Piłkarze Barçy pozyskani z Sociedad

Obecnie w zespole Barcelony oglądać możemy niesamowitą wręcz liczbę wychowanków. Niewątpliwie jest to ogromny powód do dumy dla klubu ze stolicy Katalonii, jednak sytuacja taka nie zawsze miała miejsce. W przeszłości bowiem bywały momenty, kiedy klub częściej niż po swoich wychowanków, sięgał po piłkarzy z zewnątrz. Obecnie, gdy żyjemy w XXI wieku, polityka Barçy opiera się w dużej mierze na zawodnikach wychowanych w La Masíi. Jest to niezaprzeczalny fakt. Niemniej, klub nie zamyka się na rynki krajowe oraz międzynarodowe.

FC Barcelona, jak na wielki klub przystało, przyjęła regułę, że wielcy piłkarze mogą narodzić się w każdym czasie i nieważne jest to skąd pochodzą, jakiej są rasy, czy to w jakiej szkółce się wychowali. Jednym z ulubionych miejsc, które lubi obserwować Barça, jest San Sebastián. W tym hiszpańskim mieście Blaugrana upodobała sobie w szczególności jeden klub, Real Sociedad, który będzie jej najbliższym rywalem w rozgrywkach ligowych. Patrząc nieco wstecz, możemy stworzyć listę, na której widnieć będzie siedem nazwisk piłkarzy, występujących w przeszłości w obu zespołach. Każdy z opisanych poniżej zawodników San Sebastián na rzecz Barcelony opuszczał w ostatnim stuleciu. Ich sylwetki pokrótce przedstawione będą w kolejności od piłakarza, który do klubu przybył najwcześniej.

1. Pedro María Pello Artola - Bramkarz

W Realu Sociedad grał w latach 1973-75, ale zanim do tego doszło, był zawodnikiem rezerw tego klubu. W Barcelonie występował w latach 1975-84. Przez ten czas gry dla Blaugrany, Pello trzykrotnie zdobywał Puchar Króla, dwukrotnie Puchar Zdobywców Pucharów oraz po razie Puchar Ligi i Superpuchar Hiszpanii. W sezonie 1977/78 zdobył Trofeo Zamory (puścił 25 goli w 29 spotkaniach). Piłkarz ten nie był zbyt wysoki, jednak odznaczał się trzeźwym myśleniem. Wyrobił sobie markę bramkarza bezpiecznego. Obecnie ma 64 lata.

2. Francisco Javier Urruticoechea Urruti - Bramkarz

Zastąpił swojego rodaka w szeregach Barçy, do której dołączył z Espanyolu. Zanim jednak podpisał kontrakt z lokalnym rywalem Blaugrany, grał w Realu Sociedad (1973-78). Barwy Pericos reprezentował w latach 1978-1981. W Barcelonie z kolei występował do 1987 roku. Do jego osiągnięć z Barçą należy zaliczyć trzy Puchary Króla, dwa Puchary Ligi, jednokrotne wygranie Ligi, a także zdobycie Pucharu Zdobywców Pucharów oraz Superpucharu Hiszpanii. Piłkarz ten swego czasu należał do kadry reprezentacji Hiszpanii, w której wystąpił jednak tylko pięciokrotnie, gdyż w bramce La Roja królował wtedy Arconada. W czasie gry dla katalońskiego klubu, udało mu się również zdobyć Trofeo Zamory. Jako piłkarz wyróżniał się wysokim wzrostem i bardzo dobrze wyciągał górne piłki. Zmarł w wieku 49 lat w wyniku tragicznego wypadku samochodowego.

3. Miguel Ángel Perico Alonso - Pomocnik

Legenda Realu Sociedad. Był członkiem słynnego zespołu, który wygrał ligę w latach 1981 oraz 1982. Oprócz tego miał swój udział w pobiciu rekordu 32 rozegranych spotkań bez porażki z sezonu 1979/80. W klubie z San Sebastián wystepował w latach 1977-82. Do Barcelony przeniósł się po mistrzostwach świata w Hiszpanii. W Blaugranie grał przez trzy sezony, w pierwszych dwóch jako zawodnik podstawowej jedenastki. Zdobył tytuł mistrza Hiszpanii, Puchar Króla oraz Superpuchar Hiszpanii. Był zawodnikiem o usposobieniu obronnym i posiadał bardzo dobre uderzenie. Buty zawiesił na kołku w zespole Sabadell. Następnie rozpoczął karierę trenerską. Ostatnim klubem jaki trenował był Real Sociedad. Jego szkoleniowcem był jedynie przez dziesięć spotkań, po których to podał się do dymisji. Jego synowie, Xabi i Mikel Alonso postanowili kontynuować tradycję piłkarską. Pierwszy z wymienionych braci jest obecnie zawodnikiem Realu Madryt.

