Oceny za rozbicie Olympiakosu

Można go zapamiętać z obrony strzału z okolic 20. metra już w 1‘ spotkania i kilku dobrych
wyjść do dośrodkowań. Kulało niestety rozegranie, co przekładało się na straty - np. 12’. Przy
karnym rzucił się w odpowiedni róg bramki, ale przy tak precyzyjnym strzale nie miał szans.
Dobre zawody, choć nie były pozbawione mankamentów.

W obronie grał ze zmiennym szczęściem i mimo pozytywnych interwencji w destrukcji w 17’,
25’, 27’, 37’, 41’, zbyt często dopuszczał do dośrodkowań po swojej stronie. W ofensywie
jedynie przerzut w 45’ i gra wzajemna z Frenkiem w polu karnym Olympiakosu w 70’ stanowiły wartość dodaną. Na uwagę zasługuje jego sposób poruszania się na skrzydle przy konstruowaniu akcji ofensywnych, przykleja się do Lamine'a, a następnie wybiega na obieg i mimo że nie dostaje podania zabiera ze sobą jednego z zawodników kryjących Yamala.

Choć zaczął bardzo elektrycznie przy wyprowadzaniu piłki w 15’, przez całe spotkanie był
pewniejszy od Erica na pozycji stopera, co nie było zbyt dużym wyzwaniem,. Zaliczył
interwencje w destrukcji w 45’, 56’, 69’ i dobry napędzający przerzut w 33’. Nie grał pewnie,
słabo grał też na wyprzedzenie, ustawianie się w destrukcji też pozostawało wiele do życzenia.

Poprzez błąd przy sprokurowaniu karnego dostaje najsłabszą ocenę w zespole. Jednak nie
tylko ta sytuacja wpłynęła na postrzeganie jego słabszego występu. Spotkanie zaczął źle, od starty na własnej połowie w 5’, potem nie było lepiej. Mało zdecydowany w pojedynkach, gubił się przy pressingu rywali. Na plus strzał głową po rzucie rożnym w 34’ i odbiór w 90’.

Potrafił pobiec z piłką kilkanaście metrów i zrobić różnicę na lewej półprzestrzeni, by przez kolejne minuty nie dotknąć piłki lub grać jedynie krótkie podania w środkowej strefie. Za często był niewidoczny, patrząc na przebieg całego spotkania. Zaczął źle, od groźnej straty na
własnej połowie zakończonej interwencją Szczęsnego w 1’. Na plus rajd w 5’ i asysta przy
bramce Anglika w 74’. W grze Balde widać brak rytmu meczowego, oraz zdecydowania - zarówno w interwencjach w destrukcji i ofensywie.

Zagrał jak typowy defensywny pomocnik – dobrze w destrukcji i słabo w ofensywie, mimo że
miał przestrzeń i możliwości do odważniejszych zagrań. W grze obronnej na minus jedynie
zbyt łatwo dał się minąć w 1’ przy groźnym strzale z 20 metrów. W 19’ blokuje strzał i notuje
ważne interwencje w 27’, 45’. Marc nie zagrał źle, ale brakowało mu tej pewności, a zarazem
lekkości w grze i rozegraniu, którą pokazywał w ubiegłym sezonie.

Kolejny raz barceloński artysta kreował grę. W 39’ jego wślizg zakończony odbiorem rozpoczął akcję bramkową, a w 79’ zaliczył już bezpośrednią asystę do Rashforda w 79’. Dołożył wertykalne podania napędzające akcje Barcelony w 37’, 60’, 70’, do tego odbiory w 37’, 60’. Nawet jeśli nie posyła widowiskowych „ciasteczek”, jego gra nie schodzi poniżej bardzo dobrego poziomu i taką ocenę dostaje.

Zaliczył bramkę i asystę w spotkaniu. Mimo, że bramka padła nie tyle po podaniu Yamala, co
po prostu Fermin zabrał mu piłkę. I mimo że to sam Lopez wykończył akcję, to ona była po indywidualnym popisie Lamine'a. Rzut karny wykończył pewnym strzałem. Dołożył rajdy w 9’ i 47’, oraz dobre dośrodkowanie do Fermina, po którym mógł mieć kolejną asystę w 48’. Nie można zapominać, że Lamine wraca po kontuzji i jego „szarpnięcia” muszą być dozowane. Mecz nie był wybitny, szczególnie że były momenty gdzie zapominał, że u Flicka wszyscy pracują w destrukcji. Jednak potrafił kilka razy zrobić wiatr na prawnym skrzydle, a i zapisał się w protokole meczowym.

Gdyby nie asysta do Fermina w 39’, uznalibyśmy, że nie zagrał dobrego spotkania. Grając na
skrzydle nie wygrał żadnego pojedynku, nie miał odbioru, do tego odnotował stratę na
własnej połowie w 49’. Typowy mecz na nabranie doświadczenia dla młodego zawodnika. Dobrze pokazywał się do podań, jednak trema trochę go zjadła.

W grze Anglika czuć swobodę. Stał się głównym wykonawcą stałych fragmentów gry po lewej stronie murawy (rzuty wolne i rożne). Potrafił uwolnić się od obrońcy, a to, co może się podobać w grze Anglika, to decyzyjność, brak kalkulacji i jasny cel, którym jest strzał na bramkę. Strzelec goli w 79’, 74’, do tego dorobku należy dodać wywalczenie rzutu karnego w 66’. Nawet jego niecelne strzały były dobrej jakości (5’, 11’). Kolejne spotkanie, po którym można się zastanawiać czy nie podpisać umowy z Anglikiem.

Dobre zawody Holendra. Grał wysoko ustawiony, zajmując pozycję jak przez niecałe 2 miesiące u Koemana w roli ofensywnego pomocnika, ze stałymi penetrującymi wbiegnięciami za linie obrony przeciwnika. Na plus dobre wejście z Kounde do gry kombinacyjnej w polu karnym, ale oddał wtedy zły strzał w 70’, oraz niezłe wstrzelenie piłki w pole karne w 71’, na plus też akcja w 86’. Czasami zapominał o grze w pressingu, odpuszczając nawet przeciwników blisko siebie. Na plus, lecz bez fajerwerków.

Zaliczył trzy akcje w defensywie, jednak jego wpływ na grę był znikomy. Ograniczał się do
zadań defensywnych. Ocena wyjściowa.

Podobnie jak Ronald nie miał spektakularnego wejścia. Spokojna zachowawcza gra na tyłach,
jednak bez odnotowanej akcji w ofensywie czy defensywie.

Świetna akcja skrzydłem, wraz z dryblingiem w stylu Ronaldinho Gaucho i dość szczęśliwe
dośrodkowanie, będące asystą przy trzeciej bramce Fermina w 76’ podwyższają mu ocenę. Roony pokazywał się do gry, wiązał obronę, czy wchodził w grę wzajemną. Jako zmiennik Lamine'a zaczyna być wartością dla drużyny.

Grał za krótko, bez oceny, choć należy docenić odbiór w 90’+3.