Przez większość meczu bezrobotny, dlatego tym większe uznania za świetną podwójną interwencję przy pierwszej okazji Rayo. W drugiej połowie dołożył kolejne skuteczne parady i nie pozwolił się pokonać. Przy takiej nieskuteczności kolegów, to właśnie rola bramkarza jest kluczowa, bo przy raptem jednobramkowym prowadzeniu każdy błąd pod swoim polem karnym waży podwójnie. Widać, że łapie lepszą formę, a drużyna z nim prezentuje się solidniej.

Rzadko oglądamy wychowanka w podstawowym składzie, ale chętnie robilibyśmy to częściej. Hiszpan rozegrał odpowiedzialny mecz, szczególnie w obronie. Przyczepić się można do niepotrzebnego trzymania Mumina przy rzucie rożnym gości, niejeden sędzia mógłby za to podyktować rzut karny. Fort podłączał się również do wielu akcji ofensywnych i gdyby Lamine Yamal miał lepiej ustawiony celownik, obrońca zaliczyłby spektakularną asystę piętą. Oby tak dalej, a transfer na pozycję prawego obrońcy nie będzie tak pilny jakby się wydawało.

Zdarzały mu się w tym meczu błędy, na szczęście bez konsekwencji. Potrafił źle wyprowadzić piłkę oraz zaspać przy ustawianiu linii spalonego. W porównaniu z partnerem w obronie zanotował znacznie mniej skutecznych interwencji. Ostatecznie obyło się bez konsekwencji. W końcówce słusznie zmieniony przez Erica.

Nierówny mecz lidera defensywy. W jednej akcji potrafił bez problemu kasować zagrożenie, żeby w innej dopuścić rywali do dużej szansy bramkowej. Sporo pokrzykiwał na źle ustawionych i nieskoncentrowanych kolegów, ale on sam również nie zaliczył równego meczu. Pochwalić go należy za spryt przy niuznanym golu Rayo, kiedy zmusił znajdującego się na pozycji spalonej rywala, do nielegalnego wybloku. Zganić za krycie na radar przy okazji Rayo z pierwszej połowy. Ocenę podwyższa mu wywalczony rzut karny.

Czy to najlepszy okres Balde w tym sezonie? Myślę, że zdecydowanie tak. Hiszpan ma dynamikę, powtarzalność i w końcu decyzyjność, która wydatnie pomaga drużynie. Zaliczył wiele wejść i zagrań, które powinny kończyć się bramkami. To on podawał do Olmo, czy do Raphy. Wygrał większość pojedynków pod oboma polami karnymi i był płucami drużyny. Doskonałe spotkanie.

Kolejny mecz w podstawowym składzie, widać, że forma oraz pewność siebie powoli wracają, a trener nie chce zaburzać tego procesu. Ciągle gra zbyt asekuracyjnie w rozegraniu, ale zaczyna nadrabiać agresywniejszym odbiorem i doskokiem do rywali. Zdarzyły mu się błędy w rozegraniu, głównie na połowie rywala oraz nie najlepsze krycie w kilku sytuacjach, ale ogólny odbiór jego meczu był poprawny, dlatego też taką ocenę dostaje. 

Powoli brakuje słów na opisywanie dyspozycji Pedriego w ostatnich tygodniach. Dojrzał piłkarsko, zostawił za sobą problemy fizyczne, zbudował doskonałą formę, którą potwierdza mecz po meczu. Malkontenci wytkną mu brak liczb (asysty, bramki), ale gra Pedriego wykracza poza statystyki. Wie, kiedy przyspieszyć, kiedy zmienić stronę przerzutem, a kiedy wycofać piłkę, do tego pomaga w asekuracji i defensywie oraz biega za dwóch. Zresztą gdyby Raphinha miał lepiej ustawiony celownik, to Hiszpan zaliczyłby piękną asystę. Chwilo trwaj.

