Masz wykaz co wazniejszyk nagród literackich z ksiazki opublikowane i wydane w katalonskim. Katalonski nie byl oficjalny jak dzis, ale byl powszechny w uzyciu.
Premio de Honor de las Letras Catalanas
◦ 1969 Jordi Rubió i Balaguer (historiógrafo y bibliólogo).
◦ 1970 Joan Oliver (Pere Quart, escritor).
◦ 1971 Francesc de Borja Moll i Casasnovas (filólogo y editor).
◦ 1972 Salvador Espriu i Castelló (escritor).
◦ 1973 Josep Vicenç Foix (escritor).
◦ 1974 Manuel Sanchis i Guarner (filólogo e historiador).
◦ 1975 Joan Fuster i Ortells (escritor).
Premio Joaquim Ruyra de narrativa juvenil
◦ 1963 Josep Vallverdú, por L’abisme de Pyramos.
◦ 1964 Carles Macià, por Un paracaigudista sobre la Vall Ferrera.
◦ 1965 Desierto.
◦ 1966 Robert Saladrigas, por Entre juliol i setembre.
◦ 1967 Emili Teixidor, por Les rates malaltes.
Premio Josep Pla
◦ 1968 Terenci Moix, por Onades sobre una roca deserta.
◦ 1969 Baltasar Porcel, por Difunts sota els ametllers en flor.
◦ 1970 Teresa Pàmies, por El testament de Praga.
◦ 1971 Gabriel Janer, por Els alicorns.
◦ 1972 Alexandre Cirici, por El temps barrat.
◦ 1973 Llorenç Villalonga, por Andrea Victrix.
◦ 1974 Marià Manent, por El vel de Maia.
◦ 1975 Enric Jardí, por Historia del cercle artistic de Sant Lluc.
Premio Prudenci Bertrana
◦ 1968 Manuel de Pedrolo, por Estat d’excepció.
◦ 1969 Avel∙lí Artís-Gener, por Prohibida l’evasió.
◦ 1970 Vicenç Riera Llorca, por Amb permís de l’enterramorts.
◦ 1971 Terenci Moix, por Siro o la increada consciència de la raça.
◦ 1972 Oriol Pi de Cabanyes, por Oferiu flors als rebels que fracassaren.
◦ 1973 Biel Mesquida, por L’adolescent de sal.
◦ 1974 Desierto.
◦ 1975 Baltasar Porcel, por Cavalls cap a la fosca.
Premio Lletra d’Or
◦ 1956 Salvador Espriu, por Final del laberint.
◦ 1957 Josep Pla, por Barcelona.
◦ 1958 Josep Carner, por Absència.
◦ 1959 Ramon d’Abadal, por Els primers comtes catalans.
◦ 1960 Clementina Arderiu, por És a dir.
◦ 1961 Josep Vicenç Foix, por Onze Nadals i un Cap d’Any.
◦ 1962 Joan Oliver (Pere Quart), por Vacances pagades.
◦ 1963 Joan Fuster, por Nosaltres els valencians.
◦ 1964 Josep Benet, por Maragall i la Setmana Tràgica.
◦ 1965 Jordi Rubió, por La cultura catalana, del Renaixement a la Decadència.
◦ 1966 Manuel de Pedrolo, por Cendra per Martina.
◦ 1967 Gabriel Ferrater, por Teoria dels cossos.
◦ 1968 Marià Manent, por Com un núvol lleuger.
◦ 1969 Xavier Rubert de Ventós, por Teoria de la sensibilitat.
◦ 1970 Joan Teixidor, por Quan tot es trenca.
◦ 1971 Alexandre Cirici, por L’art català contemporani.
◦ 1972 Joan Coromines, por Lleures i converses d’un filòleg.
◦ 1973 Maurici Serrahima, por Del passat quan era present.
◦ 1974 Joan Vinyoli, por I encara les paraules.
◦ 1975 Vicent Andrés Estellés, por Les pedres de l’àmfora.
Premio Mercè Rodoreda de cuentos y narraciones
◦ 1953 Jordi Sarsanedas, por Mites.
◦ 1954 Pere Calders, por Cròniques de la veritat oculta.
