,,Copa” w rytmie samby:

11 maja 1919 r. Brazylia rozgromiła Chile 6:0(3:0) w meczu otwarcia trzeciej edycji Copa America. Pierwotnie turniej miał się odbyć rok wcześniej, jednakże epidemia grypy poraziła Rio de Janeiro, zmuszając organizatorów do przesunięcia terminu o kilka miesięcy. Cała Brazylia szczyciła się pięknym stadionem- „Estadio das Laranjeiras”, należącym do arystokratycznego klubu Fluminense, i na którym rozegrano wszystkie mecze turnieju. ,,Canarinhos” zmontowali naprawdę silną ekipe. Genialny Arthur Friedenreich miał godnego partnera w ataku Manoela Neco, trzy lata młodszego od wielkiego ,,Frieda”. Odważny, przebojowy drybler w tej edycji Copa America zdobył 4 gole i wraz z Friedenreichem został ,,goleadorem” turnieju. Zespół Chile ponownie stanowił zaledwie tło, chociaż wszyscy wpatrywali się w lewego obrońcę Gatica. Zademonstrował on bowiem po raz pierwszy akrobatyczną ewolucję. Będąc w powietrzu, tyłem do atakujących przeciwników, przerzucił piłke nad sobą, wykonując nogami ruch kojarzący się z widokiem krzyżujących się nożyc. Oddając sprawiedliwość krajowi, z którego pochodził wynalazca, poczęto powszechnie nazywać takie zagranie ,,chilena”. Z kolei Argentyna w niewiele zmienionym składzie była tym razem słabsza, chociaż Urugwajowi uległa(2:3) po wyrównanej walce. Obrońcy tytułu(Urugwaj) pokazali znane już walory najwyższej klasy. Do składu wrócił po kontuzji Isabelino Gradin, który w meczu z Argentyną popisał się atomowym strzałem oddanym w pełnym biegu z ponad 30 metrów. Obie świetne drużyny(Brazylia i Urugwaj) zmierzyły się dwukrotnie, gdyż po pierwszym remisowym meczu zebrały po 5 punktów. Po raz pierwszy w historii Copa America zarządzono zatem(3 dni później) mecz dodatkowy. W ogniu żywiołowego dopingu brytyjskie wzorce przegrały sromotnie z typowo brazylijskim temperamentem. Sam mecz był niezwykle dramatyczny i wyrównany. Saporiti, Foglino, Hector Scarone, Gradin i Romano dosłownie wychodzili ze skóry, lecz gospodarze uskrzydleni szaloną wrzawą nie ustępowali pola. Gol niezawodnego Friedenreicha w 107 minucie dogrywki przesądził wreszcie o pierwszym w dziejach triumfie Brazylii. Zaś but, którym ,,Fried” strzelił złotego gola, w charakterze trofeum czy może raczej swoistej relikwii, długie lata przyozdabiał witrynę jednego z ekskluzywnych pawilonów przy ulicy Ouvidor w Rio de Janeiro.

Z brazylijskim turniejem wiąże się też epizod tragiczny, zarazem dobrze oddający ducha tej rycerskiej, pełnej patosu epoki. Bramki urugwajskiej bronił Roberto Chery zwany ,,Poetą”. Dobry, choć nieco nerwowy, inteligentny chłopak miał wielkie uzdolnienia literackie. Swoje wiersze czytywał na głos przyjaciołom, również tym z boiska, stąd ów przydomek ,,Poeta”. 17 maja 1919,podczas meczu z Chile interweniował tak nieszczęśliwie że uderzył głową o słupek, tracąc momentalnie przytomność. Agonia na łóżku szpitalnym trwała 2 tygodnie. U jego wezgłowia czuwali na przemian koledzy z drużyny i gracze innych zespołów, uczestników turnieju. Zmarł 30 maja 1919, skończywszy zaledwie 23 lata. Dla uczczenia jego pamięci został rozegrany mecz Brazylia(w strojach Peñarol) z Argentyną(w koszulkach Urugwaju). Oba zespoły ufundowały puchar imienia Roberto Chery, który został uroczyście przekazany do honorowych zbiorów Peñarol, zaś w samym Urugwaju powstał klub o nazwie Roberto Chery, biorący w latach 1922-25 udział w rozgrywkach ,,heretycznej” ligi.

@1LY0
@Adran360
@Bernard777
@Kapitan hawk
@Lionel_Messi10
@Marusek
@misterio
@MoralnyKarzel
@Ogorinho1974
@Safrani