BorzyKrzys

@Kusco15 Chcesz powiedzieć, że Phoenix grał Jokera już w Gladiatorze?

@Comentateiro Niespodziewana deklasacja xD Osobiście, przed meczem stawiałem 1-4 dla Bayernu. Jak widać, byłem super optymistą, bo Niemcy mogli nawet dyche wcisnąć. Sądzę, że wielu też przeczuwało solidne baty, bo każdy wiedział jaką machiną są Bawarczycy.

Kiedyś też mówiłem, że zbawienne będzie odejście tych starych politykierów, zanurzonych korzeniami w PRLu. Byłem głupi i kilka lat młodszy. Kolejne pokolenie polityków zaakceptowało reguły gry i jest jeszcze gorsze. Medialne pajace, ohydnie wciskające ludziom partyjną propagande, klepiące byle klepać. I lepiej niestety nie będzie. Odpychający ludzie.

Możliwe spoilery
...
Powstało wiele świetnych filmów ukazujących niemieckie społeczeństwo podczas II WŚ, filmów o samej wojnie, ludobójstwach, obozach czy zwykłych Niemcach, jak "Rok pierwszy" Rosseliniego, ale mało jest dzieł traktujących o naszych zachodnich sąsiadach u progu nazizmu w latach 30 XX wieku. Ostatnio właśnie jeden z takich filmów obejrzałem. "Statek szaleńców" w 1966 zdobył 8 nominacji do Oscara, a zgarnął 2 statuetki. Lee Marvin i Vivien Leigh grają tutaj pierwsze skrzypce, a film ma raczej lekki charakter, ale mnie bardziej uderzyły momenty w których bohaterowie rozmawiają o ideologii nazistowskiej. Przy stole kapitańskim Riedel, jawny antysemita, mówi o likwidacji niepotrzebnych jednostek, by wzmocnić społeczeństwo. Gdy ten odchodzi od stołu, pozostali dyskutują o jego słowach. Stwierdzają, że nikt tych wynurzeń nie traktuje poważnie, choć jedna z postaci zauważa, że "partia wygrała wybory". Kolejny moment to, gdy dwóch bohaterów rozmawia o życiu i Niemcach. Jeden dziwi się, że ten drugi się niczym nie przejmuje, przecież naziści zdobyli prawie 50% w wyborach, ten natoniast odpowiada na to "w Niemczech jest ponad milion żydów, wszystkich nas nie zabiją". I w sumie za same tego typu sceny podbilem ocenę, bo są one dość przerażające. W końcu zaledwie 6 lat później od czasu akcji w filmie (1933), machina zagłady ruszyła na dobre...

Koeman out, Allegri in

Lenglet to się nadaje do walki o pierwszy skład w Spezii, a nie na Ligę Mistrzów...

@kuz Because in my Rumunia langłydż is soł pozitiv word

@IronSanHybrid Ja Grzecha uwielbiam. To jak on się wku..., gdy polityk unika odpowiedzi na jego pytania jest przepiękne.

@SiSenior Dajmy spokój. Czarzasty to teraz idol nastoletnich kpoperek, bo fajne swetry nosi i rzuca żartami. A przecież to jeden z przedstawicieli komuny, który nie tak dawno ironizował w kierunku Wałęsy, że nie obalono komunistów, tylko "się z nimi dogadano", co akurat jest prawda. Urban to ohydny człowiek.

Raper Kartky nasłuchał się Sentino śpiewającego o nożu we krwi i pobił już piątą laskę xDD

Komentarz usunięty przez użytkownika

@marcin000019 No w tym roku Pep dostał od niego dwa razy po 2-0. Innych lat nie porównuje, bo to nie ma sensu.

