Rozumiem frustrację, rozgoryczenie i rozczarowanie, bo brak finału to jednak porażka, biorąc pod uwagę, że to Paryż, ale zarzucanie Idze, że jej się nie chciało albo nie starała się, bo nie płacą tutaj tyle, albo nie dają punktów do rankingu, to akurat skrajna głupota i kompleks ludzi, którzy sami w życiu nic nie zrobili, więc muszą się mścić, by innym też nie wyszło.

I gdyby tak dłużej się zastanowić, to jest to przykre, jak z ogromną łatwością przychodzi ludziom gnojenie drugiej osoby czy też mieszanie jej z błotem. I to tylko dlatego, że ktoś nie spełnił czyichś oczekiwań narzuconych z poziomu kanapy, bo zwyczajnie miał groszy dzień. I po części później te same osoby piszą "Chwała bohaterom", a przy innej okazji mówią o jakiejś dumie z sukcesów innych.

A najgorzej, że nic się nie zmienia, bo z potężnym hejtem mierzyli się Adam Małysz, Kamil Stoch czy Justyna Kowalczyk, którzy po gorszym okresie i tak wracali, udowadniając wszystkim, jak są wspaniali.

Czesław Wydrzycki śpiewał "A jednak często jest, że ktoś słowem złym, zabija tak jak nożem". Chociaż po drugiej stronie są wielcy mistrzowie z potężnym wsparciem psychologicznym i sztabem szkoleniowym, to nadal to tylko ludzie, którzy mogą różnie sobie radzić z przykrymi słowami. Jestem nauczycielem i gdy pytam młodych ludzi, co ich najbardziej w życiu może ranić, każdy bez wahania odpowiada jedno: słowa".