyczne powieści. Przy piątym tomie o Fjällbace możemy spodziewać się pewnego schematu. I tak właśnie jest. Autorka nie pisze brutalnych kryminałów. Fabuły są dokładnie przemyślane, logicznie połączone. Historie z życia idealnie dopełniają się z częścią kryminalną. Poruszane są bardzo trudne tematy. Skupiamy się na śledztwie, relacjach między ludźmi, codziennymi problemami i wojenną przeszłością. Przeszłością, która w sposób niewyobrażalny potrafi wpłynąć na wiele osób w późniejszych czasach.

Kiedy poznajemy historie i bohaterów, to szybko możemy zdać sobie sprawę, że ten realizm, ta codzienność, te problemy są jak prawdziwe. Mam problem z określeniem gatunku tego cyklu. Mówi się, że to kryminały obyczajowe, co wskazywałoby na to, że jest to w większej części kryminał, przynajmniej ja tak to rozumiem. Tymczasem wątki są rozłożone mniej więcej po połowie, a nawet te obyczajowe przeważają. Może to powieści obyczajowe z dużą obecnością kryminału? Wiem na pewno, że sam kryminał, bez całej tej otoczki byłby dużo słabszy. Tak jak kiedyś napisałem, tak piszę teraz. Strona obyczajowa powieści jest znacznie mocniejszą stroną Camilli Läckberg.

Jeśli ktoś oczekuje dynamicznego, brutalnego kryminału, to powieści z tego cyklu nie przypadną mu do gustu. W „Niemieckim bękarcie” mamy spokojne tempo, skupiamy się na śledztwie, ale kluczową rolę odgrywają tutaj relacje między ludźmi. Zarówno teraz jak i podczas wojny. Świetny pomysł, żeby bliżej przedstawić matkę Eriki. Dla fanów strony obyczajowej to idealna seria. Ta codzienność i ludzkie problemy wpływają na psychikę. Być może bardziej od mocnego kryminału.

Napisanie życiowej, realistycznej historii, w której występuje nazizm czy osoby związane z organizacją neonazistowską być może bardziej trafi do niektórych czytelników. Dla mnie nie do pomyślenia jest, że w dzisiejszych czasach są osoby mające takie poglądy i chciałyby powtórki z historii. Według mnie to bardzo mądra powieść zmuszająca do przemyśleń. Niesamowite jak przeszłość, wychowanie, tajemnice, nienawiść, przeżycia potrafią wpłynąć na dorosłe życie, przejść z pokolenia na pokolenie. Jak jedna sytuacja może doprowadzić do wielkiej lawiny wspomnień i wydarzeń. „Dłuższą chwilę siedzieli naprzeciwko siebie w milczeniu. Dziwne uczucie, patrzeć na drugiego człowieka i widzieć powtórkę własnej historii. Bo widział u wnuka cechy własnego ojca. Ojca, którego nie zabił, i nie mógł tego odżałować. Gdyby to zrobił, może wszystko potoczyłoby się inaczej. Gdyby całą kipiącą złość skierował przeciw człowiekowi, który na to zasłużył, nie buzowałaby w nim teraz bez kierunku i celu”.

Link do poprzedniego wpisu:
https://www.fcbarca.com/la-rambla/dyskusja-9123379#comment-9123379

Moja ocena: 10/10.

Oznaczeni: @shinthps, @Kajtek77, @SuperPatsonFCB, @WoJjTas, @JimMorrisonFCB, @VamosB, @_wiktoria_, @gregory9609, @AV0CAD0, @Alcazar.