Siedzimy sobie, jest miło, generalnie pełna kulturka. Ale pewnego razu 2 września wcale nie był miłym i przyjemnym dniem (delikatnie rzecz ujmując).

W nocy z 2 na 3 września 1941 roku w KL Auschwitz dokonano pierwszego testowego gazowania na masową skalę, przy pomocy cyklonu B. Gazowanie tą metodą odbywało się już wcześniej, ale na mniejszych grupach.

Po wieczornym apelu w 28 celach w podziemiach bloku 11 umieszczono 600 jeńców sowieckich, 250 chorych Polaków ze szpitala obozowego oraz 10 więźniów z karnej kompanii. Okna piwnic zostały zasypane ziemią. Niemcy wrzucili gaz. Rano następnego dnia esesman gerhard palitzsch (zbrodniarz tak ohydny, że ciężko człowiekiem go nazwać) stwierdził, że część więźniów jeszcze żyje. Niemcy ponownie użyli gazu i zaryglowali drzwi. W nocy z 4 na 5 września nie żył już nikt.

Forma tego typu gazowania została wymyślona po to, aby oszczędzić oprawcom widoku rozstrzeliwanych ludzi - obawiano się, że po wojnie do społeczeństwa z wermachtu czy SS wróci masa ludzi z problemami psychicznymi. A że śmierć w taki sposób była okrutna to mało powiedziano, bo ten gaz robił z ciałem masakre. Dodam tylko, że ludzie w chwili śmierci w grupie kilkuset osób nagich, dość słabo dbają o higienę.

Dlaczego warto to pamiętać? Ano chociażby dlatego, żeby wiedzieć co w ramach kłamstwa się przypisuje polakom, że tak chociażby wspomnę niedawny transparent z meczu LM>].