4. José María Bakero - Napastnik

Jego karierę piłkarską można podzielić na dwa etapy: pierwszy to gra dla Realu Sociedad (1980-88), a drugi dla Barcelony (1988-96). Łatwo można wyliczyć, że w każdym z tych klubów grał po osiem sezonów. W ciągu swojej kariery zgromadził wiele tytułów. Z Donostiarras zdobył dwa tytuły mistrzowskie (lata 1981 i 1982), Superpuchar oraz Puchar Króla. W Barcelonie dorzucił cztery tytuły mistrzowskie (w czterech kolejnych sezonach), dwa Puchary Króla, cztery Superpuchary Hiszpanii, Puchar Mistrzów, dwa Puchary Zdobywców Pucharów oraz Superpuchar Europy. Do Barcelony przybył wraz z Txikim Begiristainem oraz Luisem Marią Lópezem Rekarte. Piłkarz w trakcie swojej długiej kariery pełnił rolę napastnika, ale grywał też na pomocy. Nie należał do piłkarzy o wielkiej technice, jednak odznaczał się determinacją i oddaniem. Pamiętny jest jego gol strzelony przeciwko Kairserslautern, który otworzył Barcelonie furtkę do ćwierćfinału Pucharu Europy. Istotnym faktem w życiu Bakero było również to, gdy ekipa Cruyffa odniosła zwycięstwo na Wembley w sezonie 1991/92. Karierę Bask zakończył grając dla meksykańskiego klubu Veracruz. W 1999 roku rozpoczęła się jego kariera trenerska, a lista klubów, których był szkoleniowcem jest dość długa. Znajduje się na niej również Real Sociedad.

5. Aitor Txiki Begiristain - Napastnik

Z Realem Sociedad (1982-88) zdobył Puchar Króla oraz Superpuchar Hiszpanii. Do Barcelony (1988-1995) trafił zaraz po przegranej w finale Pucharu, który zdobyła właśnie Blaugrana. Dzięki temu zakwalifikowała się ona do rozgrywek europejskich. Fakt ten sprawił, że fani Realu Sociedad mieli wiele podejrzeń co do tego spotkania. Barça przeżywała wtedy swój złoty okres pod wodzą Johana Cruyffa, zdobywając cztery tytuły mistrzowskie z rzędu oraz Puchar Champions League w 1992 roku. Kataloński zespół zdobył również Puchar Zdobywców Pucharów oraz Superpuchar Europy. Txiki był zawodnikiem niezwykle inteligentnym, jego gra była majstersztykiem. W ataku potrafił grać na każdej pozycji. W 1995 roku przeniósł się do Deportivo la Coruña, gdzie zdobył jeszcze jeden Superpuchar Hiszpanii. Później wrócił do Barcelony, gdzie przez długi czas pracował jako dyrektor sportowy klubu. Wtedy prezydentem Barçy był Joan Laporta. Txiki współpracował m.in. z Rijkaardem oraz Guardiolą. Szczególnie owocna okazała się współpraca z tym drugim trenerem, pod którego wodzą Barcelona zdobyła wiele tytułów. Zmiana prezydenta klubu na Sandro Rosella była równoznaczna z odejściem Begiristaina. Obecnie pracuje on w Manchesterze City.

6. Luis María López Rekarte - Lewy obrońca

Dobra gra dla Alavés sprawiła, że w wieku 23 lat przeszedł on do Realu Sociedad, z którym w 1987 roku zdobył Puchar Króla. Spędził tam łącznie trzy sezony. Następnie w 1988 roku wraz z Bakero i Txikim trafił do Barcelony, którą trenował Cruyff. Tutaj spędził kolejne trzy lata. Z Barceloną zdobył Puchar Zdobywców Pucharów (w jego finale strzelił nawet bramkę na 2:0), Puchar Króla oraz jedyne w karierze mistrzostwo kraju. Jego wkład w ten ostatni tytuł był jednak niewielki. Jako lewy obrońca piłkarz ten odznaczał się dużą szybkością oraz wytrzymałością. W 1991 roku zmienił klub na Deportivo la Coruña, w którym to odzyskał swoją dobrą dyspozycję. Grał tam przez pięć sezonów, w czasie których zdobył Puchar Króla oraz Superpuchar.

7. Meho Kodro - Środkowy napastnik

Obecny trener Realu Sociedad B również przywdziewał barwy obu klubów, o których wspomina się w tym raporcie. Do Sociedad przybył w roku 1991, pozostawiajac Bośnię i Hercegowinę, w której mieszkał oraz trwający na Bałkanach konflikt. W ciągu 4,5 roku gry w baskijskim klubie, dał się poznać jako rasowy napastnik. W końcu zainteresował się nim Cruyff, który chciał sprowadzić go do Barçy. W Barcelonie jednak, z powodu ciągłych kontuzji i niskiego morale związanych z wojną w Jugosławii, większej kariery nie zrobił. Po jednym sezonie spędzonym w stolicy Katalonii przeniósł się więc na Teneryfę. Później grał jeszcze dla Alavés oraz Maccabi Tel Awiw, ale już nigdy nie prezentował tego, co w Realu Sociedad. Ostatecznie, kilka lat po zakończeniu kariery, powrócił do klubu z San Sebastián, gdzie początkowo był asystentem Bakero, a następnie objął funkcję trenera sekcji Juvenil. Jako piłkarz był typowym napastnikiem, dobrze grającym głową. Był zwinny i posiadał mocny strzał.

Od czasu ostatniej transakcji pomiedzy Barceloną a Realem Sociedad minęło już 17 lat. Ze względu na ten czy inny powód dotychczas nie osiągnięto więcej porozumień w kwestii transferów. Rzecz jasna były pogłoski o zainteresowaniu takimi piłkarzami jak De Pedro czy Xabi Prieto, ale wszystko ostatecznie ucichło. Teraz jednak wydaje się, że cantera Realu Sociedad wyszkoliła kolejnych zawodników, którymi mogłaby się zainteresować Blaugrana. Chodzi o Iñigo Martíneza, Rubéna Pardo oraz Javiego Rosa. Czas pokaże czy Sociedad zdecyduje się na ponowne oddanie swoich piłkarzy Blaugranie.