tomasanet

Atletico wygrało ligę, w której gra Barcelona i Real. Leicester raczej nigdy tego by nie dokonało. Za to Juventus zdetronizował Milan i Inter w swoich rozgrywkach. Nie wiadomo jeszcze czy Lisy utrzymają swoją dyspozycję na kolejne sezony. Sukces ligowy drużyn Simeone i Allegriego także niewątpliwie większy.

Lisy ze swoim potencjałem finansowym mogły ściągnąć sobie jakiegoś Cole'a czy innego starzejącego się angielskiego grajka, który skłonny był się do nich wprowadzić. Zresztą zobacz jak przebiegała wcześniej kariera takiego Mirandy, Luisa, Juanfrana, Gabiego czy Costy. Podobne przypadki jak Huth, Fuchs, Morgan, Inler, Schwarzer i Smeichel.

Zachwyty nad zwycięstwem Lisów w Premier League - rozumiem
Konstruowanie wniosków na podstawie tego sezonu tego rodzaju, że pieniądze nie wygrały z piłką nożną - prostuje

Tottenham także mógł przełamać ten beton, Zdaje się, że grali nawet ładniejszą piłkę od Lisów. Co zrobili wszyscy? Chcieli porażki Spurs wczoraj

Nie formułuję zarzutów do ciebie, ale wszystkich obserwatorów futbolowych, którzy najwyraźniej o konsekwencji i przyswajaniu faktów nie słyszeli. O Montpellier nikt już nie pamięta,. O Leicester będą pamiętać wszyscy. Tak działa marketing i pieniądze.

Atletico i Juventus także nie użyły pieniędzy, aby odnosić sukcesy w Lidze Mistrzów. To się nazywa mądra polityka transferowa. Obie drużyny sprzedają zawodników i kupują nowych, nie tracąc przy tym na jakości kadry. Wyciągnięcie Pirlo z Milanu i Villi z Barcelony to był majstersztyk. Co prawda Leciester również świetne zarządza transferami, ale ma o tyle łatwiej, że dysponuje większym kapitałem.

Mistrzostwo Leicester w sumie mnie cieszy, bo uwydatnia jeszcze bardziej śmiesznośc Premier League i taktykę drużyn rodem z XIX wieku.

Atletico ma mocniejsze nazwiska, ponieważ lepiej zarządza swoim kapitałem. Jeśli jakaś drużyna posiada więcej pieniędzy i gorszych zawodników niż inna, to nie świadczy o jej nieudolności? Tym bardziej Rojiblancos wychodzą na plus w tym zestawieniu.

Na tej stronie niedawno pojawiały się głosy, żeby nie kibicować Atletico w starciu z Bayernem. Uprzedzam - od ciebie chyba nie. Zatem dlaczego wszyscy cieszą się z sukcesu Leicester skoro w takim Arsenalu gra nasz były zawodnik Alexis, a w Chelsea Fabregas?

Rozumiem dokładnie o co ci chodzi. Jednak cała piłkarska społeczność nie zauważa faktu, że Leicester dysponuje większym kapitałem niż Atletico i Juventus. Drużyny Simeone i Allegriego wygrałyby tą śmieszną ligę już w marcu w pierwszym sezonie partycypacji. Śmiem twierdzić, że Villarreal w obecnej formie zrobiłby przynajmniej podobny wynik do Lisów. Kibicowanie Leicester i głoszenie hasełek typu "piłka nożna wygrała z pieniędzmi" i jednoczesne nie kibicowanie Juventusowi i Atletico w Lidze Mistrzów ociera się o hipokryzję.

Zacząłeś pisać o wpisach użytkowników, którzy nie rozumieją tej całej otoczki wokół Leicester, więc logiczne, że tłumaczymy powody, dla których tak myślimy

Przed sezonem nie chciałem żadnego i teraz także nie chce żadnego. Piłkarze tej drużyny opierają swoją grę na sile fizycznej, a nie technice (poza Mahrezem) i dodatkowo młodzi też nie są.