◦ 1955 Lluís Ferran de Pol, por La ciutat i el tròpic.
◦ 1956 Manuel de Pedrolo, por Crèdits humans.
◦ 1957 Mercè Rodoreda, por Vint-i-dos contes.
◦ 1958 Josep Maria Espinàs, por Varietés.
◦ 1959 Josep A. Boixaderas, por Perquè no.
◦ 1960 Ramon Folch i Camarasa, por Sala d’espera.
◦ 1961 Estanislau Torres, por La Xera.
◦ 1962 Jordi Maluquer, por Pol∙len.
◦ 1963 Carles Macià, por La nostra terra de cada dia.
◦ 1964 Joaquim Carbó, por Solucions provisionals.
◦ 1965 Víctor Mora, por El cafè dels homes tristos.
◦ 1966 Guillem Viladot, por La gent i el vent.
◦ 1967 Terenci Moix, por La torre dels vicis capitals.
◦ 1968 Jaume Vidal Alcover, por Les quatre llunes.
◦ 1969 Robert Saladrigas, por Boires.
◦ 1970 Montserrat Roig, por Molta roba i poc sabó.
◦ 1971 Gabriel Janer Manila, por El cementiri de les roses.
◦ 1972 Josep Albanell, por Les parets de l’insomni.
◦ 1973 Jaume Cabré, por Atrafegada calor.
◦ 1974 Beatriu Civera, por Vides alienes.
◦ 1975 Xavier Romeu, por La mort en punt.
Wg. wspolczesnych nacjonalistów katalonskich wojna domowa lat 1936-1939, to byl konflikt zbrojny reszty Hiszpanii (rozumianej jako panstwo bez Hiszpanii).
Pamietam jak Atlético de Madrid nas weliminowalo z LM. Wtedy z Madrytu plynela narracja: "twarda meska gra". Tylko, ze pozniej jakos nie bylo tego narracji jak Atlético wygralo CdR na SB, pojechalo z RM 4:0 u siebie czy wyeliminowalo RM z CdR.
Z tym zakazem uzywania jezyka to grubo przesadziles. Porsty dowód: skoro byl zakaz to jak on przetrwal 40 lat dyktatury? A no w taki sam sposób jak Polacy pod zaborami przez 123 lata: kultura oraz dom/rodzina. Wówczas prawnie nie bylo jezykow kooficjalnych Hiszpanii jak dzis. "La Vanguardia" ma taka piekna okladke z dnia wkroczenia wojsk gen Franco do Barcelony. Wszyscy goraco pozdrawiali nowy rezim. Czesc byla odpowiednikami znanych z naszej rodzimej historii Volksdeutschów, czesc czula sie Hiszpanami, a czesc uciesnionymi katalonczykami. Ale pragmatyzm nakazywal co innego.
Watek pilkarski: zawsze bede bronil Laporty, który mial wady, ale klubu bronil i potrafil walnac piescia o stol. No ale wówczas "madrycki konglomerat medialny" rozwijal narracje, ze Laporta to: cygara, wystawne balangi, córy Koryntu, szemrane interesiki, niezadowolenie socios z wystawnego stylu zycia. Potem okazalo sie, ze Laporta wygral wszystkie procesy, ale medialna narracja wbila sie w mozgi gawiedzi.
Popularny "Busi" ma sporo racji. Espanyol z RM gra z dwoma autostradami na swojej lewej i prawe stronie. W meczach z Barcelona zas zazwyczaj graja z nozem miedzy zebami.
P.S. Aspiracje Espanyolu sprowadzaja sie do nie spadniecia do drugiej ligi oraz urwania punktów nam.
Ja uwazam, ze Barça bedac klubem który wydaje na pensje znacznie wiecej niz RM: zarówno liczbowo jak i procentowo, po prostu powinien miec czes praw wizerunkowych do Messiego, ale i do innych graczy. Powiedzmy takie 25% To po prostu "must have" dla Barcelony. Co do Laporty, to pelna zgoda, tyle ze wowczas to byla sposób na przyciagniecie zawodników do Barcelony, w obliczu rosnacej potegi marketingowej Man Utd czy RM.
"Coutinho za 98mln€ plus 21mln€ zmiennych i 5 letni kontrakt z FC Barcelona."
