Helena: Siadać! Albo wstawać... Oto jest koperta z ostatnią wolą Mariana. Napisał to 10 lat temu na wszelki wypadek. Kazał wam wszystkim odczytać to po swojej śmierci. Masz pan to, panie Boczek, czytaj to.
Boczek: Ale... dlaczego ja?
H: Bo żeś pan z nim chlał!
B: Testament, ostatnia wola. Drodzy, kochani sąsiedzi moi. Oto ja, Marian Paździoch, dokonałem swego żywota i odszedłem na wieki do lepszego świata, gdzie nie ma ZUS-u, podatków i niesprawiedliwości społeczno-ekonomicznej. Jestem już w raju, na łąkach niebiańskich i słucham chórów anielskich...
H: Taa... tyle, że tam nie będziesz mógł chlać, baranie jeden.
Halina: Pani Helenko, naprawdę, nie wypada...
Ferdziu: Czytaj pan, panie Boczek, bo to jest pięknie napisane.
B: Wyobrażam sobie, jak teraz stoicie przy stole i wybałuszacie oczy. Zwłaszcza ten tępak Ferdynand Kiepski i ten gałgan z wyłupiastymi oczami co to wygląda jak małpa, jego syn Waldemar. Albo ten wiecznie nienażarty rzeźnik i świnia jedna, Arnold... Boczek, tłuścioch, niedojda i frajer-pompka. A ty Helena, też nie lepsza. Nic tylko ode mnie pieniądze ciągnęłaś. Z mojej krwawicy, wykarmiłem cię na własnym łonie, ty...
H: Drań! Daruj pan sobie panie Boczek, czytaj pan ostatni akapit!
A: Moją ostatnią wolą jest, żeby trzej debile - Kiepski, jego synalek i Boczek, zatańczyli Jezioro Łabędzie.
Mariolka: Dżizys! Dlaczego?
B: No właśnie, dlaczego? O, tu jest napisane dlaczego... "Dla jaj". Marian Paździoch

Spoczywaj w pokoju, panie Paździoch.