,,Golazo Maradonazo”:

W 1973 r. w Buenos Aires spotkały się juniorskie zespoły Argentinos Juniors i River Plate. Zawodnik Argentinos z numerem 10 na koszulce otrzymał podanie od bramkarza, ,,kiwnął” środkowego napastnika River i ruszył do przodu. Na jego drodze stanęło kilku obrońców. Jednemu przerzucił piłke nad głową, drugiemu założył ,,siatke” a trzeciego ograł piętką. Potem w pełnym biegu minął zastygłych w zdumieniu defensorów, położył na ziemi bramkarza i nonszalancko, spacerkiem, wszedł do bramki rywala. Za sobą pozostawił siedmiu dzieciaków, którzy patrzyli na to wszystko z rozdziawionymi ustami. Drużyna tych ,,Cebollitas” wygrała 5 meczów z rzędu i wzbudziła już zainteresowanie dziennikarzy. Jeden z trzynastoletnich piłkarzy o przydomku ,,El Veneno” mówił po meczu: ,,Gramy dla zabawy, nigdy nie będziemy tego robić dla pieniędzy. Kiedy pojawia się forsa, wszyscy chcą być gwiazdami, zaczyna się zazdrość i egoizm.” Obok niego stał niziutki ale najbardziej radosny chłopiec- Diego Armando Maradona, który ledwo zdążył skończyć 12 lat i przed chwilą zdobył fantastycznego gola. Maradona zwykł wysuwać język, gdy sunął na bramke. Wszystkie gole strzelił z językiem zwisającym u brody. W nocy spał obejmując piłke, by za dnia dokonywać z nią prawdziwych cudów. Mieszkał w bardzo skromnym domu w ubogiej dzielnicy i chciał zostać technikiem.


@Roni/VEB
@patataj
@MesQueUnClub96
@Symson
@Monix10
@Lionel_Messi10
@Ogorinho1974
@Pawel13sz
@DaPidejpi
@Sensible