Co obecny skład robił w 1998 roku?
Minęło 11 lat odkąd Barça grała ostatni raz w finale Pucharu Króla. To na tyle dużo, że większość spośród obecnych graczy nie uprawiała wówczas jeszcze profesjonalnie piłki nożnej. Spójrzmy, jak spędzali wtedy czas.
Valdés: W sezonie 97/98 grałem w drużynie do lat 16 (Cadete A), trenerem był Albert Benaiges. Był to mój trzeci sezon w La Masia. Pamiętam, że oglądałem finał wspólnie z Andrésem Iniestą i innymi młodzieżowymi graczami. Jak mnóstwo innych widzów, zapamiętałem Ruuda Hespa, który stopą obronił karnego.
Cáceres: Miałem 11 lat i grałem w młodzieżowych drużynach Defensor Sporting Montevideo. To był zawsze mój klub w Urugwaju. Młodsze składy miały różne nazwy, ja grałem w Cebollitas (w Szczypiorkach).
Piqué: Oglądałem finał w domu, z przyjacielem, rodzicami i bratem. Miałem dopiero 11 lat i grałem w drużynie do lat 12 (Alevín A). Oczywiście nie wyobrażałem sobie, że zagram w następnym finale z udziałem Barçy.
Márquez: Wciąż grałem w Meksyku, dla drużyny Atlas. Trenerem był Lavolpe. Nieco później przeniosłem się do Monaco.
Puyol: Miałem 20 lat i grałem dla Barçy B z trenerem Gonzalvo. Zwycięstwem na Santiago Bernabéu wywalczyliśmy wtedy awans do Segunda División A. Oglądałem finał w mieszkaniu, które wynajmowaliśmy wespół z innymi graczami po opuszczeniu La Masia.
Xavi: W tamtym sezonie grałem dla Barçy B, ale trenowałem już z pierwszą drużyną. Byłem zatem naocznym świadkiem pojedynku na Mestalla. Przyjechaliśmy wczesnym rankiem, pociągiem Euromed wraz z rodzinami innych graczy.
Gudjohnsen: Wróciłem wówczas na Islandię, gdyż wygasł mój kontrakt z PSV Eindhoven, z którym wygraliśmy ligę. Wkrótce zostałem zawodnikiem Boltonu.
Iniesta: Byłem wtedy drugi rok w La Masia. Oglądałem finał w pomieszczeniu telewizyjnym wespół z innymi graczami, w tym z Victorem Valdésem. Grałem wówczas w drużynie do lat 14 (Infantil A), trenerem był Ursicinio López. Wygraliśmy wtedy ligę.
Eto'o: Tamtego roku byłem na wypożyczeniu w CD Leganés, w Segunda División A. Dwa lata później podpisałem kontrakt z Mallorcą, z której trafiłem do Barcelony.
Messi: Miałem 10 lat, grałem w argentyńskim Rosario. Niedługo później dołączyłem do szkółki Barcelony.
Bojan: Miałem 7 lat i grałem w Bellpuig, w drużynie do lat 8. W kolejnym roku dołączyłem do szkółki Barçy.
Pinto: To był mój pierwszy sezon w Celcie Vigo, trenerem był Victor Fernández. Mecz oglądałem w domu.
Henry: Grałem w Monaco, trenowanym wówczas przez Jeana Tiganę. Tamtego roku graliśmy w półfinale Ligi Mistrzów przeciw Juventusowi z takimi zawodnikami jak Del Piero i Zidane. Kilka miesięcy później zdobyłem mistrzostwo świata z reprezentacją Francji. Nie widziałem finału, ale pamiętam skład, gdyż mój wielki przyjaciel, Sonny Anderson, grał wtedy w Barcelonie.
Keita: Miałem 18 lat i grałem w Olympique Marsylia - była to moja pierwsza drużyna w Europie.
Sylvinho: Grając w Corinthians, walczyłem o mistrzostwo Brazylii. Trenerem był Wanderlei Luxemburgo i w końcu udało się sięgnąć po tytuł. Nie przypominam sobie, żebym widział finał, podobnie jak nie myślałem wtedy, że będę grać dla Barçy.
Milito: To był mój pierwszy sezon w Independiente, miałem dopiero 17 lat. Trenerem był Menotti. Kibicowaliśmy Mallorce, gdyż występowało tam kilku Argentyńczyków. Nie przypominam sobie, żebym oglądał cały mecz, pamiętam, że widziałem skrót oraz konkurs karnych.
Dani Alves: W 1998 nie przypuszczałem, że zagram w finale dla Barcelony. Miałem 15 lat i grałem dla Sport Club Baia, w drużynie do lat 16. Był to mój ostatni sezon w Brazylii przed przenosinami do Sevilli.
