Słów kilka moich przemyśleń na temat wczorajszego meczu.

W mojej opinii to spotkanie było bardzo trudne. Co prawda jest to przez niektórych deprecjonowane, bo Granada niewielki klub, a i w lidze udało się ich 4:0 pyknąć. Ja na to patrzę inaczej, ponieważ:

1. Granada u siebie nie przegrywa. Z tego co mówili komentatorze tylko trzy drużyny w tym sezonie (i to na wszystkich frontach!) wywiozły komplet punktów z stadionu w Granadzie. Słowem wygranie z nimi na wyjeździe to już samo w sobie spore osiągnięcie.

2. Piłkarze gospodarzy skupiali się na uniemożliwianiu gry w piłkę, a nie graniu w nią. Do antyfutbolu w czystej postaci brakowało im tylko brutalnych fauli. Tak czy siak z tego typu drużynami gra się trudno każdemu, a szczególnie Barcelonie i to właściwie od zawsze. Chyba nie trzeba żadnemu Cules przypominać przegranej z Celticiem za Guardioli.

3. Do paskudnej gry piłkarze Granady dokupili sporo szczęścia. Niemal każdy strzał na bramkę zamieniali na gola, nasi obrońcy im w tym pomagali, a i nie tylko oni. Swoją cegiełkę do tego muru utrudniającego przejście Barcelonie do kolejnego etapu Copa del Rey postawił, również sędzia dyktując karnego z kapelusza.

4. Nie tylko zawodnicy Granady mieli fart, ale i piłkarze Barcy mieli pecha. Dwa uderzenia w poprzeczkę i jedno w słupek w jednym meczu, to już mówi samo za siebie. Do tego dodać świetną dyspozycję bramkarza (który już raz bramkarz rywala gra mecz życia w starciu z Barceloną?) i robi się naprawdę ciężko.

Pomimo tych przeciwności losu chłopakom udało się odwrócić losy spotkania i wygrać. Wykazali się hartem ducha, tytanową wolą i parciem do przodu. Chwała im za to. Dobrze widzieć Barcelonę, która gdy pojawia się problem nie gra po obwodzie i człapie bez większej woli walki, lecz rzuca się na rywala jak wściekły pies (no może z odrobinką przesady). W artykule o "najlepszych i najgorszy" redakcja napisała, że może to zbuduje zespół, choć pewnie nie na miarę zwycięstwa w LM. Pozwolę sobie się nie zgodzić. Oczywiście jesteśmy ekipom na papierze słabszą, niż City, Liverpool czy Bayern, ale przy takim zaangażowaniu, odrobinie szczęścia, dobrej formie Leo i braku poważnych kontuzji u kluczowych graczy moim zdaniem można mieć nadzieje. W końcu czy ta drużyna jest gorsza od Chelsea Di Matteo albo Porto Mourinho albo Realu z ostatniego sezonu z LM Zidane'a? Nie sądzę. Oczywiście nie ma co się nastawiać, ale wierzyć warto. Szczególnie jeśli uda się przejść PSG, bo w mojej opinii tego braknie tej ekipie, wygranej z naprawdę mocnym rywalem ze światowego topu. To póki co udało się tylko z Juve bez CR7, a smak tego popsuł rewanż. Także do boju chłopaki!