Polska myśl szkoleniowa

@Barca1992 Już przestań bajdurzyć

Obejrzałem trzeci film De Sici "Cud w Mediolanie". Muszę przyznać, że powoli zaczynam sądzić, że to mój ulubiony reżyser tamtego okresu włoskiego kina, nawet wyprzedza Felliniego, choć jego "8 i pół" pokochałem miłością od pierwszego wejrzenia. Jeśli ktoś nie zna De Sici to polecam nadrobić. Był także świetnym aktorem. Widziałem go w "Generale Della Rovere" i wypadł tam naprawdę wybornie. Stworzył też "Złodziei rowerów" (na liście do obejrzenia), słynny dramat "Matka i córka", który wstrząsnął mną dogłębnie i wzruszający "Umberto D" o samotnym starcu, który wraz z psem próbuje odnaleźć się w powojennej Italii. Polecam z całego serca, bo to był człowiek idealnie balansujacy między czułym i wzruszającym kinem, a kinem moralizatorskim i bardzo poważnym.

@Colon Sofascore i flashscore całe życie

@Kusco15 Pewnie w szkółce jak był wuef to siedziała w szatni albo wybierali ją na końcu do drużyny w siatkę i teraz sfrustrowana.

@Prezes_sycylijczyk Diego był piłkarzem lepszym. Tyle.

@Nano22 Bo lubią mizoginów i patusów, którzy nawijają jak to by je... ale z tego się wyrasta, chyba

Największa gwiazda francuskiego kina, nominowana do Oscara, zdobywczyni dwóch Cezarów, grała u najlepszych reżyserów, uznawana za pierwszą damę francuskiej kinematografii. 22 października skończyła 77 lat, ale nadal obraca się w świecie filmu. Swoją karierę rozpoczęła w 1956 w filmie swojego ojca "Les Collegiennes". Pierwszą większą rolą w jej aktorskim zawodzie był "Występek i cnota" Rogera Vadima. Najbardziej znane filmy z jej udziałem to "Wstręt" Romana Polańskiego, "Piękność dnia" i "Tristana" Luisa Bunuela, "8 kobiet" Francoisa Ozona, "Tańcząc w ciemnościach" Larsa Von Tiera, "Plac Vendome" Nicole Garcii wraz z inną wielką, francuską aktorką Emmanuelle Seigner, "Indochiny" (nagrodzona Cezarem) Regisa Wargniera, "Zagadka nieśmiertelności" Tony'ego Scotta, ,"Ostatnie metro" (Cezar) Francoisa Truffauta, czy "Parasolki z Cherbourga" i "Panienki z Rochefort" Jacquesa Demy. Warte uwagi są też "Najpiękniejsze oszustwa świata", "Benjamin, czyli pamiętnik cnotliwego młodzieńca", "Mayerling" Terncea Younga, "Syrena z Missisipi" u boku Jeana-Paula Belmondo, "Samotnik", "Księżniczka w oślej skórze", "Glina", "Maszeruj albo giń", "Hotel Ameryka", "Szok", "Moja ulubiona pora roku", "Klasztor", "Powiew nocy", "Czas odnaleziony", "Wschód-zachód", "D'Artagnan", "Królową być", "Z miłości do gwiazd", "Żona doskonała", "Bettie wyrusza w drogę", "Z podniesionym czołem", "Dwie kobiety" czy "Prawda" z ubiegłego roku. Ma syna i córkę (syn ze związku z Vadimem, córka ze związku z Mastroiannim).

