We wtorkowym meczu z Sevillą Barça powalczy o swój piąty Superpuchar Europy. W przypadku zwycięstwa Blaugrana zrówna się z Milanem i razem z nim będzie najbardziej utytułowanym klubem w tych rozgrywkach.
Superpuchar Europy po raz pierwszy odbył się w 1973 roku, kiedy to spotkali się ze sobą triumfatorzy Pucharu Europy i Pucharu Zdobywców Pucharów, Ajax i Glasgow Rangers. Triumfowali Holendrzy, lecz UEFA nie uznała wyniku spotkania, które odbyło się na Camp Nou, gdyż Szkoci zostali ukarani za incydenty wywołane podczas meczu.
Od 1974 roku Superpuchar Europy był już oficjalnym dwumeczem pomiędzy zwycięzcami Pucharu Europy (rewanż u siebie) i Pucharu Zdobywców Pucharów (pierwsze spotkanie u siebie). Taki stan rzeczy trwał do roku 1997, gdy zlikwidowano te drugie rozgrywki. W latach 1998-2012 Superpuchar Europy odbywał się w Monako, a rywalizowali pomiędzy sobą triumfatorzy Ligi Mistrzów i Pucharu UEFA (później Ligi Europy). Od 2012 roku mecz ten co sezon jest rozgrywany na innym obiekcie.
Najwięcej Superpucharów Europy (5) ma na koncie AC Milan. Włoski klub triumfował w latach 1989, 1990, 1994, 2003 i 2007. Po Milanie najbardziej utytułowanym klubem w Superpucharze Europy jest Barcelona (4 zwycięstwa – 1992, 1997, 2009, 2011), która najwięcej razy grała w finale (8). Blaugrana czterokrotnie musiała jednak uznać wyższość przeciwnika.
W 1979 roku Barça wygrała Puchar Zdobywców Pucharów, lecz przegrała Superpuchar Europy z Nottingham Forest (0:1 i 1:1). Trzy lata później Blaugrana uległa innemu klubowi z Anglii, Aston Villi (1:0 i 0:1 oraz 0:3 po dogrywce). W 1989 roku Barcelona przegrała z Milanem Sacchiego, a trzy lata później wreszcie osiągnęła swój cel, pokonując Werder Brema (1:1 i 2:1).
W 1997 roku Barça van Gaala ograła Borussię Dortmund (2:0 i 1:1). W 2006 roku po wspaniałym triumfie w paryskim finale Ligi Mistrzów Blaugrana doznała wyraźnej porażki w Superpucharze z Sevillą (0:3). Dwa ostatnie sukcesy Katalończyków (2009 i 2011) to zwycięstwa z Szachtarem po golu Pedro w dogrywce i z Porto po trafieniach Messiego i Fàbregasa.
Komentarze (556)