Hleb: Był to mój pierwszy sezon w Stuttgarcie, zarazem pierwszy poza Białorusią.
Abidal: Miałem 19 lat i zaczynałem półprofesjonalnie grać w piłkę. Grałem w Lyon Duchere, w czołówce regionalnej ligi. Właśnie wyleczyłem poważną kontuzję i mogłem ponownie czerpać radość z gry.
Touré: Miałem 15 lat i grałem w młodzieżowej drużynie ASEC, w Abidżanie, gdzie mieszkałem wspólnie z rodzicami. Barça była bardzo znana na Wybrzeżu Kości Słoniowej, ale nie przypominam sobie, żebym oglądał finał.
Jorquera: Był to mój ostatni sezon w Barçy C przed przenosinami do Barçy B. Trenerem był Joan Vilà. Oglądałem finał z rodziną w domu, w Geronie.
Víctor Sanchéz: Miałem 11 lat i grałem dla Jabac Terrassa. Trenerem drużyny do lat 12 był Sergio Lobera, który później dołączył do sztabu trenerskiego w Barcelonie. Oglądałem finał w domu.
Pedro: Grałem w San Isidro, w drużynie do lat 12. Był to mój klub przed przejściem do drużyny do lat 18 w Barcelonie. Oglądałem mecz z rodziną w domu.
Sergio Busquets: Mój ojciec nie był powołany na mecz, dotarliśmy zatem pociągiem Euromed w dniu meczu wespół z dziadkiem. Grałem wtedy dla drużyny Barberà.
Pep Guardiola: Nie mogłem grać, gdyż byłem kontuzjowany, ale oglądałem mecz z trybun.
Tito Vilanova: W tamtym sezonie grałem w Lleidzie, w Segunda División A. Trenerem był wówczas Juande Ramos, skończyliśmy na piątym miejscu. Sezon wcześniej, jako gracz Mallorki, wywalczyłem awans. Oglądałem mecz w domu.
Juan Carlos Unzué: To był mój pierwszy sezon w Tenerife, gdzie spędziłem dwa lata. Wówczas trzeci raz zakładałem pierwszoligowy strój.
Aureli Altimira: Grałem dla Gavà, w Segunda División B. Finał oglądałem w telewizji.
Paco Seirul•lo: Byłem już wtedy w sztabie trenerskim pierwszej drużyny.
Lorenzo Buenaventura: Byłem wówczas trenerem od przygotowania fizycznego w Espanyolu.
[źródło: FCBarcelona.cat]
Valdés: W sezonie 97/98 grałem w drużynie do lat 16 (Cadete A), trenerem był Albert Benaiges. Był to mój trzeci sezon w La Masia. Pamiętam, że oglądałem finał wspólnie z Andrésem Iniestą i innymi młodzieżowymi graczami. Jak mnóstwo innych widzów, zapamiętałem Ruuda Hespa, który stopą obronił karnego.
Cáceres: Miałem 11 lat i grałem w młodzieżowych drużynach Defensor Sporting Montevideo. To był zawsze mój klub w Urugwaju. Młodsze składy miały różne nazwy, ja grałem w Cebollitas (w Szczypiorkach).
Piqué: Oglądałem finał w domu, z przyjacielem, rodzicami i bratem. Miałem dopiero 11 lat i grałem w drużynie do lat 12 (Alevín A). Oczywiście nie wyobrażałem sobie, że zagram w następnym finale z udziałem Barçy.
Márquez: Wciąż grałem w Meksyku, dla drużyny Atlas. Trenerem był Lavolpe. Nieco później przeniosłem się do Monaco.
Puyol: Miałem 20 lat i grałem dla Barçy B z trenerem Gonzalvo. Zwycięstwem na Santiago Bernabéu wywalczyliśmy wtedy awans do Segunda División A. Oglądałem finał w mieszkaniu, które wynajmowaliśmy wespół z innymi graczami po opuszczeniu La Masia.
Xavi: W tamtym sezonie grałem dla Barçy B, ale trenowałem już z pierwszą drużyną. Byłem zatem naocznym świadkiem pojedynku na Mestalla. Przyjechaliśmy wczesnym rankiem, pociągiem Euromed wraz z rodzinami innych graczy.
Gudjohnsen: Wróciłem wówczas na Islandię, gdyż wygasł mój kontrakt z PSV Eindhoven, z którym wygraliśmy ligę. Wkrótce zostałem zawodnikiem Boltonu.
Iniesta: Byłem wtedy drugi rok w La Masia. Oglądałem finał w pomieszczeniu telewizyjnym wespół z innymi graczami, w tym z Victorem Valdésem. Grałem wówczas w drużynie do lat 14 (Infantil A), trenerem był Ursicinio López. Wygraliśmy wtedy ligę.