Jeden z najsłabszych występów Lamine Yamala w tym sezonie. Wahania formy są całkowicie normalne u dużo starszych i bardziej doświadczonych zawodników, a co dopiero u 17 latka. W tym meczu nie wychodziło mu praktycznie nic. Przegrywał pojedynki indywidualne, łatwo tracił piłkę, podejmował złe decyzje, a na domiar złego zmarnował kilka świetnych szans na bramkę. Im dłużej trwał mecz, tym bardziej próbował i tym gorzej to wyglądało. Flick chyba chciał dać mu okazję do przełamania w lidze, ale nastolatek nie był w stanie tego zrobić. Kolejny mecz, to kolejna szansa, głowa do góry Lamine!

Co daje drużynie Gavi? Szczególnie ustawiony za napastnikami? Oczywiście pressing, intensywność i żółte kartki niemal w każdym meczu. Wydaje się to pozbawione sensu, pomocnicy Barcelony są zdrowi i są w niezłej formie, a miejsca w wyjściowej jedenastce są raptem trzy. Przy Olmo w pełni sił i braku zawieszenia Fermina, Gavi po prostu nie powinien tam grać. Ciężko go bronić, różnicę po wejściu Olmo widzieli wszyscy. Czy Flick znajdzie nową rolę w drużynie dla Hiszpana? Czas pokaże, obecne występy, szczególnie na tej pozycji, nie mogą się nam podobać.

Brazylijczyk jak zwykle tworzył wiele sytuacji, zarówno sobie, jak i kolegom. Niestety żadna z nich nie została zamieniona na bramkę, przez co drużyna cierpiała w końcówce. Wydaje się, że wraz z pojawieniem się na boisku innych kapitanów z Raphy uszła odrobinę pewność siebie i ta skuteczność, którą imponował na jesieni. Szukał sobie miejsca w środku pola, zostawiając lewą flankę dobrze dysponowanemu Balde. Dwukrotnie znalazł się w dobrej sytuacji strzeleckiej, ale w obu przypadkach spudłował. Potrzebujemy jego jesiennej wersji.

Ocenę podwyższa mu perfekcyjnie wykonany rzut karny. Poza tym Polaka ciężko za cokolwiek pochwalić. Miał dobre pomysły na rozrzucanie piłek do boku, na wolne pole do szybkich skrzydłowych, ale brakowało precyzji. Przegrywał też sporo pojedynków fizycznych. Widać było złość Lewego po zejściu z boiska, z pewnością sam wiedział, że mógł zagrać lepiej i dać więcej drużynie w tym meczu.

Świetna zmiana. Widać było głód gry po Danim. Doskonale panował nad piłką, potrafił samymi przyjęciami wysłać przeciwników w przeciwnym kierunku. Rywale nie dawali rady go czysto zatrzymać, dlatego posiłkowali się faulami, często dość ostrymi. Jego wejście zdecydowanie ożywiło grę Barcelony. W takiej formie powinien zagrać w pierwszym składzie w kolejnym meczu.

Pomimo spóźnienia i tak pojawił się ostatecznie na boisku i zrobił swoje. Dobra gra na całej długości boiska. Koledzy rzadziej z niego korzystali, stąd tylko 15 podań Francuza. Nie wyróżnił się niczym szczególnym, dlatego ocena lekko powyżej wyjściowej. 

Eric zbiera minuty w końcówkach i pomimo krótkiego czasu przebywania na murawie potrafi się na tyle dobrze pokazać, że zostaje pozytywnie zapamiętany. Nie inaczej było w meczu z Rayo. Potrafił posłać prostopadłe podanie i świetnie wyprzedzić rywala w obronie. Dobra zmiana. 

Tym razem Rekin nie miał swojego dnia i po wejściu na boisko zanurkował w głębiny i tyle go było widać. Gdyby nie żółta kartka w protokole sędziowskim, to ciężko by było w ogóle odnotować jego obecność. Jedno podanie, chociaż celne, to martwiący wynik.

Grał za krótko, aby wystawić mu ocenę.