Robi się trochę cyrk z tymi Neymarami, Griezmannami i de Ligtami. Nie potrafimy robić transferów w ciszy, jak robi to min. City Guardioli. Ciągle jest szum, afery i zapewnienia prezydenta, że jest tak dobrze, że wręcz bellisomo. Szkółka olana. Zupełnie. Nie osądzajmy Valverde, że nie gra wychowankami, bo kim? Aleña wchodzi stopniowo, Puiga i Wagué nie można rzucić na głęboką wodę od razu. Miranda talent ma, ale możliwe, że nie stanowi konkurencji dla Alby. Reszta to póki co przeciętniacy. Ruiz nie miał szans przez nadmiar graczy w ataku. Sądzę że Aleña, Puig i Wagué odegrają w tym roku znaczącą rolę. Dobrym ruchem było zaangażowanie Pimienty w Barcelonie B, bo jest prawdziwym fachowcem i oddany piłce barcelońskiej w 100%. Ale ryba psuje się od głowy. Stery organizacyjne w szkółce musi przejąć ktoś pokroju Iniesty, czy Puyola. Abidal powinien otrzymać w kwestii planowania kadry więcej swobody, bo zna naszą charakterystykę dobrze. Pomocnicy tak, nadzór odgórny, jak najbardziej, ale to nie ludzie typu Bartomeu, czy Segury powinni decydować w tej kwestii. Espai Barca uległo stagnacji, jak mówi Font- budżet się nie domyka. Dlaczego? Wypadkowe powyższych tez: kadra planowana jest chaotycznie i marketingowo, a nie perspektywicznie i progresywnie. Secundo, ludzie " wizjonerzy " jak Férnandez, czy Pep, ale ten na S, a nie na G, posprowadzali rzemieślników, dobrych w grze w stylu brytyjskich średniaków, czy średniej półki ligi włoskiej. Nie ma analizy charakterystyki i podejścia z boku. Jest działanie na tu i teraz, marketingowe, mające dać realny dochód, daje jednak tylko przychód, przeznaczany na spłaty pożyczek czy regulowanie zaciągniętych zadłużeń u zawodników, czy też instytucji. Transfery lubią ciszę, a jej brak to rozgłos, który pogarsza relacje z każdym klubem z którym odważymy się konfrontować i targować. Teraz nie jest źle, ale powtarzam TERAZ. Patrząc jak zarząd Bartomeu stwierdziłbym " Jest znakomicie, wszystko pod kontrolą". Patrzę jednak w przód i nie neguję, że nadal będziemy grać ładną piłkę, wygrywać, zdobywać puchary, przewiną się znakomici i beznadziejni gracze, inni nie udźwigną presji, jeszcze innu będą inspiracją dla młodych. Rozwinie się infrastruktura, zainwestuje się w social media, marketing. Mes que un club pozostanie na trybunach. Ale równocześnie staniemy się tylko klubem, jak PSG, całkowicie lekceważąc nasze tradycje i szkolenie. Zapomni się o ludziach z pasją, którą zastąpi umiejętność " sprzedania się" mediom i kibicom. Projekt Bartomeu jest w założeniu ambitny. Zwiększenie przychodu, pozyskiwanie partnerów medialnych i biznesowych, wielkie transfery, mające dawać puchary, lepsza baza i stadiony, w końcu elementy sentymentalne, czyli powrót legend jak Xavi, Abidal, czy Valdes. Ale to też zabranie im jakiejkolwiek realnej władzy, robiąc z nich produkty, mające zwiększać zaufanie milionów kibiców i ludzi sportu. Co będzie zobaczymy. Mam nadzieję, że będzie dobrze, ale pewne sprawy niepokoją i pozwalają zapomnieć o prawdziwym znaczeniu słów " MES QUE UN CLUB "

VeB!