Eto'o: Tamtego roku byłem na wypożyczeniu w CD Leganés, w Segunda División A. Dwa lata później podpisałem kontrakt z Mallorcą, z której trafiłem do Barcelony.
Messi: Miałem 10 lat, grałem w argentyńskim Rosario. Niedługo później dołączyłem do szkółki Barcelony.
Bojan: Miałem 7 lat i grałem w Bellpuig, w drużynie do lat 8. W kolejnym roku dołączyłem do szkółki Barçy.
Pinto: To był mój pierwszy sezon w Celcie Vigo, trenerem był Victor Fernández. Mecz oglądałem w domu.
Henry: Grałem w Monaco, trenowanym wówczas przez Jeana Tiganę. Tamtego roku graliśmy w półfinale Ligi Mistrzów przeciw Juventusowi z takimi zawodnikami jak Del Piero i Zidane. Kilka miesięcy później zdobyłem mistrzostwo świata z reprezentacją Francji. Nie widziałem finału, ale pamiętam skład, gdyż mój wielki przyjaciel, Sonny Anderson, grał wtedy w Barcelonie.
Keita: Miałem 18 lat i grałem w Olympique Marsylia - była to moja pierwsza drużyna w Europie.
Sylvinho: Grając w Corinthians, walczyłem o mistrzostwo Brazylii. Trenerem był Wanderlei Luxemburgo i w końcu udało się sięgnąć po tytuł. Nie przypominam sobie, żebym widział finał, podobnie jak nie myślałem wtedy, że będę grać dla Barçy.
Milito: To był mój pierwszy sezon w Independiente, miałem dopiero 17 lat. Trenerem był Menotti. Kibicowaliśmy Mallorce, gdyż występowało tam kilku Argentyńczyków. Nie przypominam sobie, żebym oglądał cały mecz, pamiętam, że widziałem skrót oraz konkurs karnych.
Dani Alves: W 1998 nie przypuszczałem, że zagram w finale dla Barcelony. Miałem 15 lat i grałem dla Sport Club Baia, w drużynie do lat 16. Był to mój ostatni sezon w Brazylii przed przenosinami do Sevilli.
Hleb: Był to mój pierwszy sezon w Stuttgarcie, zarazem pierwszy poza Białorusią.
Abidal: Miałem 19 lat i zaczynałem półprofesjonalnie grać w piłkę. Grałem w Lyon Duchere, w czołówce regionalnej ligi. Właśnie wyleczyłem poważną kontuzję i mogłem ponownie czerpać radość z gry.
Touré: Miałem 15 lat i grałem w młodzieżowej drużynie ASEC, w Abidżanie, gdzie mieszkałem wspólnie z rodzicami. Barça była bardzo znana na Wybrzeżu Kości Słoniowej, ale nie przypominam sobie, żebym oglądał finał.
Jorquera: Był to mój ostatni sezon w Barçy C przed przenosinami do Barçy B. Trenerem był Joan Vilà. Oglądałem finał z rodziną w domu, w Geronie.
Víctor Sanchéz: Miałem 11 lat i grałem dla Jabac Terrassa. Trenerem drużyny do lat 12 był Sergio Lobera, który później dołączył do sztabu trenerskiego w Barcelonie. Oglądałem finał w domu.
Pedro: Grałem w San Isidro, w drużynie do lat 12. Był to mój klub przed przejściem do drużyny do lat 18 w Barcelonie. Oglądałem mecz z rodziną w domu.
Sergio Busquets: Mój ojciec nie był powołany na mecz, dotarliśmy zatem pociągiem Euromed w dniu meczu wespół z dziadkiem. Grałem wtedy dla drużyny Barberà.
Pep Guardiola: Nie mogłem grać, gdyż byłem kontuzjowany, ale oglądałem mecz z trybun.
Tito Vilanova: W tamtym sezonie grałem w Lleidzie, w Segunda División A. Trenerem był wówczas Juande Ramos, skończyliśmy na piątym miejscu. Sezon wcześniej, jako gracz Mallorki, wywalczyłem awans. Oglądałem mecz w domu.
Juan Carlos Unzué: To był mój pierwszy sezon w Tenerife, gdzie spędziłem dwa lata. Wówczas trzeci raz zakładałem pierwszoligowy strój.
Aureli Altimira: Grałem dla Gavà, w Segunda División B. Finał oglądałem w telewizji.
Paco Seirul•lo: Byłem już wtedy w sztabie trenerskim pierwszej drużyny.
Lorenzo Buenaventura: Byłem wówczas trenerem od przygotowania fizycznego w Espanyolu.
[źródło: FCBarcelona.cat]
REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Poleć artykuł
Komentarze (47)