@Sawik_10

Napisałeś o tym jakieś 8 komentarzy. Normalne to nie jest. Widać, że chcesz coś na siłę udowodnić.

Zwycięstwo Leicester niewątpliwie jest wielką niespodzianką i nawet mnie cieszy. Jednak mówienie, że to drużyna bez pieniędzy i co gorsza, że jej budżet nie opiera się na pieniądzach z zewnątrz trzeba prostować. Oczywiście nie z taką zaciętością jak Sawik_10.

Problem polega na tym, że właśnie wszyscy zachwycają się tym, że Lisy dużej kasy nie posiadają. Nawet powstają już różne morały płynące z tego sezonu, że pieniądze przegrały z piłką etc.

Właścicielem Leicester jest bogaty tajski milioner, zawodnicy dostają pensję większe niż ci z Juventusu i Atletico, czyli klubów z top 5 świata. Zobaczymy jak zespół Ranierego będzie radził sobie w Lidze Mistrzów z włoskimi, francuskimi i niemieckimi zespołami. Ta drużyna nie jest wcale biedna. Zawodnicy tacy jak Fuchs czy Huth grywali w europejskich pucharów i na dużych reprezentacyjnych imprezach. Jedynie historię Vardy'ego można mitologizować.

Ta strona powstała między innymi po to, aby wymieniać się poglądami, spostrzeżeniami, własnym spojrzeniem na futbol, a nie dlatego, żeby wklejać niezliczoną ilość memów, nieśmiesznych obrazków i żebrać polecenia, które i tak nic nie znaczą. Zły pomysł, obecny układ jest dobry.

Doskonały zabieg marketingowy ze strony angielskiej federacji ze zorganizowaniem meczu Chelsea - Tottenham w poniedziałek. Teraz wszyscy ekscytują się zwycięstwem Leicester w Premier League zamiast zbliżającą się ucztą futbolową, czyli spotkaniem Guardiola vs. Simeone.

Przechodząc już do samej Ligi Mistrzów, piłka nożna to cykle, zwykle powtarzalne. Czy możliwa jest powtórka wyników z sezonu 13/14? Wtedy w pierwszym spotkaniu półfinałowym we wtorek padł wynik 0-0, a w środe 1-0. Identycznie jak w tej kampanii. Jeśli historia miałaby zatoczyć koło, to Atletico wygra dzisiaj na Allianz Arena 4-0, a jutro Manchester City na Bernabeu 3-1. Niestety taki bieg wydarzeń jest mało prawdopodobny. Do bukmachera z takim wynikiem raczej bym nie poszedł, tak samo jak z tym, że Leicester zwycięży w Premier League. Rozsądek wskazuje, że Królewscy pokonają the Citizens 2-0, a Bawarczycy ograją Los Colchoneros w stosunku 3-1.

Guardiola dzisiaj musi jeszcze bardziej rozszerzyć grę niż tydzień temu. Będzie to nieco łatwiejsze ze względu na lepiej dostosowaną murawę. Do składu Atletico wróci Godin, dlatego poczynania defensywne drużyny Simeone będą pewniejsze, przez co spotkanie stanie się jeszcze ciekawsze. Natomiast Pellegrini musi zdominować środek pola, bo tylko wtedy można pokonać Królewskich. Szkoda, że David Silva odniósł kontuzję, bo jego umiejętność utrzymania się przy piłce i kreowania gry na pewno by w tym pomogła.

Jeśli uzgwlędnionoby w tym rankingu statystycznym coś takiego jak ranga, waga spotkania i niestety niemierzalny leadership, to wtedy faktycznie można byłoby go nazwać bliskim ideału.

Mniemam, że ranking obejmuje tylko ten sezon, więc wyższość Filipa Ludwika nad każdym innym bocznym obrońcą jest niepodważalna.

