Czas świąt to spotkania rodzinne - z naszymi rodzicami, rodzeństwem, wujkami i ciotkami czy dziadkami. Zatrzymam się przy tych ostatnich.

Uważam, że osoby, które mają możliwość cieszyć sie obecnoscia dziadków przez wiekszosc swojego dzieciństwa (ogólnikowo okreslam w tym poscie okres do przekroczenia progu pełnoletności) i czesc dorosłego życia są szczęściarzami. Szczęściarzami, ktorzy nie potrafią tego docenić. Oczywiscie nie piszę tu o wszystkich. Ale jeśli ten wpis, dotyczy Ciebie drogi czytelniku, to niech Cię to skłoni do refleksji. ;)
Są osoby, które chciałyby pamiętać swoich dziadków - móc sobie wyobrazic ich twarz zamykając oczy. Niestety nie mogą, bo odeszli oni z tego świata kiedy ich wnukowie mieli po 2-3 latka.
Są osoby, którym nie dane jest powiedzieć, że mieli dziadka czy babcię, bo ci odeszli przed ich narodzinami.
Niestety, też część osób jest traktowana przez swoje wnuki jak bankomat - odwiedzani raz w miesiącu, dzien po emeryturze przyniesionej przez listonosza. Taka relacja jest bardzo zła i potencjalne odwiedziny kończą się w momencie, kiedy babcia/dziadek wyjmie gotówke z portmonetki lub portfela.

Relacja na linii dziadkowie - wnuki jest inna, niż na linii rodzic - dziecko. W tej pierwszej czesto brakuje jakiegos krytycznego, wychowawczego podejscia. Bardziej niz z wychowaniem, mamy do czynienia z rozpieszczaniem. Pamietajmy jednak, ze jestesmy ważni dla swoich dziadków i nie powinnismy ograniczac kontaktu z nimi tylko do świąt (bo to ładnie wygląda, plus taka tradycja) i dzien po emeryturze. Starajmy sie być bardziej empatyczni w tej relacji, bo bliżej niż dalej nie jesteśmy my i nie powinnismy dopuszczać się nadmiernego egoizmu pokroju "A, dzisiaj sobie wole obejrzec serial na netflixie niż iść do niej/niego/nich w odwiedziny". Bo serial mozesz obejrzeć jutro, a na odwiedziny moze byc za pozno.

Pamietajcie o tym, by dbać o kontakt nie tylko w te, czy grudniowe święta. :)

Z takim prostym przekazem zostawia Was @Ojciec5tkidzieci i życzy wesołych świąt wielkiej nocy! :)