Jest wylazł

Wciąż pozostajemy we Włoszech. Na początku swojej kariery była modelką i aktorką. W 1947 zajęła trzecie miejsce w konkursie Miss Włoch. Zagrała też kilka małych ról m.in. w "Czarnym orle" czy dramacie "Dzwonki alarmowe". W latach 50 zyskała status symbolu seksu. To właśnie wtedy mogła liczyć na najlepsze angaże. Grała w takich filmach jak: "Piękności nocy" i "Fanfan tulipan" z Gerardem Philipem (legenda francuskiego kina), "Chleb, miłość i fantazja" (nominacja do BAFTY), "Rzymianka" Luigiego Zampy, "Dzwonnik z Notre Dame" (rola Esmeraldy), "Trapez" z Burtem Lancasterem, Katy Jurado i Tonym Curtisem w obsadzie, "Tak niewielu" u boku Franka Sinatry, Charlesa Bransona i Steve'a McQueena, widowisko kostiumowe "Salomon i królowa Saby", komedia "Kiedy nadejdzie wrzesień", "Intrygantka" tym razem u boku Seana Connerego, "Ja, ja, ja i Ci wszyscy inni", "Podbij diabła" z m.in. Humphreyem Bogartem i Bernardem Lee, "Dobranoc Signora Cambell" czy "Pinokio". Z kina wycofała się w latach 70. Zajęła się fotografią i fotoreportażem. Przeprowadziła eksluzywny wywiad z Fiedelem Castro. W latach 50 i 60 była na wielu okładkach magazynów m.in. Time, Esquire, Cosmopolitan. Laureatka dwóch Złotych Globów i trzech nagród David di Donatello. Otrzymała również Order Zasługi Republiki Włoskiej i Order Narodowy Legii Honorowej.
https://x.com/Dear_Lonely_/status/1332198504794451971

@HERORICH2 Normalnie. Ciało przyzwyczajone do przeciążeń, nie zemdlał, wiec mógł szybko wyskoczyć. Tam są mocne zabezpieczenia i kombinezony ognioodporne.

@sebasek99 Czyli nadal odnosi się do zestawu cech, którymi odznaczają sie nastolatki na Twitterze, a nie tylko tego, że chodzą na strajki. Zresztą, bawi mnie ta wojenka. Ciekawy jestem jakie słowo wygra. Pewnie jakieś gó... którego używa z 2% młodzieży...

@Kapitan_SW siadamy, zapinamy pasy

@IronSanHybrid Ale kilka lat temu ze słowem "odjaniepawlić" nie było problemu. Dziadersi znów się nie popisali, ale nic dziwnego. Julki są jedną z najgłosniejszych grup na Twitterze.

@Cave A pod żyrafe Melmana Jan Paweł II

@sebasek99 Julka to hasło o zabarwieniu politycznym? Raczej pewien zestaw cech i istniało już dużo wcześniej niż strajki kobiet. Ahh Sebuś...

Obejrzałem "Rambo: Ostatnią Krew" i nie mogę powiedzieć, że to film dobry, ale jako kino akcji się w zupełności broni. Było gorzej niż w filmie z 2008 roku. Patrzę jednak na tę produkcję tylko przez pryzmat samej ikonicznosci Johna Rambo i tutaj akurat film jest niezły, ma swój klimat i... jest pełen nihilizmu. Moim zdaniem Rambo to najtragiczniejsza postać w historii kina. Można z tym polemizować, od II części zresztą, poziom kolejnych produkcji spadał, a konto zasilały kolejne Złote Maliny. Jest to nie najgorsze pożegnanie legendy, choć mogło być lepiej. Sly już po prostu nie przeskoczy pewnych scenariuszowych ułomności. Zgrabna historia, dużo krwi, tragizm, w niektórych scenach brak logiki czy dziury w scenariuszu, ale bardzo męskie kino w ostatnich scenach to wynagradza. Dałem z czystym sercem 6/10 mrożąc oczy i nie przywiązując wagi do wielu wad.

@skakun95 Nie liczyłem na awans. Chodzi o podejście. Zagrał praktycznie drugi skład, bo trzeba walczyć w lidze. Należało rozszerzyć kadrę przed sezonem. Wiadomo było, jak będą wyglądać te puchary i gra na praktycznie trzech frontach. Nie dali rady ani w LE, ani w ESA, gdzie tracili frajersko gole w ostatnich minutach i dostając znów w łeb z Legią. Stracili mnóstwo bramek. Kolejna sprawa to następne kilka miesięcy. Trzeba już szukać piłkarzy, bo kilku z nich odejdzie, nawet bodajże Tiba dla którego ta liga stała się za mała. Żurawia zostawiłbym na stanowisku trenera, bo problemem są tutaj właściciele, o zgrozo, nic nowego w tym kraju.