tomasanet

Co z tego, że jest najlepszy według ciebie, skoro w meczach przeciwko drużynom, które organizuję grę podobnie jak Atletico jest kompletnie zagubiony? Dobry trener to taki, który potrafi wyselekcjonować zawodników do pierwszej jedenastki względem stylu prezentowanego przez rywala.

Do bramki Saula Atletico grało na całej powierzchni boiska. Później gra toczyła się tylko na połowie Los Colchoneros. Zresztą chodziło mi bardziej o ogól meczów drużyny Simeone, po których wszyscy zapamiętają ją jako ultradefensywną.

2/2

Prawdziwą przyczyną, oprócz oczywiście pracy Simeone i wszystkich piłarzy Altetico, były względy marketingowe i pozycja Bayernu w obecnej piłce. Od Barcelony, Realu i Bawarczyków oczekuje się efekciarstwa, grania za wszelką cenę ładnej piłki i ofensywnego futbolu. To samo tyczy się Guardioli, który przyzwyczaił już do długiego utrzymywania sie przy piłce. Za to Atletico, które odczuwa dużo mniejszą presję środowiska może stosować ultradefensywną taktykę. Oczywiście nie zawsze. Los Colchoneros nie zdobyli ani jednej bramki w dwumeczu z PSV przez 210 minut, ponieważ zespół prowadzony przez Cocu ma jeszcze mniejszą marketingową wartość. Z Altetico da się grać skutecznie, ale potrzeba do tego pragmatycznego podejścia do organizacji gry, co dla wielkich drużyn jest niezwykle trudne ze względu na otoczenie.

Wpływ Filipa Ludwika Kazimierskiego na grę Atletico jest nieoceniony. Brazylijczyk jeszcze niedawno siedział na ławce u Mourinho, a teraz jest być może najlepszym piłkarzem na świecie. Nawet sam Messi w ćwierćfinale musiał grać bliżej środka, żeby unikać z nim pojedynków 1 vs. 1. Kolejny gracz, który rozgrywał wczoraj niesamowite zawody to Jan Oblak. Słoweński golkiper złapał absolutnie wszystko, co miał złapać, świetnie się ustawiał i był niezwykle pewny na przedpolu. Strzelec bramki Saul Niguez wyróżniał się tylko w pierwszej połowie, co nie zmienia faktu, że obecnie mało jest lepszych grajków od niego. W poczynaniach defensywnych najwięcej do powiedzenia mieli Savić, który schował Lewandowskiego do kieszeni i Augusto Fernandez, który wybił większość dośrodkowywanych piłek, był murem bez którego czarnogórsko-urugwajska linia obrony nie wyglądałaby tak dobrze. Spośród piłkarzy Bayernu tylko Lahm i czasami Vidal robili róźnicę. Reszta przeciętnie.

1/2

Atletico zagrało dwa identyczne spotkania na przestrzeni 2 tygodni. Najpierw z Barceloną, później z Bayernem. Dawno nie było takiej drużyny, która potrafiłaby zmusić najlepszych ofensywnych zawodników na świecie do bezproduktywnego kopania piłki. Simeone zbudował monolit, który może rozpaść się dopiero po jego odejściu. Zaskakujące, że wszyscy chcą sukcesu Leicester w Premier League, aby udowodnione zostało, że piłka nie została zdominowana przez pieniądze, zapominając o tym, że Los Colchoneros dysponują znacznie mniejszym kapitałem i mają dużą szanse na zwycięstwo w najbardziej prestiżowych rozgrywkach klubowych na świecie.

Co do samego meczu - Guardiola wcale nie popełnił błędu rozpoczynając bez Thomasa Mullera. Atletico maksymalnie zagęszcza środek pola, więc na pozycji ofensywnego pomocnika w drużynie przeciwnej musi grać ktoś, kto potrafi zatrzymać piłkę na dłużej, wykonać kółeczko, skutecznie dryblować, czyli krótko mówiąc - zrobić różnice. Thiago nie spełnił założeń taktycznych Pepa, o czym świadczy długa rozmowa zawodnika z trenerem po jego zejściu. Kilka razy udało mu się ładnie rozszerzyć grę do Lahma czy Costy, ale ogólny występ bardzo przeciętny. Problem w tym, że Muller po zameldowaniu się na placu gry, miał jakieś 2? 3? kontakty z piłką. Nie szukałbym w tej decyzji przyczyn takiego, a nie innego wyniku.

