Uważnym obserwatorom nie umknęło, że wielu piłkarzy Barcelony zaczęło bandażować dłonie przed meczami. Nie jest to nowinka w piłkarskim świecie - to częsta praktyka w przypadku mniej poważnych kontuzji. Dlaczego jednak decydują się na to w pełni zdrowi zawodnicy?
Niecodzienne zachowanie piłkarzy doprowadziło nawet do powstania teorii spiskowych. Sympatyzujące z Realem Madryt konta w mediach społecznościowych podawały nawet informację, że zawodnicy Barçy bandażując ręce chcą ukryć... ślady po igłach, których używają do wstrzykiwania sterydów. To miałoby tłumaczyć dlaczego drużyna Hansiego Flicka jest tak dobrze przygotowana fizycznie.
Modę na bandaże do Barcelony wprowadził Pau Víctor, który trzy lata temu złamał rękę i grał z bandażem, ale postanowił go nie zdejmować. Piłkarz zadowolony ze swojej formy podczas noszenia bandażu uznał, że lepiej nie ryzykować słabszej dyspozycji z powodu jego zdjęcia. Chodzi więc o zwykły przesąd, ponieważ bandaż pełni wyłącznie rolę estetyczną nie chroniąc zawodnika przed nawrotem kontuzji.
Piłkarzom Barcelony spodobał się styl Pau Victoria i postanowili go skopiować, oglądamy więc bandaże na dłoniach Raphinhi, Lewandowskiego czy Lamine Yamala. W przeszłości znani z noszenia tej specyficznej ozdoby znani byli Luis Suárez i Karim Benzema. Obaj tłumaczyli ten nawyk w podobny sposób: dobry mecz i strzelone gole przy graniu meczów z obandażowanymi rękami sprawiły, że postanowili nakładać je przed spotkaniami pomimo braku kontuzji. Jako inną ciekawą modę można wymienić robienie dziur w getrach, co w teorii miałoby zmniejszać kompresję na mięśnie łydek, co jest oczywiście bardzo mało skutecznym rozwiązaniem. Pomimo tego w dziurawych getrach grał np. Jude Bellingham.
Komentarze (35)