Pierwsza oficjalna wizyta FC Barcelony w San Sebastián:


Oficjalne mecze Realu Sociedad i FC Barcelony na północy kraju sięgają 1919 roku, ponad wieku temu. To właśnie w niedzielę 20 kwietnia na „Atotxa” Barça rozstrzygnęła swój pierwszy poważny mecz z drużyną z San Sebastián, mecz, który przekroczył granice honoru i prestiżu: ćwierćfinał Pucharu Króla. Kilku zawodników z pierwszego składu wyróżnia się a nazwiska te przetrwały próbę czasu. Należą do nich Agustí Sancho, Emili Sagi-Barba i Paulino Alcántara. Pierwsza wizyta Blaugrany w San Sebastián rozpoczęła się w czwartek, 17 kwietnia, kiedy drużyna wyjechała pociągiem do Kraju Basków. Podróż była pełna przygód, naznaczona niepowodzeniami, w tym wykolejeniem pociągu na stacji „Etxarri Aranatz”. Mimo to drużyna dotarła do celu i odniosła pewne zwycięstwo 3:1, które w połączeniu z wygraną 6:0 w pierwszym meczu na stadionie Industria Street zapewniło Dumie Katalonii awans do półfinału. Pomimo straty gola Mariano Arrate, katalońska drużyna wyrównała wynik przed przerwą dzięki bramce Vicença Martíneza. W drugiej połowie Alcántara i Martínez ponownie zapewnili sobie zwycięstwo, które zarówno lokalna, jak i katalońska prasa uznała za sprawiedliwe. Zatem, według „La Voz de Guipúzcoa” Barça zasłużyła na zwycięstwo, ponieważ „wywalczyła zasłużone zwycięstwo, w uczciwej grze”, dodając, że „Katalończycy wygrali, ponieważ są lepszymi zawodnikami od naszych; wiedzą, jak grać lepiej. Ich linia ataku jest godna podziwu; dośrodkowują z wielką precyzją, a zawodnicy odbierający piłkę są zawsze dobrze ustawieni. Stąd ich niezaprzeczalna przewaga. Co więcej, ich obrona jest znakomita. Barcelona to świetna drużyna, szybka, zdecydowana w kluczowych momentach, ambitna, ale nieuciekająca się do przemocy”. Na trybunach „El Pueblo Vasco” panowała jednomyślność: „Barcelona wygrała mecz, ponieważ jest drużyną o wiele lepszą od naszej i zagrała godnie podziwu. Ich linia ataku jest nie do pobicia. Nie można chcieć więcej a Sancho to pomocnik, który budzi respekt”. Dla „La Vanguardii” gra Blaugrany była „matematyczną kombinacją”.


Na „Estadio Atotxa” obecność kontyngentu katalońskich żołnierzy z Pułku Piechoty Sycylijskiej była godna uwagi. Mecz mogli obejrzeć dzięki kibicom FC Barcelony, którzy podróżowali z drużyną(zamożnym kibicom), którzy opłacili bilety dla żołnierzy. Sam klub również dołożył swoją cegiełkę, pokrywając część kosztów biletów. W Realu Sociedad Fernández, lewy pomocnik, nie prezentował się najlepiej, ponieważ w noc poprzedzającą mecz pełnił dyżur w koszarach. Następnie Barça zmierzyła się w półfinale z Sevillą. Wygrali oba mecze, oba rozgrywane w Madrycie (3:4 i 0:3), co pozwoliło na ograniczenie kosztów podróży obu drużyn. W finale, rozegranym 18 maja 1919 roku, również w Madrycie, drużyna Greenwella przegrała z Arenas de Getxo w dogrywce. Mecz zakończył się remisem 2:2 po regulaminowym czasie gry a Arenas strzelił trzy gole w dogrywce.
@1LY0
@Adran360
@Bernard777
@Gary
@Kapitan hawk
@Lionel_Messi10
@Marusek
@misterio
@MoralnyKarzel
@Szalik