Nie. Mówie o Filipie Ludwiku Kazimierskim.

Praca i wpływ Filipe Luisa na grę Atletico jest nieoceniony. Rok temu siedział na ławce u Mourinho, a teraz jest najlepszym piłkarzem najlepszej drużyny na świecie.

Suarez potrafi czasami przyjąć piłkę w przeciwieństwie do Aguero, dlatego efekt byłby nieco lepszy. To świadczy o tym, że branie pod uwagę napastników w kontekście walki o Złotą Piłkę nie ma najmniejszego sensu, bo żaden z nich nie jest w stanie sam rozstrzygnąć o losach meczu, całego turnieju.

Dostał kilka ciekawych podań. Tylko, że zamiast je spokojnie przyjąć i poczekać, to nerwowym ruchem oddawał je partnerom, a zdarzało się nawet, że rywalom.

@kuba1624

Fernando niby jakieś umiejętności do tego ma, ale nie ten poziom. Przydałby im się Verratti tak jak każdej innej drużynie na świecie.

Dzisiejszy mecz potwierdzą moją teorię, że Aguero to jeden z najbardziej przereklamowanych piłkarzy ostatnich lat. Każdy jego kontakt z piłką kończył się stratą bądź podaniem do najbliższego partnera. Za to Joe Hart znowu pokazał klasę, i pełnie swoich umiejętności, kiedy drużyna najbardziej tego potrzebowała. Zupełna odwrotnośc Aguero.. W City dobrze zaprezentowali się także Kompany, Otamendi i de Bruyne. Szkoda, że duet brazylijskich pomocników nie spisał się tak dobrze, jak we wcześniejszych fazach tegorocznej Ligi Mistrzów. Wtedy być może Obywatele odnieśli by dziś zwycięstwo. Wśród piłkarzy Realu Madryt wyróżniał się przede wszystkim Pepe. Na uwagę zasługują także Carvajal, Kroos i Bale. Powoli Królewscy zaczynają się przyzwyczajać do konstruowania akcji bez Cristiano Ronaldo i jak zwykle po odejściu zawodnika z wielkim ego, wyniki zespołu znacząco się poprawią. Oczywiście, o ile Portugalczyk opuści Santiago Bernabeu w tym okienku transferowym.

Przecież ten mecz nie był wcale nudny. Spotkania, gdzie posiadanie piłki jest mniej więcej równe zawsze są najciekawsze i to także takim było. Fakt, że nie padła żadna bramka nie ma żadnego znaczenia. Ja zamiast emocji, wole ciekawe rozwiązania taktyczne, organizację gry i tworzenie nowych przestrzeni.

Gra Fernandinho przypomina mi legendarnych grajków takich jak Makelele, Vieira czy Deschamps. Niedawno pisałem, że to on będzie jednym z kluczowych zawodników the Citizens.

W ocenie Neymara nie uwzględniono 4 zmarnowanych stuprocentowych sytuacji. Za to liczba strzałów dodała mu kilka dziesiątych punktu. Algorytmy portali typu whoscored.com czy squawka.com faworyzują napastników, dlatego nie biorę ich pod uwagę przy własnej analizie niektórych spotkań.

To nie jest oficjalna 11 kolejki, tylko ta zestawiona przez whoscored.com. Analityczne portale mają to do siebie, że zbyt wiele uwagi poświęcają suchym statystykom, więc ocena za jeden mecz może być rozbieżna z faktycznym występem zawodnika. Za to już średnia nota za sezon w jakimś stopniu oddaję rzeczywistość.

Obrona jest ważniejsza od ataku dla drużyn takich jak City. Aguero może strzelić 20 bramek, ale co z tego, skoro rywali strzeli 22? Sytuacje bramkowe są wynikiem pracy wszystkich zawodników, a nie tylko napastnika, więc ewentualny gol dla the Citizens także nie będzie prawdopodobnie główną zasługą Sergio.

Skoro ważni są tylko ci, którzy zdobywają bramki, to czemu trenerzy nie tworzą jedenastek złożonych tylko z napastników?

