@Colon tak, były by zachwyty fanów Setiena i krzyk ze to tylko 3 ligowcy jego przeciwników.

@Avada Kedavra To jest właśnie nienormalne. Zachwycanie się ładną grą w meczu na Camp Nou z Granadą, tylko dlatego że to pierwszy mecz Setiéna. A jeszcze w tym samym sezonie wysoko wygrywaliśmy z Valencią czy Sevillą po ładnej grze. No ale wtedy był inny trener, to nie ma się z czego cieszyć.

@Nano22 sam się zachwycałem bo dawno nie widziałem Barcy grającej w ten sposób, trenera mam zamiar ocenić gdzieś w okolicach października, jeżeli tyle się utrzyma.

@Nano22
"Zachwycanie się ładną grą w meczu na Camp Nou z Granadą, tylko dlatego że to pierwszy mecz Setiéna."

Nieprawda. Nie dlatego, że to pierwszy mecz Setiena, a dlatego, że styl gry tak bardzo przypominał... Barcelonę. Styl, który stał się dla Barcelony błogosławieństwem (i przekleństwem, ale tutaj nie o tym...). Styl, którego wszyscy pragnęli i styl, którego prawie w ogóle nie było za Valverde i nawet też czasami za Enrique. W meczu z Granadą mieliśmy tego namiastkę, stąd "zachwyty", czy raczej słowa uznania i nadziei.

"A jeszcze w tym samym sezonie wysoko wygrywaliśmy z Valencią czy Sevillą po ładnej grze."
W obu tych meczach drużyny przeciwne miały swoje szanse. Poza tym każdy i tak miał w pamięci to, że trenerem jest Valverde, a więc prawdopodobnie znów następny mecz będzie słaby. Zupełnie inna sytuacja.

@Avada Kedavra Oczywiście przyjemnie się oglądało klepanie i grę na jeden kontakt. Ale to była tylko Granada i to na Camp Nou, co więcej nie mieliśmy jakoś dużo okazji. A nawet w tym tragicznym obecnym sezonie bywały mecze czy akcje po których szeroko otwierałem oczy z podziwu. Niestety większość ich nie dostrzegała, pewnie przez osobę na ławce. Wiadomo że chyba wszyscy chcemy efektownej gry. Dlatego trzeba dać Setiénowi czas na spokojną pracę. Ale kretynizmem jest krytyka piłkarzy czy jego samego po wczorajszym meczu. Graliśmy na wyspie, na sztucznej murawie, przeciwko piłkarzom dla których ten mecz był pewnie najważniejszym w karierze. My natomiast w niezwykle eksperymentalnym składzie i ustawieniu. Jak można tutaj oczekiwać pięknej gry? Wystarczy tylko trochę pomyśleć. Mecz do zapomnienia, najważniejsze że udało się awansować. No ale tutaj panuje myślenie dzieciaków. I przechodzenie z jednej skrajności w drugą.