Oceny za remis z Betisem

Brawo za kolejną przytomną asystę. Kiedy na boisku pojawia się Lamine Yamal, to Francuz wygląda znacznie lepiej w ofensywie. Niestety coś ostatnio niedobrego dzieje się z jego postawą w defensywie. Postawą, która jeszcze do końca października była nienaganna i budziła zachwyt wśród cules. To jego stroną Betis atakował częściej i skuteczniej, a Jules pozostawiał im nadzwyczaj dużo swobody. Do tego słaba skuteczność podań i sporo strat, które napędzały kolejne ataki gospodarzy. Do natychmiastowej poprawy, a może nawet do przemyślenia swojej postawy na ławce rezerwowych w kolejny weekend.

Ta formacja nie funkcjonowała dobrze, świadczy o tym okrągłe zero spalonych wśród rywali. Sam Pau niczym szczególnym się nie wyróżnił, chyba że za takowe można uznać bycie nieustannie faulowanym przez Avilę i związane z tym chwilowe zawroty głowy. Nie przełożyło się to na szczęście na błędy.

Parę razy ostro potraktowany, bez specjalnej reakcji sędziego. Zaspał przy bramce na 2-2, gdyby ustawił się bliżej rywala, temu byłoby znacznie trudniej umieścić piłkę w bramce obok bezradnego Peñii. Nie funkcjonowała też dowodzona przez niego linia spalonego. Jeden z gorszych meczów Hiszpana w tym sezonie.

Jeździec bez głowy. Co z tego, że potrafi minąć rywala, kiedy potem kompletnie nie wie, co zrobić z piłką. Decyzyjność wychowanka zdaje się rozwijać w przeciwnym do pożądanego kierunku i z meczu na mecz jest coraz gorsza. Kiedy wypadałoby dośrodkować, zwalnia i wchodzi w drybling, a kiedy można spróbować wejść przed rywala, wtedy decyduje się na płaskie dośrodkowanie w nogi obrońców. Brakuje już nam cierpliwości w obserwowaniu jego poczynań. Do tego okrągłe zero interwencji w defensywie. Do natychmiastowej poprawy.

Ocenę podnosi mu udział przy akcji bramkowej, kiedy wykazał się szybkością myślenia i przytomnym podaniem otworzył prawą stronę boiska, skąd Kounde podawał do pustej bramki Lewemu. Poza tą akcją było go zdecydowanie za mało, za co bardziej należy pochwalić rywali, niż zganić samego Pedriego. Brakowało odwagi i podjęcia większego ryzyka, szczególnie na połowie przeciwnika.

Trudno sobie wyobrazić obecną jedenastkę bez wychowanka, który jako jeden z nielicznych nigdy nie zawodzi. Nie był to nawet dobry mecz Hiszpana, ale zdecydowanie wyróżniał się na tle kolegów i rywali. Nieustępliwy, dobry w kryciu i defensywie. Brał na siebie większość akcji i to przez niego głównie przechodziła piłka w fazie kreacji. Jedyne do czego można się przyczepić, to spowalnianie gry i brak ryzyka w posyłaniu piłek za plecy obrońców, co przecież tak dobrze mu wychodziło jeszcze miesiąc temu.

Szukał gry daleko poza centralną częścią boiska, gdzie królowali pomocnicy gospodarzy, ale nie do końca się w tym odnalazł. Słusznie zmieniony jako pierwszy razem z Raphinhą. Nie wniósł nic pozytywnego, a jego strzał z dystansu postraszył tylko gołębie na stadionie. Nie wygładał również dobrze pod wzgędem fizycznym, jakby coś mu doskwierało. 

Chwała mu za to, że znów dzięki swojemu ustawieniu mógł skierować piłkę do pustej bramki. Poza tym ciężko mówić o jego dobrym meczu. Wiele w tym zasług rywali i ich poziomu. Ostatnimi czasy trener daje mu odpoczywać w końcówkach meczów i widać, że Robert może dzięki temu utrzymywać swoją formę strzelecką. Teraz czas na Ligę Mistrzów. 

Nie był to typowy mecz Raphy. Wyraźnie nieswój, lekko przygaszony, mniej aktywny zarówno w pressingu, jak i w obronie. W tym sezonie nie przyzwyczaił nas do takich przeciętnych występów, ale może w końcu i on potrzebuje odpoczynku. Liczby jak na godzinę gry były jednak nieakceptowalne, raptem 9 podań od głównego kreatora gry? Nic dziwnego, że Barcelona nie tworzyła zagrożenia. 

Wszedł i po raz kolejny trafił. Nie było to wykończenie najwyższych lotów, ale niewiele zabrakło, a dałoby drużynie 3 punkty. Wcześniej troszkę przeszkodził Yamalowi w jego indywidualnej akcji, jeszcze nie do końca czuje pozycję i nie do końca ma rytm meczowy. Cieszą jednak liczby i na tym należy się skupić, nawet jeżeli wynikają one bardziej ze szczęścia, niż umiejętności Hiszpana. 

Bardzo pechowa zmiana, chyba nikt nie jest bardziej rozczarowany niż sam Holender. Nie potrafił uspokoić gry, zamiast tego sprokurował rzut karny i zainspirował tym samym rywala do jeszcze lepszej gry. Błąd, który popełnił, całkowicie go sparaliżował, odgrywał piłkę wyłącznie do najbliżej ustawionych kolegów, co w prawdzie skończyło się 100% celnością podań, ale z zerowym pożytkiem dla drużyny. Po otrzymaniu żółtej karki bał się ostrzejszej gry, co z kolei zaowocowało brakiem choć jednej interwencji defensywnej. Jeden z najsłabszych meczów Frenkiego w koszulce Barcelony, brakuje powoli argumentów nawet jego największym zwolennikom.

Hiszpan zbiera kolejne minuty, ale w takim meczu ciężko było się wyróżnić. Zdołał 2 razy odebrać futbolówkę i 3 razy sfaulować przeciwników. Ocena poniżej wyjściowej.

Pracował w pressingu, ale jego ustawienie wołało o pomstę do nieba. Bardziej przeszkadzał w końcówce niż pomagał, na 4 podania, tylko jedno było celne. Słaba zmiana, ale na ławce nie było innych napastników. 

Brak oceny, grał za krótko.