Tak jeszcze nawiązując do reakcji Wilsona na przypadkowe wbicie zielonej, to jest to coś co uwielbiam w snookerze. Zawodnicy mają wielki szacunek do siebie nawzajem, potrafią zarówno docenić zagrania genialne, jak i przeprosić za przypadkowe szczęście na stole. Też potrafią zwrócić na coś uwagę sedziemu, jeśli widza jakiś błąd, nawet jeśli byłby on na ich korzyść. Niezwykle kulturalna gra.