PART II

- Cześć Leo, jestem Paulo Lopez i jestem kapitanem zespołu do lat 12. Dla mnie i mojego zespołu zaszczytem jest oglądanie Twojej gry. Chciałbym zadać Ci dwa pytania – pierwsze, czy było trudnym zostawić swoją rodzinę i przyjaciół?
- Tak, to była wielka zmiana. Zostawiłem za sobą wiele rzeczy. Nie miałem szansy, jak inne dzieci z La Masii, widzieć mojej rodziny zbyt często, widziałem ich raz-dwa razy w roku i tak, to było trudne.
- Drugie pytanie – gdy byłeś mały, myślałeś o tym, że zamierzasz być najlepszym piłkarzem na świecie?
- Gdy byłem młody, marzyłem o dostaniu się do pierwszego zespołu, staniu się profesjonalistą, ale nigdy nie wyobrażałem sobie, że tak się to wszystko potoczy.
- Cześć Leo! Mam na imię Alex Rico z zespołu do lat 16. Jesteśmy w zespole dumni, że wygrałeś piątą Złotą Piłkę. Moje pytanie brzmi – jaką radę dałbyś juniorom, którzy chcą grać w piłkę nożną?
- Nie lubię dawać rad, ale gdybym musiałbym, wtedy powiedziałbym, aby korzystali z każdej sytuacji, każdej minuty, którą mają tutaj, w FC Barcelonie. Masz szczęście być w wielkim klubie i to może dać Ci szansę nie tylko w piłce, ale i w życiu. Szansę na naukę, dorastanie i uzyskanie wykształcenia. Myślę, że najważniejszą rzeczą jest korzystanie ze wszystkiego i zabawa swoim futbolem, a także bycie tak profesjonalnym, jak to możliwe, nic więcej.
- Jakie masz wspomnienia z La Masii, gdy byłeś młodszy?
- Więc, tak naprawdę nie spałem w La Masii, ponieważ byłem ze swoimi rodzicami. Chodziłem do szkoły Leona XII, gdzie chodziły wszystkie dzieci z La Masii i spędzałem tam dzień, po czym przychodziłem tutaj, ponieważ po południu trenowaliśmy. Mam świetne wspomnienia ze wszystkich popołudni z chłopcami, którzy byli w takiej samej sytuacji, daleko od swoich rodzin i z marzeniami o dostaniu się do pierwszego zespołu. Naprawdę, to były świetne czasy.