Rozpracowujemy rywala: Andrea Pirlo

Włoski futbol wiele zawdzięcza Andei Pirlo. W Mediolanie pamiętają przede wszystkim, że jego przyjście nastąpiło dokładnie wtedy gdy w klubu odchodził Roberto Baggio. Andrea było czołową postacią swej drużyny podczas Młodzieżowych Mistrzostw Świata w 1994 roku, gdzie reprezentacja Włoch sięgnęła po końcowy prymat. Swą świetną grą w drużynie 'rossonerrich' zasłużył sobie na przydomek 'architekt Milanu'.

Zadebiutował on w Serie A w wieku 16 lat w barwach Brescii, klubu z miasta w którym przyszedł na świat. Następnie przeniósł się do Interu, gdzie miał okazję do gry u boku wspomnianego już Roberto Baggio. Walczył on jednak z nim o miejsce w pierwszym składzie na pozycji 'mediapunta' i walkę tę raczej przegrywał. Carlo Mazzone, trener Pirlo w sezonie 2000/01 zrozumiał, że Włoch powinien grać w pierwszym składzie, lecz niemożliwością było ustawienie dwóch graczy tuż za napastnikami. Z konieczności Andrea został przeniesiony bardziej do środka pola. Po przeprowadzce do Milanu, krytykowano go początkowo za brak inwencji twórczej na boisku, natomiast Giovanni Trapattoni skrytykował Mazzone za to, gdzie kazał grać Pirlo: "To jak ustawić Zico na środku obrony" – mówił 'Trap'. Teraz kiedy Pirlo gra, gdzie gra i jak gra, Giovanni zapewne przeklina te słowa.

W Interze, klubie który uwielbiał od czasów Rummenigge i Altobellego, nie osiągnął jednak wielkich sukcesów. Dwa wypożyczenia, do Regginy i Brescii, wyczerpały jego cierpliwość. Frustracja osiągnęła apogeum w wieku 22 lat.

Andrea był opętany chęcią ciągłego rozwoju. Pewnego dnia został polecony trenerowi Ancelottiemu, który nie zawahał się ściągnąć go do siebie i tak oto, w 2001 roku Pirlo przeprowadza się do AC Milan. Był on wtedy zdeterminowany by pokazać swą wielką klasę. Dziś, nikt nie ma wątpliwości, że jest jednym z najwspanialszych odkryć nowoczesnej piłki.

"Pirlo jest niezastąpiony" – mówi Ancelotti. Andrea przywrócił Milanowi w środku pola dawny błysk i zaufanie 'tifosich'. "Kiedy zobaczyłem co on potrafi robić z piłką, to zastanowiłem się przez chwilę czy ja w ogóle jestem zawodowym piłkarzem". Refleksja Gennaro Gattuso to kolejny przykład na to z jaką fantazją na boisku gra włoski pomocnik. Gdy do Mediolanu przybył Kaká, dołączając do Shevchenki, Inzaghiego, Tomassona (odszedł przed tym sezonem) i, teraz już, Gilardino stało się jasne, że wspaniałe podania Pirlo będzie miał kto wykańczać. Andrea stworzył swój własny styl gry, przystosowany do współczesnych realiów gry, ale nigdy nie ukrywał, że w dzieciństwie wzorował się na Pepie Guardioli i Demetrio Albertinim, a wcześniej jeszcze Fabio Capello.

Specjalista od strzałów ze stojącej piłki

Dwa razy w tygodniu zostaje specjalnie po treningu na pół godziny i ćwiczy strzały z rzutów wolnych. W całej karierze z tych stałych fragmentów gry, Pirlo strzelił 21 bramek. Jego idolami w tej dziedzinie byli Baggio i Platini. Jest on także dobrym wykonawców rzutów karnych, choć dwa razy zawiódł w bardzo ważnych momentach: w 2003 roku z Boca podczas Pucharu Interkontynentalnego i w 2005 roku podczas finału Ligi Mistrzów z Liverpoolem.

Pirlo jest także fundamentalną postacią w reprezentacji Włoch, choć dopiero od Marcelo Lippiego dostał prawdziwą szansę na pokazanie swych umiejętności w kadrze. Był jednym z ojców sukcesu zwycięstwa 4:1 nad Niemcami, 1 marca br.

Metryka:

Imię i nazwisko: Andrea Pirlo
Miejsce urodzenia: Brescia, Włochy
Data urodzenia: 19.05.1979 r.
Wzrost: 177 cm
Waga: 66 kg
Pozycja na boisku: Środkowy pomocnik
Kontrakt z Milanem do: 2008

Kariera i osiągnięcia Pirlo