Niespodziewana porażka w Copa Gamper:

19 sierpnia 2009 r. FC Barcelona przegrała z Manchesterem City w Pucharze Gampera. To był co prawda tylko mecz towarzyski, ale City pojechało na stadion mistrzów Europy i nie tylko utrzymało formę, ale dzięki Martinowi Petrovowi świętowało słynne zwycięstwo na Camp Nou. Bułgarski skrzydłowy głośno zastanawiał się nad swoimi szansami przekonania Marka Hughesa, że zasługuje na stałe miejsce w składzie. Zwycięski gol przeciwko Barcelonie nie był złym impulsem dla menedżera. Aż 94 123 osoby zgromadziły się w tej katedrze marzeń, by oddać hołd najwspanialszym katalońskim artystom, ale to przedstawiciele City, wysoko postawieni w hierarchii bogów, ryknęli w noc „Blue Moon”. A to właśnie Richard Dunne odebrał pierwsze trofeum nowej ery City. Był to zapewne mały krok, ale ogromny zastrzyk pewności siebie drużyny, która rozpoczyna najbardziej wymagający sezon. Dunne i jego obrońcy spisali się znakomicie, co było konieczne, aby stawić opór najlepszej drużynie w Europie, jednak to absolwent akademii Vladi Weiss zwrócił na siebie uwagę znakomitym występem na skrzydle. Weiss nie wyróżniał się w towarzystwie mistrzów, podobnie zresztą jak wielu jego kolegów z City, co z pewnością ucieszyło prezesa Khaldoon Al Mubaraka tak samo, jak Hughesa. Kibice Barcelony pojawili się w licznej grupie na 44. El Trofeu Gamper, finale pucharu, mimo że do rozpoczęcia sezonu pozostał jeszcze ponad tydzień i spotkania Barcelony ze Sportingiem w ramach La Liga. Dlatego mistrzowie Hiszpanii i Europy zorganizowali przed meczem pokaz świetlny dla swoich licznych kibiców, podobnie jak w zeszłym sezonie, kiedy to regularnie rozświetlali Camp Nou, co było drogą do spektakularnego zdobycia potrójnej korony. Ich wszechstronnie utalentowanych graczy przedstawiono publiczności, jakby tego potrzebowali, a okrzyki radości, jakie towarzyszyły bohaterom rozgrywek Ligi Mistrzów, były niemal ogłuszające. Trener Barcelony Pep Guardiola miał na ławce dwunastu zawodników, w tym Lionela Messiego i nowego nabytku Zlatana Ibrahimovicia, ale w wyjściowym składzie znaleźli się również kapitan Puyol i Yaya Toure. Yaya nie zachowywał się ceremonialnie, szybko rozprawiając się z Garethem Barrym, najwyraźniej zgodnie z prawem, aby przypomnieć City, że przyjacielski charakter takich sytuacji ma swoje granice. W rzeczywistości Toure z Barç był kluczowym zawodnikiem na początku gry i decydował o wyniku, podczas gdy City, mając za jedynego napastnika Carlosa Teveza w formacji 4-5-1, często traciło posiadanie piłki. Nastolatek Weiss, który w maju zadebiutował w Premier League jako rezerwowy w meczu z Boltonem, przystąpił do najważniejszego meczu w swojej młodej karierze z całą pewnością siebie, jakiej oczekiwał od niego menedżer Hughes. Gdy „The Blues” zaskoczyli miejscową publiczność, zdobywając zwycięską bramkę w 27. minucie, to zdeterminowany Petrov spokojnie wykończył akcję strzałem na bramkę po podaniu Steviego Irelanda. Podczas gdy Hiszpanie spoglądali po sobie, zastanawiając się, jak to możliwe, że najlepsza obrona w Europie została tak klinicznie złamana, kibice Blaugrany gwizdali i wygwizdali, gdy Petrov i kibice przyjezdnych świętowali. Shay Given musiał popisać się kilkoma sprytnymi obronami, ale największa radość gospodarzy w pierwszej połowie nadeszła, gdy mała armia rezerwowych Barcelony zaczęła się rozgrzewać wzdłuż linii bocznej. Guardiola jak dotąd nie był pod wrażeniem, ale mistrzowie Hiszpanii mieli szczęście, że nie schodzili do przerwy przegrywając dwoma golami, gdyż Barry głową skierował piłkę w kierunku bramki po rzucie wolnym wykonanym przez Petrova, tuż obok słupka. FC Barcelona wystawiła na boisko kilku rezerwowych, w tym Messiego i Ibrahimovicia, którzy mieli zająć się obroną City, podczas gdy Hughes zadowolił się wprowadzeniem na boisko Tala Bena Haima za Kolo Toure. Messi, uważany przez wiele kręgów za najlepszego piłkarza na świecie, minął byłego obrońcę Espanyolu Pablo Zabaletę i oddał strzał, który ledwo minął bramkę Givena. Było jasne, że Barca jest gotowa przycisnąć śrubę obrońcom „The Blues”, ale kiedy Ben Haim bez problemu zastąpił Dunne'a, City wyglądało na gotowe na najtrudniejsze wyzwanie w Europie. Ale pomimo wszystkich „ochów” i „achów”, gdy piłka nożna Barcelony zaczęła nabierać tempa i płynnie rozwijać się w niepokojąco znajomy sposób, bramka Given była chroniona przez czterech ciężko pracujących i solidnych obrońców. Barça stworzyła znakomitą okazję, gdy City było pod presją, ale rezerwowy Jonathan zobaczył, jak jego strzał odbija się od poprzeczki, po czym Given obronił nogami, udaremniając zachowanie Ibrahimovicia. Weiss, wykazując się dojrzałością wykraczającą poza jego wiek, przejął piłkę od Thiago i rozegrał emocjonujący rajd, który mógł skończyć się tylko rzutem wolnym, dającym cenną chwilę wytchnienia, zanim Craig Bellamy posłał piłkę nad poprzeczkę. Fortele Messiego, siła ognia Ibrahimovicia... nic nie było w stanie przebić się przez cienką niebieską linię. Minuty mijały, a na Camp Nou panowało odrętwienie i pogodzenie się z nieznanym uczuciem porażki. Bellamy, co nieprawdopodobne, miał szansę przypieczętować zwycięstwo City w ostatnich sekundach doliczonych czterech minut, ale strzelił tuż obok bramki.

@Safrani
@Ogorinho1974
@Mixtape
@misterio
@Lionel_Messi10
@KrychaFCB
@Gary
@Bernard777
@AssisMoreira
@Adran360