Moim zdaniem to nie ma tak, że gramy dobrze albo że nie dobrze. Gdybym miał powiedzieć, co cenię w Barcy najbardziej, powiedziałbym, że ludzi. Ludzi, którzy wyszli na boisko kiedy chciałem obejrzeć mecz, kiedy byłem sam. I co ciekawe, to właśnie przypadkowe spotkania z Dynamem wpływają na nasze życie. Chodzi o to, że kiedy ogląda się mecz Barcelony, nawet pozornie nieistotny, bywa, że nie znajduje się ciekawych akcji, które by tak rzec, które pomagają nam nie zasnąć. Ja miałem szczęście, by tak rzec, ponieważ je znalazłem. I dziękuję Koemanowi. Dziękuję mu, Koeman to fantazja, Komean to dyscyplina, Koeman to pressing. Wielu ludzi pyta mnie o to samo, ale jak ty to robisz?, skąd czerpiesz tę radość? A ja odpowiadam, że to proste, to umiłowanie Barcy, to właśnie ono sprawia, że dzisiaj na przykład oglądam mecz, a jutro... kto wie, dlaczego by nie, oddam się pracy społecznej i będę ot, choćby pisać... znaczy... na La Rambli.