Koleś, który jest uznawany za jednego z lepszych napastników świata i nie strzelił żadnej bramki na Mundialu oraz jedną - kiedy wynik dwumeczu był rozstrzygnięty - w fazie pucharowej Ligi Mistrzów musi być przereklamowany.

Wolałbym, żeby dzień mieli Hart, Otamendi, Fernandinho i De Bruyne, bo to od nich, a nie od przereklamowanego Aguero zależy dużo więcej.

Adolf Hitler został wybrany na kanclerza Niemiec w sposób demokratyczny, Tak się złożyło, że to on przyczynił się do rozpętania najtragiczniejszej wojny w historii.

Dlaczego widzisz tylko dwie opcje? Jest dużo więcej systemów politycznych.

Zresztą demokracja także jest dyktaturą. Dyktaturą większości.

Co wspólnego z krytykowaniem demokracji, ma sytuacja w Rosji, gdzie próbuje się zachować jej pozory?

I to jest właśnie błąd. Większość powiesiłaby Sokratesa, Kopernika i praktycznie każdego wielkiego uczonego. Demokracja nie ma sensu.

Redaktorzy na realmadryt,pl traktują każdy rzut karny i czerwoną kartkę jako prezent od sędziego. Wobec tego powinni żądać, aby nowe władze FIFA na czele z Giannim Infantino zlikwidowały możliwość podyktowania jedenastki i usunięcia zawodnika z boiska z powodu niestosownego zachowania. Wtedy na pewno znikną wszelkie niesprawiedliwości. Brzmi sensownie, prawda?

Został wybrany MVP spotkania, bo większość futbolowych obserwatorów zauważa tylko bramki. Prawdziwym liderem był Ramos.

Zarówno w spotkaniu z Barceloną i z Wolfsburgiem Ronaldo nie był najlepszym piłkarzem swojej drużyny. Na Camp Nou kluczowy był Casemiro, na Bernabeu Ramos. Oczywiście nie odbieram szans Ronaldo, ponieważ w półfinale i finale może zagrać tak jak Messi rok temu, ale na ten moment nie jest nawet w top 5 zawodników tego roku. Na koniec może okazać się, że Królewscy skończą rok bez tytułów, a Barcelona z trzema. Wtedy to jednak gra Messiego i Suareza będzie miała większy wpływ na wyniki drużyny.

W Złotej Piłce - przynajmniej dla mnie - najważniejsze powinny być spotkania fazy pucharowej Lig Mistrzów, bezpośrednie starcia o mistrzostwo kraju i wielkie turnieje reprezentacyjne.

Ronaldo rozegrał dwa dobre mecze w tym sezonie, a nie 3. Przy czym nie liczę spotkań z Getafe czy innym Gijon, bo wygrać je można biegając do tyłu i wystawiając rezerwy.

Wiem o tym. Pisałem niżej, że Złota Piłka nie ma dla mnie najmniejszego znaczenia od 2010 roku, kiedy to FIFA i France Football postanowiły połączyć swoje plebiscyty i stworzyły najbardziej bezsensowną metodę wyboru piłkarza roku. Vidal i Filipe Luis to dla mnie najlepsi zawodnicy od stycznia 2016.

Skąd przekonanie, że Złota Piłka powinna trafić w ręce piłkarza Barcelony? Zrozumcie, ze zawodnicy innych drużyn także rozgrywają niesamowity rok, z tą różnicą, że są bardziej kluczowi w decydujących spotkaniach. W najważniejszym meczu sezonu i Messi, i Suarez zagrali słabo. Za to Arturo Vidal i Filipe Luis przez cały rok prezentują równa formę i grają najlepiej w meczach, które dają nieśmiertelność. O tym, kto faktycznie zasłużył na miano najlepszego piłkarza roku będzie można powiedzieć dopiero w sierpniu, ale na ten moment wybrałbym Chilijczyka i Brazylijczyka.

Niestety po połączeniu plebiscytów FIFA i France Football, Złota Piłka przestała mieć dla mnie jakiekolwiek znaczenie,

Chciałbym, żebyśmy w dyskusji na temat Złotej Piłki nie pisali na temat tego, kto ma szanse ją wygrać ze względu na swoją medialność, ale kto faktycznie był najlepszym piłkarzem roku.