Joan Creus i Donato Gama da Silva wróżą Leo Messiemu bardzo długą karierę

Po tym, jak Leo Messi odebrał Złotą Piłkę, wielu zastanawia się, ile lat kariery pozostało jeszcze Argentyńczykowi. Mundo Deportivo skontaktowało się więc z Joanem Creusem, który zakończył karierę w 1999 roku, niedługo po swoich 43. urodzinach, oraz z Donato Gamą da Silvą, który zrobił to w wieku 41 lat i 143 dni. Dwaj byli sportowcy opowiedzieli o swoich doświadczeniach i spróbowali przewidzieć, ile lat kibice Barcelony będą jeszcze mogli cieszyć się grą napastnika.

Radość

Creus: Jeśli masz w sobie radość gry, masz również mentalność. To łączy się z walorami sportowymi, takimi jak praca, chęci, radość z tego, co robisz, chęć bycia lepszym, niż jesteś, wstawania rano, czując, że chcesz iść na trening, rozegrać mecz. I to samo w kolejnych dniach… Bardzo pomaga bycie częścią drużyny, która jest w stanie wygrywać tytuły. Miałem 41 lat, kiedy wygraliśmy Ligę ACB z Manresą. Zostałem wtedy MVP meczu finałowego.

Donato: Uwielbiam piłkę nożną, kocham również wygrywać. Dlatego dzisiaj nie chcę już grać z weteranami z Deportivo, denerwuję się, kiedy przegrywam. To podstawa do tego, żeby dalej grać. W wieku 31 lat grałem w Atlético, klub chciał przedłużyć mi kontrakt, ale ja byłem niezadowolony i przyjąłem ofertę Deportivo. Nawet po tym, jak zakończyłem karierę, po ukończeniu 40 lat, czułem, że byłbym w stanie grać dalej.

Profesjonalizm

Creus: Piłkarze muszą poważnie traktować swoją pracę. Jeśli lubisz to, co robisz, wszystko jest łatwiejsze. Chciałem grać, a żeby to robić, trzeba o siebie dbać, zwłaszcza kiedy robisz się coraz starszy. Młodzi więcej znoszą, ale mniej myślą. Weterani znają swoje ciała, wiedzą, ile czasu odpoczywać, znają swoje ograniczenia…

Donato: To oczywiste, że jeśli o siebie nie dbasz, nie osiągniesz dużo. Ja byłem osobą, która lepiej funkcjonowała w dzień, podczas gdy inni lepiej czuli się w nocy. Innymi słowy – ptaki nie dogadują się dobrze z nietoperzami. Co roku najlepiej szło mi w czasie sezonu przygotowawczego. Do klubu dołączali nowi piłkarze, którzy mogli zabrać mi miejsce w składzie. Konkurencja powodowała, że pracowałem więcej. Powtarzam jednak, że kocham piłkę.

Zdrowie

Creus: Żeby grać tyle lat na najwyższym poziomie, nie możesz mieć zbyt wielu kontuzji. To kluczowe. Kiedy ukończysz 34 czy 35 lat, widzisz, że dłużej może trwać dochodzenie do siebie po problemach zdrowotnych, co zmusza cię do słuchania twojego ciała i ciągłej adaptacji do jego potrzeb. Mogę powiedzieć z pewną dumą, że przez ostatnie piętnaście lat mojej kariery nie opuściłem żadnego meczu z powodu kontuzji, rozegrałem wiele minut.

Donato: W pewnym wieku ważnym jest, żeby nie mieć zbyt wielu kontuzji. Przede wszystkim tych poważnych. Mimo wszystko w wieku 38 lat miałem naderwane ścięgno, a po trzech miesiącach wróciłem do gry. Później grałem jeszcze przez trzy sezony.

Odnalezienie gry

Creus: Z każdym rokiem dostosowujesz swoją grę do wieku, okoliczności. Zmianie może ulec nawet styl. W Granollers, klubie, w którym grałem najdłużej, bo aż czternaście lat, dawałem z siebie wszystko w każdym meczu. Pamiętam, że kiedy przeszedłem do Manresy, zacząłem podchodzić do tego inaczej. W wieku 36, 37 czy 38 lat nie możesz grać tak samo jak w wieku 24 lat. Co ciekawe, przy mniejszym wysiłku fizycznym uzyskiwałem najlepsze wyniki w całej mojej karierze. Spokój i inteligencja kompensują aspekt fizyczny.

Donato: Grałem na wielu pozycjach. Byłem bocznym obrońcą, środkowym, pomocnikiem… Podczas dwóch meczów z Depor byłem nawet bramkarzem, raz dlatego, że z boiska wyrzucony został Songo’o. Uwielbiałem środek pola, ale mimo wszystko stworzyłem z Naybetem świetny duet środkowych obrońców w Depor. Moje potrzeby pokryły się z potrzebami drużyny. I tak minęło wiele lat.

Zakończenie kariery

Creus: Koniec kariery po prostu nadszedł, nie było to spowodowane niczym konkretnym. Cały czas czułem się dobrze. Powiedziałem sobie: „masz już prawie 43 lata, to już ten czas”. Mogłem pograć dłużej. Powtarzam, było to z powodu mojego wieku, nie dlatego, że nie podobało mi się to, co robiłem, ani dlatego, że nie byłem już w stanie grać.

Donato: Prawie zmusili mnie do zakończenia kariery. Chciałem odnowić kontrakt. Miałem nawet zapis, że tak się stanie, jeśli zagram w 50% spotkań. Zabrakło mi czterech. Dostałem oferty ze Szwajcarii, Murcii, Almeríi, Las Palmas, Elche... Wiedziałem, że byłem w stanie grać jeszcze przez co najmniej dwa lata. Ale z wielu powodów, w tym rodzinnych, zakończyłem karierę. Nie chciałem, żeby nazywali mnie „stary” na jakimkolwiek stadionie. Dlatego powiedziałem, że już wystarczy.

Przyszłość Messiego

Creus: Messi może pograć jeszcze długo, futbol to jego życie. Ma ducha rywalizacji potrzebnego, żeby wydłużyć swoją karierę. W koszykówce było wiele przypadków zawodników, którzy bardzo długo grali (Meneghin, Middelton, Jabbar, Pau Gasol). Tam przewagą jest to, że można zejść z boiska na chwilę i odpocząć. W piłce to wygląda inaczej. Messi wie jednak, kiedy biegać, a kiedy się zatrzymać. Na pewno łatwiej będzie mu grać dłużej, jeśli Barcelona będzie wygrywać tytuły. Jego gra jest bardzo inteligentna. Może grać na wysokich obrotach do 35. roku życia. Później mógłby grać bardziej z tyłu, pomagając kolegom w zdobywaniu bramek. Tak również może być najlepszy. Uważam, że może z pewnością grać dwa czy trzy lata na najwyższym poziomie, być może nawet cztery albo pięć.

Donato: Messi jest obecnie najlepszym piłkarzem na świecie. Nie mogę powiedzieć, że najlepszym w historii, ponieważ jako dziecko oglądałem Pelé, a później grałem z wielkimi piłkarzami, m.in. z Romario i Ronaldo. Leo kocha piłkę i to jest kluczowe. Ze mną również takie było. Według mnie ważne jest to, że za trzy lata odbędzie się kolejny mundial. Jeśli dobrze mu na nim pójdzie, będzie mógł grać jeszcze co najmniej pięć lat.