@MrCule_X To cały zespół byl poukladany. Przygotowanie fizyczne było. Mial kto bronić. Był zwykle Walczak też w środku pola. Taktyka było. Tożsamość byla. Wola walki. Mentalność. Umiejętności. Każdy chciał grać, wychodził na pozycje. Wszystko żeby cisnąć rywala. W dodatku młody Messi i przepis gotowy. Co z tego zostało? Nic. Grono starych dziadków oraz kilka przereklamowanych graczy bez jaj, którzy graja na alibi. Przyszłość to nowy zarzad, Xavie i mlodziez z La Masia.

@Reiv111 Zgadza się, ale z tym środkiem pola nie był nawet w stanie wygrać środek ManU z genialnym Scholesem na czele. My dominacją w środku wygrywaliśmy mecze.

@MrCule_X Jeśli chodzi o styl gry zespołu o DNA i Tiki-Take to jednak odejście Pepa równało się z odejściem od tego modelu gry, nikt tego głośno nie powie, ale po odejściu naszego wizjonera zaprzestano tak naprawdę treningu gry pozycyjnej na treningach i rozpoczęto bardziej bezpośredni cykl treningowy mający na celu przejście na taki rodzaj piłki, aby nie grać już Cruyffismo. Ci co myślą, że jak Barcelona rozpoczyna grę od bramkarza i wyprowadza piłkę od obrony po ziemi, następnie po podaniu obrońca przekłada na nogę wcześniej przyjmując i dopiero oddaje koledze i następny robi tak samo, potem wycofanie... Że to klepanie albo Tiki-Taka to niech się nie nazywają kimś więcej niż laikiem piłki nożnej. Tiki-Taka to absolutnie szerokie pojęcie, uwzględniające sposób gry w piłkę na wzorcach futbolu totalnego, wizja gry Cruyffa polegająca na ciągłej wymianie piłki i tworzeniem przestrzeni do zagrania piłki na wolne pole, system taktyczny polegający na ustawieniu i rozmieszczeniu piłkarzy w trójkątach dający dodatkowe opcje do podania, a także możliwość unikania ryzyka przy wyjściu spod pressingu. Mnogość zagrań polegający na szybkich i krótkich podaniach bez przyjęcia na połowie rywala, a także na podaniach diagonalnych, przenoszących ciężar gry na dany obszar w celu szukania wolnych stref. Swoboda ruchu uwzględniająca elastyczne poruszanie się piłkarzy względem pozycji. Element zaskoczenia, który wywołuje szok u przeciwnika, a zwykle polega na różnych wariantach jak i opcjach taktycznych w trakcie meczu, jeśli drużyna gra jednostajnie i jednowymiarowo to poprzez sposobność zdynamizowania gry można przeciwnika zaskoczyć. Jeśli piłka krąży zbyt wolno i rywal dobrze się przesuwa i broniąc głęboko nie dopuszcza do wejść w pole karne to należy przyspieszyć tempo gry, rozciągnąć rywali skrzydłami i grając na jeden dwa kontakty starać się za wszelką cenę znaleźć lukę poprzez dynamiczne rozegranie piłki na przedpolu rywala, zwiększenie prędkości krążenia piłki oprócz zaskoczenia przynosi również efekty w postaci zmęczenia rywala bieganiem z piłką. Tyle o Tiki-Tace, uwielbiam o niej dyskutować, jestem zwolennikiem właśnie takiego rodzaju piłki. Zawsze identyfikowałem się z takim stylem gry, a także według mnie powinna wyglądać właśnie piłka, ale żeby taki pomysł na grę wcielić w życie prócz świetnego wizjonera, trzeba także mieć fachowy sztab szkoleniowy, w tym dobrego trenera od przygotowania fizycznego, żeby zespół biegał do pressingu, szybko odzyskiwał piłkę, po jej stracie momentalnie doskakując do rywala, a także podczas ataku pozycyjnego był ruch do piłki, wyjście na pozycję i wystawienie się do gry.