Towarzyski mecz, który przerodził się w brutalne widowisko:

11 lutego 1900 roku FC Barcelona zmierzyła się z lokalnym rywalem FC Catala. Catala wystawiła drużynę złożoną z Katalończyków a sam mecz okazał się punktem zwrotnym, łamiąc pewne ograniczenia, które dotyczyły piłki nożnej w tamtych czasach. Blaugrana wygrała ten mecz 4:0, trzy gole zdobył w nim Arthur Witty a jednego dołożył Gamper. Jednak wynik ten został osiągnięty po wyjątkowo bolesnym starciu, w którym jedna drużyna nie odpuszczała drugiej nawet na chwile a Anglicy i Szkoci najwyraźniej odtwarzali swoje historyczne pozaboiskowe bitwy. Napięcie sięgnęło zenitu, kiedy grający w barwach Barçy Harris wyciął Golda, jednego ze szkockich zawodników Cataly. Było to jedno z najostrzejszych wejść, do których doszło na katalońskiej ziemi. Gold się podniósł i choć kulał, zdołał obrzucić Harrisa gradem ciosów. Wówczas pozostali piłkarze zaczeli się okładać pięściami a brutalność osiągnęła taki poziom że lokalne demonstracje anarchistyczne wyglądały przy tym meczu jak rodzinny piknik. Zarówno Harris, jak i Gold zostali wyrzuceni przez sędziego z boiska a reszta zawodników ledwo dala rade opanować się aż do końcowego gwizdka. Kiedy opadły już meczowe emocje, Witty’ego zaczęło gryźć sumienie. W końcu to on był kapitanem FC Barcelony i czuł się odpowiedzialny za to, co wydarzyło się na boisku. To dlatego złożył rezygnację. Została ona jednak odrzucona prze rade nadzorczą klubu. Zamiast tego Blaugrana oświadczyła ze nie rozegra z Catalą żadnego meczu przez okrągły rok…

@Szalik
@shaun
@Safrani
@Ogorinho1974
@MoralnyKarzel
@misterio
@Marusek
@Lionel_Messi10
@KrychaFCB
@Gary