Swoja droga to ciekawe ile zgarna agent brazylijczyka, bo zdaje sie ze mialo byc 10mln€ przy transferze powyzej 100mln€, a ponizej tej kwoty mial byc %, a to wg "Der Spiegel" , który opublikował wycieki z "FutboolLeaks" o tym wlasnie.
Inflacja cen jest niesamowita wprost, no ale skoro za obronce placi sie prawie 90. Ciekawe ile dzis kosztowaly taki CR7.
Ciekaw jestem czy kiedyś jacyś hakerzy wykradna pierwsza liste, bo wowczas przedluzono glosowanie po parodii CR7 w wykonaniu Blattera, a RM od lata 2012 nie wygrał żadnego pucharu.
0
Mam tylko listę wyroków smierci podpisanych przez Companysa....
0
Masz wykaz co wazniejszyk nagród literackich z ksiazki opublikowane i wydane w katalonskim. Katalonski nie byl oficjalny jak dzis, ale byl powszechny w uzyciu.
Premio de Honor de las Letras Catalanas
◦ 1969 Jordi Rubió i Balaguer (historiógrafo y bibliólogo).
◦ 1970 Joan Oliver (Pere Quart, escritor).
◦ 1971 Francesc de Borja Moll i Casasnovas (filólogo y editor).
◦ 1972 Salvador Espriu i Castelló (escritor).
◦ 1973 Josep Vicenç Foix (escritor).
◦ 1974 Manuel Sanchis i Guarner (filólogo e historiador).
◦ 1975 Joan Fuster i Ortells (escritor).
Premio Joaquim Ruyra de narrativa juvenil
◦ 1963 Josep Vallverdú, por L’abisme de Pyramos.
◦ 1964 Carles Macià, por Un paracaigudista sobre la Vall Ferrera.
◦ 1965 Desierto.
◦ 1966 Robert Saladrigas, por Entre juliol i setembre.
◦ 1967 Emili Teixidor, por Les rates malaltes.
Premio Josep Pla
◦ 1968 Terenci Moix, por Onades sobre una roca deserta.
◦ 1969 Baltasar Porcel, por Difunts sota els ametllers en flor.
◦ 1970 Teresa Pàmies, por El testament de Praga.
◦ 1971 Gabriel Janer, por Els alicorns.
◦ 1972 Alexandre Cirici, por El temps barrat.
◦ 1973 Llorenç Villalonga, por Andrea Victrix.
◦ 1974 Marià Manent, por El vel de Maia.
◦ 1975 Enric Jardí, por Historia del cercle artistic de Sant Lluc.
Premio Prudenci Bertrana
◦ 1968 Manuel de Pedrolo, por Estat d’excepció.
◦ 1969 Avel∙lí Artís-Gener, por Prohibida l’evasió.
◦ 1970 Vicenç Riera Llorca, por Amb permís de l’enterramorts.
◦ 1971 Terenci Moix, por Siro o la increada consciència de la raça.
◦ 1972 Oriol Pi de Cabanyes, por Oferiu flors als rebels que fracassaren.
◦ 1973 Biel Mesquida, por L’adolescent de sal.
◦ 1974 Desierto.
◦ 1975 Baltasar Porcel, por Cavalls cap a la fosca.
Premio Lletra d’Or
◦ 1956 Salvador Espriu, por Final del laberint.
◦ 1957 Josep Pla, por Barcelona.
◦ 1958 Josep Carner, por Absència.
◦ 1959 Ramon d’Abadal, por Els primers comtes catalans.
◦ 1960 Clementina Arderiu, por És a dir.
◦ 1961 Josep Vicenç Foix, por Onze Nadals i un Cap d’Any.
◦ 1962 Joan Oliver (Pere Quart), por Vacances pagades.
◦ 1963 Joan Fuster, por Nosaltres els valencians.
◦ 1964 Josep Benet, por Maragall i la Setmana Tràgica.
◦ 1965 Jordi Rubió, por La cultura catalana, del Renaixement a la Decadència.
◦ 1966 Manuel de Pedrolo, por Cendra per Martina.
◦ 1967 Gabriel Ferrater, por Teoria dels cossos.
