Costacurta: Nikt nie szanuje rywala bardziej niż Guardiola

Alessandro Costacurta, jedna z legend Milanu, w rozmowie z Mundo Deportivo mówił nie tylko o drużynie ze stolicy Lombardii, ale również o Barcelonie i jej szkoleniowcu.

Billy, jak był nazywany przez kolegów, może poszczycić się aż 24 zdobytymi tytułami! Costacurta ma na swoim koncie 7 tytułów Mistrza Włoch, jeden Puchar Włoch, 5 Superpucharów Włoch, 5 Pucharów Ligi Mistrzów, 4 Superpuchary Europy oraz 2 tytuły Klubowego Mistrza Świata. Po zakończeniu kariery piłkarza najpierw asystował w pracy Carlo Ancelottiemu, później zaś samodzielnie objął drugoligową Mantovę. Obecnie pozostaje bez pracy i w oczekiwaniu na oferty analizuje mecze w Sky Italia.

W poniedziałek 45-latek udzielił gazecie Mundo Deportivo wywiadu. Zapraszamy do lektury!

Mundo Deportivo: Czego oczekujesz po mecz Milan – Barça?

Alessandro Costacurta: Mecz będzie miał podobny przebieg jak na Camp Nou, Barcelona będzie długo utrzymywać się przy piłce. Ale myślę, że Milan tym razem nie zawiedzie, bo ma bardziej niebezpieczny atak.

Byłeś zaskoczony remisem w pierwszym spotkaniu?

Tak, ze względu na wielką przewagę gospodarzy w każdym aspekcie gry. Ale to się nie powtórzy. Milan nie jest już taki sam jak we wrześniu. Jest dużo groźniejszy.

Niektórzy trenerzy ustawiają swoje zespoły na grę z kontry jak José Mourinho, inni zaś stawiają na atak jak Marcelo Bielsa. Jak grać przeciwko Barcelonie?

To zależy od trenera, ale również od zawodników, których ma do dyspozycji. Widziałem Barçę grającą źle przeciwko zespołom, które stosowały bardzo wysoki pressing, ale jest to bardzo trudne do zrobienia przez 90 minut. Tak grał na przykład mój Milan w sezonie 1988/1989.

Jak powstrzymać Messiego? Kryć strefą czy indywidualnie?

Zatrzymać Messiego w pojedynkę jest niemożliwe. Tego piłkarza można zastopować tylko grając razem przy współpracy wszystkich zawodników.

Jeśli byłbyś teraz kapitanem lub selekcjonerem reprezentacji Włoch, na kogo oddałbyś swój głos w konkursie o Złotą Piłkę 2011?

Moja trójka to Messi, Cristiano oraz Iniesta.

Co jest największą zaletą i wadą Milanu?

Najlepszą rzeczą jest wielki wybór i różnorodność w linii ataku. Ale niestety po drugiej stronie jest obrona, która nie wygląda najlepiej.

Co dał Allegri temu zespołowi?

Opracował wiele wariantów gry ofensywnej, poza tym ufa swojemu zespołowi.

Uważasz, że Milan jest jednym z kandydatów do zwycięstwa w Lidze Mistrzów?

Szczerze mówiąc sądzę, że Barça i Real są teraz lepsze od Milanu.

A pomiędzy Barceloną i Realem?

Myślę, że Real jest silniejszy i to on jest faworytem do wygrania Ligi Mistrzów.

Co sądzisz o ostatnich wypowiedziach Ibrahimovicia na temat Guardioli?

Tu chodzi o sprzedaż książki i myślę, że wiele rzeczy zostało powiedzianych lub napisanych niezgodnie z prawdą. Pep jest kochany przez wszystkich i dziwię się, że Ibra postępuje inaczej.

W Barcelonie mówi się o ewentualnym sprowadzeniu Thiago Silvy, który miałby wzmocnić w przyszłym sezonie linię obrony. Co o tym myślisz?

Thiago Silva to najlepszy środkowy obrońca na świecie. Nie byłoby lepszej pary stoperów niż Piqué-Silva.

Co lubisz najbardziej oglądając grę Barcelony?

Wszystko. Ale szczególnie podoba mi się wspaniały pressing.

Czy można porównać pressing drużyny Guardioli z pressingiem Milanu Arrigo Sacchiego?

Tak, istnieje duże podobieństwo, ale moim zdaniem nasza gra w tym elemencie była bardziej zorganizowana.

Sacchi trenując Milan zrewolucjonizował futbol. Myślisz, że podobnie będzie w przypadku Guardioli?

Tak. Sądzę, że Milan Sacchiego i Barcelona Guardioli to dwie najlepsze ekipy w historii.

Jaki wpływ na obecne sukcesy Barçy ma poprzedni trener Frank Rijkaard?

