Wyjątkowa legenda Dumy Katalonii:

16 sierpnia 1878 r. urodził się Arthur Witty Cotton, znany również jako ,,Don Arturo”. To były piłkarz, prezes klubu i biznesmen. Witty grał w składzie FC Barcelony w pierwszym finale Copa del Rey a później był prezesem klubu w latach 1903-1905. Był także odnoszącym sukcesy handlowcem a jego rodzinna firma „Witty Group”, działa do dziś. Jest starszym bratem Ernesta Witty'ego. Witty był synem Fredericka Witty, brytyjskiego przedsiębiorcy, który osiadł w Barcelonie. Frederick, który należał do rodziny z Yorkshire, początkowo zamierzał wyemigrować do Argentyny, ale przyjaciele przekonali go do wyjazdu do Hiszpanii. W 1873 założył własną agencję spedycyjną pod nazwą F. Witty, nawiązując następnie kontakty biznesowe między Hiszpanią a Wielką Brytanią. Arthur i jego brat Ernest kształcili się w Merchant Taylors' School w Merseyside, gdzie sport był uważany za główną część rozwoju młodego człowieka. Podczas gdy w Merchant Taylors, Arthur grał jako napastnik w lokalnej drużynie rugby, Waterloo FC. Po powrocie do Barcelony dwaj bracia dołączyli do firmy ojca, która teraz stała się znana jako Witty Sociedad Anónima, Witty SA. Arthur i Ernest wrócili do Hiszpanii z zamiłowaniem do sportu. Bracia Witty, nie mogąc grać w rugby z powodu braku odpowiednich boisk, zaczęli organizować mecze piłki nożnej pomiędzy drużynami firmowymi złożonymi z pracowników. W 1899 Ernest został również członkiem-założycielem Real Club de Tenis Barcelona. Ernest, narodowy mistrz Hiszpanii w tenisie, grał w tenisa między innymi z Joanem Gamperem a kiedy Gamper założył FC Barcelonę w listopadzie 1899 roku, bracia Witty szybko się zaangażowali. Swoją firmę wykorzystali do sprowadzenia z Anglii piłek regulaminowych, gwizdków sędziowskich i siatek. Legenda głosi że bracia Witty sprowadzili również legendarne barwy klubowe- ,,blaugranę”, z oryginalnych kolorów używanych przez drużynę rugby Merchant Taylors. Jednak FC Basel i inne kluby, w których grał Gamper, oraz jego rodzinny kanton Zurych zostały uznane za inspirację powstania barw klubowych. Tak czy inaczej, drużyna hokejowa BaaBarians należąca do Old Merchant Taylors nosi koszulki FC Barcelony jako strój wyjazdowy w hołdzie dla Arthura Witty'ego.

8 grudnia 1899 roku klub rozegrał swój pierwszy oficjalny mecz przeciwko angielskiej selekcji na ,,Velòdrom de la Bonanova”, obecnie znanym jako ,,Turó Park”. Każda z drużyn liczyła tylko dziesięciu mężczyzn a angielska drużyna faktycznie obejmowała kilku graczy FC Barcelony, wśród nich Arthura Witty'ego. ,,English Select” wygrał mecz 1:0, a jedynego gola strzelił… Arthur Witty. W Wigilię 1899 r. Arthur Witty zadebiutował w FC Barcelonie w wygranym 3:1 meczu z FC Català. FC Barcelona była jednym z kilku klubów piłkarskich powstałych w tym czasie w mieście i wkrótce było ich wystarczająco dużo, aby zorganizować regularne zawody, jakim był Puchar Macaya. Witty był członkiem drużyny FC Barcelona, która zdobyła swoje pierwsze w historii trofeum, właśnie Copa Macaya w 1902 roku. Grał także w FC Barcelonie w 1902 roku, kiedy zostali zaproszeni do udziału w pierwszym w historii Copa del Rey. Po pokonaniu FC Madrid(późniejszego Realu Madryt) 3:1 w półfinale, przegrali w finale 2:1 z Club Bizcaya. Arthur Witty pomógł także klubowi wygrać Copa Barcelona w 1903 roku. W latach 1899-1905 Witty rozegrał 86 spotkań, strzelając 7 goli, głównie jako boczny obrońca Blaugrany. Arthur Witty został prezydentem FC Barcelony 17 września 1903 r., po wcześniejszym zasiadaniu w radzie dyrektorów. Podczas jego prezydentury klub wygrał swój pierwszy Championat de Catalunya z drużyną, w skład której weszli jego brat Ernest Witty oraz Romà Forns. Ten ostatni był jednym z kilku młodych rezerwowych graczy, których Witty wprowadził do zespołu. Do tamtej pory FC Barcelona zdobyła silną rzeszę fanów w mieście a Witty zorganizował klubowi rozgrywanie meczów u siebie na stadionie przy ulicy Muntaner. Arthur Witty zorganizował także pierwszą zagraniczną wycieczkę klubu, która zaowocowała pierwszym meczem z drużyną spoza Hiszpanii. 1 maja 1904 r. FC Barcelona pokonała wówczas Stade Olympien des Étudiants Toulousains 3:2 po golach Steinberga, Lassaleta i Romy Fornsa. Arthur Witty ustąpił ze stanowiska prezydenta w dniu 6 października 1905 r.

@Adran360
@Astad
@Bernard777
@Gary
@KrychaFCB
@Lionel_Messi10
@misterio
@Mixtape
@Ogorinho1974
@Safrani