◦ 1968 Marià Manent, por Com un núvol lleuger.
◦ 1969 Xavier Rubert de Ventós, por Teoria de la sensibilitat.
◦ 1970 Joan Teixidor, por Quan tot es trenca.
◦ 1971 Alexandre Cirici, por L’art català contemporani.
◦ 1972 Joan Coromines, por Lleures i converses d’un filòleg.
◦ 1973 Maurici Serrahima, por Del passat quan era present.
◦ 1974 Joan Vinyoli, por I encara les paraules.
◦ 1975 Vicent Andrés Estellés, por Les pedres de l’àmfora.
Premio Mercè Rodoreda de cuentos y narraciones
◦ 1953 Jordi Sarsanedas, por Mites.
◦ 1954 Pere Calders, por Cròniques de la veritat oculta.
◦ 1955 Lluís Ferran de Pol, por La ciutat i el tròpic.
◦ 1956 Manuel de Pedrolo, por Crèdits humans.
◦ 1957 Mercè Rodoreda, por Vint-i-dos contes.
◦ 1958 Josep Maria Espinàs, por Varietés.
◦ 1959 Josep A. Boixaderas, por Perquè no.
◦ 1960 Ramon Folch i Camarasa, por Sala d’espera.
◦ 1961 Estanislau Torres, por La Xera.
◦ 1962 Jordi Maluquer, por Pol∙len.
◦ 1963 Carles Macià, por La nostra terra de cada dia.
◦ 1964 Joaquim Carbó, por Solucions provisionals.
◦ 1965 Víctor Mora, por El cafè dels homes tristos.
◦ 1966 Guillem Viladot, por La gent i el vent.
◦ 1967 Terenci Moix, por La torre dels vicis capitals.
◦ 1968 Jaume Vidal Alcover, por Les quatre llunes.
◦ 1969 Robert Saladrigas, por Boires.
◦ 1970 Montserrat Roig, por Molta roba i poc sabó.
◦ 1971 Gabriel Janer Manila, por El cementiri de les roses.
◦ 1972 Josep Albanell, por Les parets de l’insomni.
◦ 1973 Jaume Cabré, por Atrafegada calor.
◦ 1974 Beatriu Civera, por Vides alienes.
◦ 1975 Xavier Romeu, por La mort en punt.
0
Wg. wspolczesnych nacjonalistów katalonskich wojna domowa lat 1936-1939, to byl konflikt zbrojny reszty Hiszpanii (rozumianej jako panstwo bez Hiszpanii).
0
Pamietam jak Atlético de Madrid nas weliminowalo z LM. Wtedy z Madrytu plynela narracja: "twarda meska gra". Tylko, ze pozniej jakos nie bylo tego narracji jak Atlético wygralo CdR na SB, pojechalo z RM 4:0 u siebie czy wyeliminowalo RM z CdR.
0
Mam latwiejsze rozwiazanie: zadekretowac nielegalnosc Espanyolu jako klubu w Katalonii xD
0
Z tym zakazem uzywania jezyka to grubo przesadziles. Porsty dowód: skoro byl zakaz to jak on przetrwal 40 lat dyktatury? A no w taki sam sposób jak Polacy pod zaborami przez 123 lata: kultura oraz dom/rodzina. Wówczas prawnie nie bylo jezykow kooficjalnych Hiszpanii jak dzis. "La Vanguardia" ma taka piekna okladke z dnia wkroczenia wojsk gen Franco do Barcelony. Wszyscy goraco pozdrawiali nowy rezim. Czesc byla odpowiednikami znanych z naszej rodzimej historii Volksdeutschów, czesc czula sie Hiszpanami, a czesc uciesnionymi katalonczykami. Ale pragmatyzm nakazywal co innego.
Watek pilkarski: zawsze bede bronil Laporty, który mial wady, ale klubu bronil i potrafil walnac piescia o stol. No ale wówczas "madrycki konglomerat medialny" rozwijal narracje, ze Laporta to: cygara, wystawne balangi, córy Koryntu, szemrane interesiki, niezadowolenie socios z wystawnego stylu zycia. Potem okazalo sie, ze Laporta wygral wszystkie procesy, ale medialna narracja wbila sie w mozgi gawiedzi.
