Oceny za porażkę z Realem Betis

Zawalił trzecią bramkę i nie jest bez winy przy pierwszej - strzał był w krótki słupek. Przy reszcie goli dla Betisu nie miał za wiele do powiedzenia. Dobrze interweniował w 23., 30., 34., 50., 55.,  czy w 83. minucie. W grze nogami bez zarzutu, ale jest to bardziej suplement do oceny niż mocny argument do jej podwyższenia.

Prawdopodobnie jego najgorszy mecz w Barcelonie w roli prawego obrońcy. Trzy z czterech bramek Betisu przyszło jego stroną. Przy pierwszej został ograny jak junior prze Juniora Firpo. Przy drugiej i czwartej nie udało mu się zablokować dośrodkowań rywali w pole karne, skończonych golami. Na minus także strata z 26. minuty, słaby strzał z 57. minuty czy wybicie piłki pod nogi Lo Celso w 79. minucie. Na plus można dodać wybicie głową z 18. minuty, zatrzymanie akcji z 28. minuty, przecięcie podania w 46. minucie. Tragiczny występ.

Nie można winić Pique za zaangażowanie i próby odwrócenia wyniku, ale należy go zganić za bezmyślność i chaos w swoich poczynaniach - przy pierwszym i czwartym golu Betisu nie było go nawet w polu karnym Barcelony. Szczególnie po stracie trzeciej bramki przez Barcę więcej było go widać w ataku niż w obronie, co zaowocowało jedynie sytuacją w 89. minucie, kiedy zdjął piłkę z głowy Vidalowi. Na plus zablokowane wślizgiem dośrodkowanie w 4. minucie i... to tak naprawdę wszystko.

Dołożył swoją cegiełkę do straconych goli, kiedy przy czwartej bramce dla Betisu dał się wyprzedzić rywalowi będącemu za jego plecami. Do tego złe wyprowadzenie w 1. minucie, a w 6. minucie nie zdążył za Joaquinem. Do tego faulował w 18. minucie. W drugiej połowie musiał przeważnie łatać dziurę po Pique, co czasem mu wychodziło. Zablokował dośrodkowanie w 62. minucie, odebrał piłkę w 79. minucie, a chwilę później zanotował bardzo ważny odbiór. Na plus także przecięcie podania w 85. minucie i dobra interwencja z 87. minuty. Kolejny raz piłka szuka go w polu karnym - w 25. minucie był bliski strzelenia bramki. Zdecydowanie najlepszy z bloku obronnego, ale bądźmy szczerzy - konkurencji to on nie miał praktycznie żadnej.

Nie radził sobie z Tello, czego najlepszym przykładem jest przegrany pojedynek 1 na 1 przy trzeciej bramce, przy której wychowanek Barcelony asystował. Do tego zaliczył aż 12 strat, co nawet jak na bocznego obrońcę jest zatrważającą liczbą. W ofensywie trochę lepiej, ale bez szału czy konkretów. W 6. minucie dobrze zagrał do Malcoma, w 11. minucie przytomny przerzut, a w 66. minucie wywalczył rzut karny. Słabo, jak niemal wszyscy tamtego popołudnia.

Katastrofalnie. Nie dość, że nie dał nic Barcelonie w ofensywie, to jeszcze kompletnie nie nadążał za przeciwnikiem przy kontrach, co mogliśmy oglądać przy drugiej bramce Betisu, kiedy na 16 metrze od bramki ter Stegena było 5 piłkarzy rywali i 4 obrońców Barcy. Następnym argumentem nie utrzymywania tempa meczu była czerwona kartka. Oprócz tego niecelne dośrodkowanie w 7. minucie oraz strata w 55. minucie. Na plus jedynie dobre zagranie do Roberto w 22. minucie, czy odbiory z 47. i 78. minuty. Jedynym pozytywem jest fakt, że Chorwat trochę odpocznie po przerwie reprezentacyjnej, szkoda tylko, że w tak ważnym meczu jak z Atletico.

Kolejny piłkarz, który zagrał poniżej swojego normalnego poziomu. Już w 6. minucie mógł podarować bramkę Betisowi, niecelnie podając do środka pola. Przegrał pojedynki w środku pola. w 22. i 41. minucie. Do tego jest współwinnym utraty drugiej bramki wracając do defensywy w iście żółwim tempie. Słusznie zmieniony.

Słusznie zmieniony już w przerwie. Pracował w pressingu, jednak nie wynikły z tego jakieś wielkie korzyści. Bardzo dyskretny, można nadmienić jego próbę zagrania prostopadłej piłki do Suareza w 24. minucie i to właściwie tyle. Największym grzechem Arthura był powrót przy drugiej bramce - dostosował się tutaj poziomem do swoich bardziej doświadczonych kolegów z linii pomocy. Poza tym nie radził sobie z przewagą liczebną Betisu w środku pola.

Zaczął obiecująco, bo już w 1. minucie posłał świetną piłkę do Malcoma i zakończył nawet lepiej, bo zaliczył asystę drugiego stopnia w 92. minucie. Wszystko pomiędzy tymi wydarzeniami nie mogą złożyć sie na wysoką ocenę naszej „dziewiątki”. Najbardziej dziwił brak zaangażowania w pressingu, z którego Urugwajczyk słynie. Bura za straty w 37., 53., 54 minucie czy zepsuta akcja w 29. minucie spotkania, kiedy Urugwajczyk źle zagrał do Messiego. Dziwnie apatyczny, a przez to nijaki i o to można mieć największe pretensje do Suareza.

Mocno aktywny w pierwszych minutach. W 1. minucie dobrze dograł w pole karne, w 3. minucie dobrze odegrał do Suareza, w 6. minucie oddał strzał, a w 19. minucie niecelnie dośrodkował w pole karne. Później już dużo mniej widoczny, ale to z tego względu, że koledzy nie szukali go podaniem. Słusznie zmieniony.

Najlepszy ze zmienników i drugi najlepszy w Barcelonie. Dał świetną zmianę, wniósł walkę w środku pola. Strzał na bramkę kilka sekund po pojawieniu się na murawie, a później zdobyta bramka, a pod koniec meczu asysta przy trafieniu Messiego. Na minus niecelne zagrania z 65. i 79. minuty, ale najważniejsze jest ożywienie, które wprowadził do drugiej linii, czyli coś czego niezmiernie brakowało w pierwszej połowie.

Munir już nie raz w tym sezonie udowodnił, że może być wartościowym piłkarzem wchodzącym z ławki. Świetne wyjście na pozycję w 79. minucie i bardzo altruistyczne zachowanie się w polu karnym, co przyniosło mu asystę przy golu Vidala. W 91. minucie kolejna dobra akcja w polu karnym i odegranie piętą do Suareza. Chwilę później dobrze dośrodkował z rzutu rożnego. Na plus także dosyć wymierne uczestnictwo przy trzecim golu Barcy w 92. minucie. Naprawdę dobra zmiana.

Najmniej wnosząca zmiana ze wszystkich trzech, choć nie można mu odmówić zaangażowania. Chwilę po wejściu spróbował odważnego strzału z dystansu w 70 minucie, w 79. posłał dobrą długa piłkę do Suareza, a w 88. ładnie dograł do Messiego. Do tego przecięte podanie w 94. minucie. Czekamy na więcej.