@FCBparasiempre

8 maja 1966 r. urodził się Claudio Taffarel, brazylijski piłkarz, który grał jako bramkarz i jest trenerem bramkarzy reprezentacji Brazylii i Galatasaray. Podczas 18-letniej kariery grał zawodowo w pięciu klubach, w tym w Parmie, Atlético Mineiro i Galatasaray. Zdobywca ponad 100 występów w reprezentacji Brazylii, pomógł drużynie narodowej wygrać mistrzostwa świata w 1994 roku, występując także w innych ośmiu głównych międzynarodowych turniejach w ciągu jednej pełnej dekady, przede wszystkim pomagając Brazylii zająć drugie miejsce w mistrzostwach świata w 1998 roku. Urodzony w Santa Rosa, Rio Grande do Sul, Taffarel rozpoczął karierę grając w Sport Club Internacional, ale pojawił się tylko w 14 meczach Série A podczas swojego pięcioletniego okresu, otrzymując jednak nagrodę Złotej Piłki za sezon 1988. W 1990 roku wyjechał za granicę i dołączył do Parmy AC we Włoszech, świeżo awansowanej do Serie A po raz pierwszy w jej historii; wystąpił we wszystkich 34 meczach ligowych w następnej kampanii, kiedy drużyna Emilii-Romanii zajęła szóste miejsce i zakwalifikowała się do Pucharu UEFA. W 1993 roku Taffarel, obecnie tylko rezerwowy w Parmie, podpisał kontrakt z innym zespołem Serie A, AC Reggiana 1919, gdzie był pierwszym wyborem w niewielkiej ucieczce przed spadkiem. Następnie wrócił do ojczyzny i przez trzy lata grał w Clube Atlético Mineiro. W wieku 32 lat Taffarel wrócił do Europy i dołączył do Galatasaray SK, zdobywając sześć głównych trofeów podczas swojej trzyletniej kariery, w szczególności dwa tytuły Süper Lig i Puchar UEFA 1999-2000 , pokonując Arsenal 4: 1 w rzutach karnych, gdzie został wybrany Zawodnik meczu (0-0 po 120 minutach); Karierę zakończył w wieku 37 lat w byłym klubie Parma, po półtora sezonu jako drugi wybór i po odrzuceniu oferty Empoli FC: zepsuł mu się samochód, gdy miał podpisać kontrakt, który później opisał jako „znak Boga”. W 2004 roku Taffarel ponownie dołączył do Galatasaray jako trener bramkarzy - pod wodzą byłego kolegi z drużyny Gheorghe Hagi - wracając do klubu na sezon 2011-12, ponownie z Fatihem Terimem jako menadżerem. Taffarel zadebiutował w reprezentacji Brazylii 7 lipca 1988 r. W Złotym Pucharze Dwustulecia Australii , grając we wszystkich czterech meczach i tracąc dwa gole, gdy jego drużyna wygrała turniej. Był także w bramce przyszłorocznego Copa América , który Brazylia również wygrała (w swojej dziesięcioletniej karierze wystąpił w pięciu edycjach tego ostatniego turnieju). Taffarel był starterem dla narodu podczas Mistrzostw Świata FIFA 1994 w Stanach Zjednoczonych, pozwalając tylko na jednego gola w pierwszej rundzie i dwa w fazie pucharowej, z wyłączeniem dwóch rzutów karnych w finale. Cztery lata później we Francji pomógł drużynie narodowej zająć drugie miejsce, w szczególności oszczędzając dwa rzuty karne w wygranym 4: 2 rzutach karnych z Holandią w półfinale.

Taffarel zagrał 101 razy z ,,Seleção” . Po przejściu na emeryturę w 2003 roku trener Carlos Alberto Parreira zaproponował zorganizowanie pożegnalnego meczu, ale zawodnik odmówił, stwierdzając, że nie jest zainteresowany takimi fanfarami; wrócił do gry u boku Romário pod koniec 2004 roku przeciwko Meksykowi, aby upamiętnić zwycięstwo w Mistrzostwach Świata w 1994 roku w Los Angeles Memorial Coliseum. Uważany za jednego z największych brazylijskich bramkarzy wszechczasów, Taffarel był znany jako racjonalny, konsekwentny i skuteczny bramkarz, z dobrą podstawową techniką bramkarza, który preferował raczej skuteczny niż spektakularny styl gry. Jego głównymi atrybutami były refleks, wyczucie pozycji i opanowanie w bramce, a także umiejętności zatrzymywania kar; ponadto był znany z tego, że był szybki, gdy schodził z linii, a także był wysoko ceniony za umiejętności z piłką u jego stóp. Jednak ze względu na niski wzrost czasami miał problemy z obsługą krzyży. Taffarel i jego były kolega z drużyny Atlético Mineiro, Paulo Roberto, założyli agencję graczy, skupiającą się głównie na obiecującej młodzieży. Podczas mistrzostw świata w 1998 roku, kiedy reprezentacja Brazylii trenowała na stadionie Trois-Sapins w Ozoir-la-Ferrière, na przedmieściach na południowy wschód od Paryża, burmistrz miasta zaproponował zmianę nazwy stadionu na jego imię. Obecnie pracuje jako trener bramkarzy w Galatasaray i reprezentacji Brazylii.