Oceny za mecz z Royal Antwerp

Portero, podobnie jak cała drużyny nie notuje dobrej serii. Nie pomógł drużynie, a wręcz przeciwnie, był współodpowiedzialny za utratę pierwszej bramki grając trudną piłkę do Oriola. Nie daje odpowiedniej pewności zespołowi i widać to w jego grze. Potrzebujemy wychowanka w lepszej dyspozycji na najbliższe mecze, ponieważ przerwa podstawowego bramkarza potrwa minimum dwa miesiące.

Pierwsze koty za płoty. Widać było olbrzymie zaangażowanie, wiele razy notował powroty w pełnym biegu. Skutecznie blokował rywali, nie odstawał fizycznie i potrafił ich zatrzymywać, co nie udawało się w poprzednim meczu Kounde. Był bardzo dokładny (najwyższa celność podań wśród zawodników wyjściowej jedenastki), chociaż nie przechodziło przez niego zbyt wiele akcji.

Wyraźnie pod formą. Dawno nie obserwowaliśmy takiego przypadku w drużynie. Francuz jest nieskoncentrowany, daje się łatwo ogrywać, a jego interwencje zdają się być po prostu złe lub pechowe, jak ta przy trzeciej bramce. Szczęście dopisało mu jedynie przy pozycji spalonej rywali w drugiej połowie, gdzie po raz kolejny jego zagranie było trudne do racjonalnego wytłumaczenia. Chyba potrzebuje odpoczynku na ławce.

Nawet prawie zawsze solidny Duńczyk nie gra na swoim poziomie. W tym spotkaniu zanotował szereg udanych interwencji, dwoił się i troił, nie pomogło to jednak drużynie zachować czystego konta. Zastanawiająca jest statystyka braku choćby jednego zablokowanego strzału przeciwników. Świadczy to o tym, że nasi obrońcy (tyczy się to całej drużyny) byli po prostu spóźnieni lub źle ustawieni. Nie ponosi odpowiedzialności bezpośrednio za żadną ze straconych bramek, a w ofensywie udało mu się nawet zanotować niezłe kluczowe podanie po ziemi do Ferrana.

Nie można mu odmówić chęci i kondycji, niestety skuteczność jego prób dryblingu czy dośrodkowań wołała o pomstę do nieba. Jeżeli świeży, szybki zawodnik nie potrafi wygrać prawie żadnego pojedynku na skrzydle, to wiedz, że coś się dzieje. Do tego dochodzi szereg złych wyborów pod bramką gospodarzy. Niemal każdy element gry jest do poprawy.

Najwięcej pracował w defensywie i dało się zauważyć wiele prób pressingu, niestety średnio udanych. Przeciwnicy w zaskakująco łatwy sposób wymieniali podania i zdobywali kolejne metry, a Fermin mógł jedynie uciekać się do faulu, aby przerwać ich akcje. Przez godzinę gry zanotował raptem 20 podań, co jest zawstydzającym wynikiem w takim meczu. Z pewnością nie przysporzył trenerowi kłopotu w wyborze podstawowej jedenastki na kolejne mecze. Słabo.

Wrócił do podstawowej jedenastki w iście piorunującym stylu. Z pewnością zapamiętamy ten “performance” na długo. Wszyscy widzieliśmy jego dwie straty zakończone bramkami dla Antwerpii, a jeżeli wychowanek nie daje sobie rady z mistrzem Belgii w meczu bez presji to wśród sympatyków klubu z Katalonii może pojawiać się rezygnacja. Nie był to występ na 1 tylko dlatego, że dostrzegliśmy kilka udanych przerzutów.

W notatkach pomeczowych nie znalazło się nic po stronie plusów. Ciężko więc wystawić mu wyższą notę za to spotkanie. Delikatnie na jego korzyść działa fakt, że było to pierwsze spotkanie po wielotygodniowej absencji, znacząco na jego niekorzyść działa fakt, że nieomal nie wykluczył się z boiska przez swoje złe przyjęcie. Nawet przerwanie groźnej kontry rywala się nie powiodło, ponieważ sędzia umiejętnie zastosował korzyść.

Dawno nie obserwowaliśmy bramki po kontrze, a to wszystko udało się tylko i wyłącznie za sprawą szybkiego wychowanka. Wykazał się wyjątkowym spokojem i dojrzałością, odpowiednio wyczekał moment i posłał idealną piłkę do Ferrana. Szkoda, okazji na początku drugiej połowy, kiedy obił obramowanie bramki, ciężko jednak oczekiwać od szesnastolatka, że w pojedynkę będzie rozstrzygać mecze wyjazdowe w Lidze Mistrzów, ponieważ starsi i bardziej doświadczeni koledzy nie dojechali na spotkanie. Warto też podkreślić jego znakomitą pracę w defensywie i to przez całe spotkanie, za co dodatkowy plusik.

Okrągłe 70 minut bez jakiegokolwiek strzału czy nawet cienia sytuacji podbramkowej. Fakt, że koledzy nie dostarczali mu takich dobrych piłek jak w ostatnich dwóch spotkaniach, ale sam Polak nie ułatwił im zadania. Poruszał się dość ślamazarnie, pressing był właściwie iluzoryczny, a kiedy wydawało się, że może uda się wykreować pół okazji strzeleckiej z łatwością przegrywał pojedynki fizyczne z obrońcami. Skoro sam Robert twierdzi, że nie jest zmęczony, co innego może być przyczyną tak miernych ostatnio występów?

Plusik za asystę ze stałego fragmentu gry, chociaż w tym elemencie gry widać progres. Miał odpoczywać w domu, ale musiał ratować wynik, co ostatecznie i tak się nie udało. Wydaje się też, że ostatnio nie zdarzają mu się bezbłędne mecze, w tym również naiwnie stracił piłkę w niebezpiecznej strefie. Poza tym nie korzystał dostatecznie ze swojej kreatywności i nie podejmował się trudniejszej gry.

Wszedł za młodego wychowanka i nie zauważyliśmy istotnej poprawy jakości w drużynie. Wręcz przeciwnie, to on złamał linie spalonego przy trzecim golu Belgów. Nie potrafił skorzystać ze swoich umiejętności dryblingu, a sędzie nie używał gwizdka kiedy przegrywał kolejne pojedynki. Dośrodkowania również nie znajdowały adresatów. Słabe wejście.

Nie odmienił losów spotkania, a jakość jego zagrań na tle rywala? No cóż, można delikatnie stwierdzić, że nie imponowała. Próbował wychodzić na pozycję i przyspieszać grę, ale nic z tego nie wynikało. Wciąż szuka swojej optymalnej formy po urazie.

Ten chłopak wie jak wykorzystywać swoje okazje. Zawstydził starszych kolegów swoim timingiem i skutecznym, precyzyjnym wykończeniem. Przez ponad 20 minut zaliczył raptem dwa podania, ale kiedy przyszło co do czego, to stanął na wysokości zadania. Szkoda, że zespół nie potrafił utrzymać korzystnego rezultatu do końca meczu.

Miał pecha przy interwencji przed ostatnim trafieniem rywali. Zagrywał szybko i niefortunnie nabił przeciwnika, a efekt końcowy wszyscy znamy. Nie dostał od trenera zbyt dużo czasu i ciężko powiedzieć czy go wykorzystał. Pewnie następna okazji do gry nadarzy się dopiero w Pucharze Króla.