0
Cenzura widze usunęła komentarz...
0
Komentarz usunięty
13
W Barcelonie istnieje tylko jeden klub i jest to FC Barcelona.
1
Messi swoja regularnoscia zjada Maradone na sniadanie.
41
Popularny "Busi" ma sporo racji. Espanyol z RM gra z dwoma autostradami na swojej lewej i prawe stronie. W meczach z Barcelona zas zazwyczaj graja z nozem miedzy zebami.
P.S. Aspiracje Espanyolu sprowadzaja sie do nie spadniecia do drugiej ligi oraz urwania punktów nam.
0
Tak sobie to wykombinowalem:
http://www.footballuser.com/formations/2018/01/1654407_FC_Barcelona.jpg
0
Agencie NWO u Netflixa mówie nie.
3
Aktywnosc, najlepiej sport albo dlugi spacer po miesci lub parku. Ewentalnie panienki i koks xD
1
Bo ktos na tym transferze nie zarobil tyle ile planowal, a Barça od poczatku zamierzala placic tylko temu kto mial prawa do zawodnika.
0
W minionym sezonie Carvajal pokazal fakasa na Camp Nou i co?
1
Niemcy Hitlerowskie mialy wowczas najbardziej humanitarne prawo lowieckie na swiecie.
13
Póki co skutecznie drybluje fiskusa w Hiszpanii.
0
Ja uwazam, ze Barça bedac klubem który wydaje na pensje znacznie wiecej niz RM: zarówno liczbowo jak i procentowo, po prostu powinien miec czes praw wizerunkowych do Messiego, ale i do innych graczy. Powiedzmy takie 25% To po prostu "must have" dla Barcelony. Co do Laporty, to pelna zgoda, tyle ze wowczas to byla sposób na przyciagniecie zawodników do Barcelony, w obliczu rosnacej potegi marketingowej Man Utd czy RM.
Poogladaj sobie:
https://as01.epimg.net/futbol/imagenes/2017/10/25/portada/1508956883_071752_1510086093_infografia_gigante_normal.png
"ratio de eficiencia" - relacja miedzy przychodami a wydatkami personalnymi. U nas 84% (!), a u RM 55%.
"gastos personal e ingresos de explotación" - kwotowe zestawienie wydatków na zarobki oraz przchody klubu,
0
Naciagajac do "Maximum"? My juz przekroczylismy granice (70%).
0
Banka spekulacyjna w futbolu istnieje.
4
Barça w przeszlosci chociazby rozbila bank kupujac swego czaasu Cruyffa, Maradone czy Ronaldo.
0
Za pozwoleniem gen. Franco nota bene.
0
Jak go domkna, to dopiero bedziemy mocna pake. Ja bym kupil jeszcze Matthijs de Ligt z Ajaxu.
0
Popieram: konsekwencja przede wszystkim.
2
Wazne ze nie oddaja za darmo jak z Henry i Villa.
1
9 sierpnia na Rambli wrzucilem cos takiego...
"Coutinho za 98mln€ plus 21mln€ zmiennych i 5 letni kontrakt z FC Barcelona."
Swoja droga to ciekawe ile zgarna agent brazylijczyka, bo zdaje sie ze mialo byc 10mln€ przy transferze powyzej 100mln€, a ponizej tej kwoty mial byc %, a to wg "Der Spiegel" , który opublikował wycieki z "FutboolLeaks" o tym wlasnie.
Inflacja cen jest niesamowita wprost, no ale skoro za obronce placi sie prawie 90. Ciekawe ile dzis kosztowaly taki CR7.
12
Paulinho zawsze się śmieje ostatni...
https://pbs.twimg.com/media/DO7nDK4X0AAnhvz.jpg
⚽️ 84' vs Getafe
⚽️ 92' vs Athletic
⚽️ 90' vs Leganés
⚽️ 93' vs Levante
1
Ciekaw jestem czy kiedyś jacyś hakerzy wykradna pierwsza liste, bo wowczas przedluzono glosowanie po parodii CR7 w wykonaniu Blattera, a RM od lata 2012 nie wygrał żadnego pucharu.
1
Przeciez powszechnie wiadomo, ze Espanyol "nie istnieje".