Jego obecność ma znaczenie fundamentalne. Grałem przeciwko Barcelonie RIjkaarda i idee były praktycznie takie same. Różnica polega na tym, że najlepsi piłkarze, tacy jak Messi czy Iniesta, byli znacznie młodsi. I nie było ani Piqué, ani Busquetsa.

W ciągu ostatnich 25 lat wielu graczy Milanu po zakończeniu kariery rozpoczęło przygodę trenerską. Borghi, Rijkaard, Gullit, Van Basten, Ancelotti, Donadoni… Z którym z tych trenerów utożsamiasz się najbardziejsz?

Chciałbym być tak spokojny jak Carlo Ancelotti oraz posiadać taki zmysł taktyczny jak Frank Rijkaard.

Jaki jest twój ulubiony system gry?

Lubię kiedy zespół gra bardzo wysokim pressingiem i kiedy rozgrywa piłkę często w poprzek boiska. Taka mieszanka dzisiejszej Barcelony i Realu.

Najwięcej pracowałeś z trzema trenerami: Sacchim, Capello i Ancelottim? Czego się od nich nauczyłeś?

Od Sacchiego znaczenia taktyki. Capello nauczył mnie jak motywować graczy, natomiast Ancelotti najlepiej zarządzał szatnią.

W Milanie współpracowałeś również z innymi, mniej spektakularnymi trenerami, wśród których byli między innymi Tabarez, Fatih Terim czy Zaccheroni. Od nich też się czegoś nauczyłeś?

Terim dał mi do zrozumienia, jak ważne jest zrozumienie kultury miasta czy kraju, w którym pracujesz. On tego nie zrobił.

W 1994 roku przegapiłeś finał Ligi Mistrzów oraz Mistrzostw Świata w USA z powodu kartek. Uważasz, że kartoniki nie powinny być akumulowane w tak krótkich turniejach?

To nieuczciwe. Rozumiem sytuację, kiedy wyrzucony z boiska w półfinale gracz nie może wystąpić w finale. Ale w innych wypadkach powinieneś mieć prawo do gry w być może najważniejszym meczu w karierze.

Porażka w mundialowym finale to twoje najgorsze wspomnienie z piłkarskich boisk?

O dziwo nie. Moim najgorszym wspomnieniem jest mecz finałowy Klubowych Mistrzostw Świata z tego samego roku przeciwko Vélez Sarsfield. Byłem wtedy najlepszym piłkarzem… Vélez!

Co trzeba poprawić w grze włoskiej kadry, by powróciła na fotel najlepszej drużyny świata?

Zasadniczo trzeba znaleźć lepszych piłkarzy.

Co się stało w ateńskim finale Ligi Mistrzów w 1994 roku, kiedy rozgromiliście Barcelonę 4:0?

To wszystko wina Cruyffa, który uwierzył w swoich graczy za bardzo i dał im do zrozumienia, że grają z dużo słabszą ekipą. Dzięki, Cruyff!

Czy to byłoby możliwe dzisiaj? Z Guardiolą na ławce trenerskiej?

To niemożliwe. Z Barceloną Pepa nie stałoby się to nigdy. Nikt nie szanuje rywala bardziej niż Guardiola.

Barcelona 5:0 Real Madryt. To najlepszy mecz Barçy pod wodzą Pepa?

Być może. Miałem to szczęście, że mogłem oglądać wiele fantastycznych meczów Barcelony.

Jako środkowy obrońca musiałeś powstrzymywać najlepszych napastników świata. Którego rywala uważasz za najtrudniejszego?

Brazylijczyka Ronaldo. Dzięki swoim zwodom i unikom był jedynym piłkarzem, który mógł cię zostawić w niewłaściwym miejscu.

Jeśli miałbyś stworzyć idealną jedenastkę Milanu z graczy, z którymi grałeś, jaki byłby jej skład?

Niech pomyślę… Rossi, Tassotti, Thiago Silva, Baresi, Maldini, Desailly, Rijkaard, Kaká, Gullit, Szewczenko i Van Basten.

Myślisz, że Kaká wróci do poziomu gry prezentowanego w Mediolanie?

Nie, ale powoli znów staje się graczem, który, jak dawniej, decydował o losach meczu.

Czy Luis Enrique odniesie triumf w Romie?

Jest inteligentny i stara się zrozumieć włoską rzeczywistość. Podąża dobrą ścieżką.

A Bojan?

Gra krótko, a już jest decydującym graczem.

Na koniec wskazówka dla Puyola i Xaviego, którzy mają ponad 30 lat. Co robić, by grać tak długo jak ty? (Costacurta zakończył karierę w wieku 41 lat)

Biorąc pod uwagę fakt, iż ja w ich wieku nie byłem tak dobry jak oni, jestem przekonany, że spokojnie są w stanie mnie wyprzedzić. Myślę, że piłkarze grający w tym wieku na tym poziomie ciężko na to pracowali od początku swojej kariery.