Przez lata miałem przeświadczenie, że Bondy z Daltonem były najgorszymi w całej serii. Obejrzałem je tylko raz, w dzieciństwie, kiedy zaliczyłem maraton ze wszystkimi częściami. Dziś sięgnąłem po "Licencje na zabijanie" i zmieniłem zdanie. Całkiem zgrabny scenariusz i fabuła, jedna z lepszych bondowskich piosenek, dobry klimat, dwie piękne kobiety w rolach głównych, sporo zwrotów akcji, niezły antagonista i Bond szukający zemsty. Ogląda się to dobrze, powiem, że nawet lepiej niż niektóre części z Moorem, które były do bólu schematyczne czy wręcz kiczowate. Sądzę, że lata 80 to nie była dekada łaskawa dla Jamesa Bonda. Kino zdominowali siłacze jak Stallone czy Schwarzeneger. Brakowało miejsca dla bohatera, który raczej bazuje na sprycie niż sile mięśni. Plusem jest też to, że zobaczyliśmy prawdopodobnie najbardziej romantyczną wersję agenta 007 w historii. Scena w basenie jest tego potwierdzeniem. Reasumując, Timothy Dalton był całkiem niezłym Bondem, ale nie trafił w ówczesne trendy i też w głównej mierze przez to uważa się te produkcje za jedne z gorszych w całej serii, która w 2022 będzie obchodziła już 60 urodziny.