Podwójne szpiegowanie Rosella w 2008 roku

Miejsce zamieszkania oraz biuro obecnego prezydenta FC Barcelony Sandro Rosella było szpiegowane przez Método 3 w maju 2008 roku, tuż przed otrzymaniem wotum nieufności od socio Oriola Giralta. Chciał on odkryć powiązanie pomiędzy Rosellem a byłym wiceprezydentem, które było kategorycznie negowane przez obie strony. Nigdy nie znaleziono poszlak, które mogłyby dowodzić na istnienie związku pomiędzy nimi.

Wśród dokumentów dotyczących dochodzenia w sprawie Método 3 zostały znalezione informacje o nadzorowaniu wejść, wyjść, identyfikowaniu ludzi, a także podraporty zawierające video i fotografie rodziny Sandro Rosella, ponieważ jego mieszkanie i biuro znajdowały się w tym samym budynku.

Raporty detektywów były niesamowicie drobiazgowe, zawierały godziny i szczegóły każdej wizyty, a także wszystkie komentarze przy wejściu i wyjściu. Sprawdzano również numery rejestracyjne pojazdów, aby ustalić tożsamości ich właścicieli i ich możliwe powiązania z Rosellem.

W związku z tym, że to niemające żadnego usprawiedliwienia śledzenie odbyło się na polecenie kogoś z klubu, zarządzanego wtedy przez Joana Laportę, można przypuszczać, że obecność Método 3 ma jakiś związek z agentami Intelligence Bureau.

W tamtych dniach Sandro Rosell nie mógł się nawet domyślać, że był szpiegowany. Sam Rosell zgłosił ciągłą obecność pojazdów i osób przed swoim domem, co zakończyło się działaniem Mossos d'Esquadra i identyfikacją detektywów, którzy potwierdzili i usprawiedliwili swoją oficjalną licencją fakt włóczenia się przed budynkiem. Dzięki temu, obecny prezydent, a wtedy socio i zwykły obywatel, z głębokim oburzeniem odkrył, że jego żona i córki również były szpiegowane i kontrolowane tak, jak on sam, przez Intelligence Bureau, agencję, z którą od dłuższego czasu współpracował Ferran Soriano.

Dlatego bardzo prawdopodobne jest, że agenci Intelligence Bureau z polecenia Ferrana Soriano i Método 3 (prawdopodobnie z polecenia Xaviera Martorellego), spotkali się pod drzwiami Sandro Rosella, podwajając w ten sposób ingerencję w prywatne życie socio, a także wydatki przeznaczone na tę okoliczność.