Piłkarze FC Barcelony, którzy byli szwagrami:

Koledzy z drużyny… i szwagrowie. To rzadkie, ale może się zdarzyć, jak w przypadku Daniego Carvajala i Joselu w Realu Madryt. A w Barcelonie taka sytuacja zdarzyła się nie raz. Jednym z takich przypadków są Raúl Vicente Amarilla i Julio César Romero. Elva, siostra tego drugiego, poślubiła pierwszego. Jednak, chociaż oboje grali w Barcelonie, robili to w różnych sezonach: nigdy nie nosili razem koszulki Blaugrany. Amarilla trafił do Hiszpanii dzięki Zaragozie, który najpierw wypożyczył go do Racingu Santander, zanim zaczął cieszyć się piłką nożną (został nawet królem strzelców w sezonie 1982/83). Po czterech latach w Aragonii dołączył do FC Barcelony za 50 milionów peset. Jego kariera w Barcelonie zakończyła się w 1988 roku: został zwolniony po buncie w „Hesperii” (buncie drużyny przeciwko prezydentowi José Luisowi Núñezowi). Następnie grał przez rok w Meksyku, wrócił do Paragwaju i zakończył karierę w Japonii. Jego o miesiąc młodszy szwagier Romerito dołączył do FC Barcelony na prośbę Johana Cruyffa po kontuzji José Mari Bakero, ale został w drużynie tylko trzy miesiące. W jego przypadku, po przejechaniu przez Stany Zjednoczone i Brazylię, przeszedł na emeryturę w Paragwaju.

Z kolei Rumuni Gica Hagi i Gica Popescu również byli szwagrami (i spędzili razem sezon w Barcelonie). Ich żony są siostrami. Hagi, prawdopodobnie najlepszy piłkarz swojej narodowości, dorastał grając w piłkę nożną w swoim kraju i po dobrym występie na Mistrzostwach Świata w 1990 roku podpisał kontrakt z Realem Madryt, choć nie zapewnił sobie pożądanej ciągłości. Następnie trafił do Brescii we Włoszech, gdzie awansował i spadł z ligi… i Barça wykorzystała to, by ściągnąć go do kadry, choć to też nie było jego miejsce. Dwa lata później znalazł schronienie w tureckim Galatasaray, gdzie zawiesił buty na kołku. Dziś jest właścicielem klubu. A Popescu? Trenował w Rumunii, ale grał w siedmiu ligach, z czego cztery należały do najbardziej prestiżowych w Europie (hiszpańska, włoska, angielska i niemiecka). Dołączył do Barcelony w 1995 roku i został jej kapitanem, ale dwa lata później odszedł do Galatasaray, które było bliżej domu. Później kontynuował grę we Włoszech, Rumunii i Niemczech, gdzie stracił pasję i przeszedł na emeryturę. Jednak jego największe nieszczęście nastąpiło w 2014 roku: skazany za oszustwa podatkowe i pranie pieniędzy przy transferach rumuńskich zawodników za granicę, spędził prawie dwa lata w więzieniu.

Na koniec należy wspomnieć o Patricio Arnau i José Escaichu. Ten pierwszy zadebiutował oficjalnie w pierwszej drużynie FC Barcelony w 1925 roku i pozostał w niej do sezonu 1934-35. Otóż jego starsza siostra, Isabel, wyszła za mąż za José Escaicha, również piłkarza, choć nie tak utalentowanego jak Arnau, jego przyszły szwagier, z którym grał w drużynie Blaugrany. Jednak on rozgrywał tylko mecze towarzyskie z pierwszą drużyną i po latach został trenerem FC Barcelony.

@Adran360
@Bernard777
@Gary
@KrychaFCB
@Lionel_Messi10
@misterio
@Mixtape
@Ogorinho1974
@Safrani
@Stinger_