To zły pomysł. Za dużo ofensywnych piłkarzy, Skład musi być zbilansowany. Messi nie będzie pracował w defensywie tak jak Iniesta i Rakitic, których zapewne chcesz z jedenastki wyrzucić. Po co zmieniać system, który działa?

Doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że przy wyborze najlepszego piłkarza roku FIFA nie decyduje forma, ale względy medialne. Napisałem to powyżej moich typów i chciałbym, żebyśmy tej zasady się trzymali.

Piszę to po raz kolejny - dyskutując o Złotej Piłce rozważajmy, kto faktycznie był i jest najlepszym piłkarzem w danym roku, a nie kto ze względu na swoją medialność się tam znajdzie.

Wiem, że mój typ jest hipstersko-niszowy, ale gdybym miał komponować trójkę nominowanych zawodników do Złotej Piłki to wybrałbym Filipe Luisa, Arturo Vidala i chyba - mimo wszystko - Leo Messiego.

Jego najlepszym sezonem był ten poprzedni. Luis w wywiadach wyraźnie wskazuje, że ważniejsze są trofea drużynowe niż te indywidualne, a on sam lepiej czuje się, kiedy swoją grą i ustawieniem na boisku pomaga drużynie w wygrywaniu dwumeczów z najlepszymi drużynami na świecie. Piłka nożna to nie tylko bramki.

Cieszy powrót Rooneya do dobrej gry sprzed 4-5 lat. Już myślałem, że się skończył, ale i dzisiaj, i tydzień temu z Everton grał jak za najlepszych lat. Teraz chyba nawet bardziej skupił się na kontrolowaniu gry i stał się środkowym pomocnikiem. United brakowało kogoś, kto przyspieszy i zwolni grę zależnie od warunków meczowych. W związku z tym notowania Anglii w kontekście ostatecznego triumfu na Euro rosną. Pewnie nie wygrają, ale półfinał jest w zasięgu ich nóg i przede wszystkim głowy.

To nie przygotowanie fizyczne zawiodło. Przyczyną niepowodzeń w tamtym okresie było przede wszystkim zmęczenie psychiczne i wypalenie. Piłkarze podejmowali mnogość decyzji w sezonach Pepa i to przełożyło się na podejmowanie złych decyzji w sezonach, o których piszesz. Natomiast wypalenie miało o tyle ważne znaczenie, że i Bayern, i Atletico przystąpiło do spotkań z niezwykłą pasją, zaangażowaniem i motywacją, którą wytworzył brak sukcesów na europejskich boiskach od kilkunastu lat.

Postawiono na Fabregasa w Chelsea i zabezpieczono go Maticiem? Co z tego wynikło? To samo co w Barcelonie, czyli świetny początek sezonu, poźniej tylko gorzej. Cesc ma zbyt słabą głowę i idealnie pasuje do powiedzenia "im wcześniej zaczynasz, tym szybciej kończysz". On grał na mundialu i w finale Ligi Mistrzów w wieku 19 lat jako gwiazda swojej drużyny.

Niemcy po II wojnie światowej to świetny przykład dla każdego, pragnącego i potrzebującego rozwoju narodu, który po trudnym okresie nie może odbudować swojej potęgi.

Jak w takim klubie jak Barcelona nie zwolniono natychmiast trenera od przygotowania fizycznego, który nie potrafi przygotować jednego z najważniejszych piłkarzy klubu? Przecież to absurd. W wielkim klubie nigdy nikt nie będzie odstawał fizycznie.

Xavi utrzymywał się przy piłce ponad 10% czasu w meczu. Automatycznie dzięki temu Busquets nie musiał rozpoczynać akcji, miał mniej obowiązków, grało mu się dużo spokojniej. Hernandez razem z wiekiem tracił swoje walory, dlatego coraz częściej Busquets musiał brać na siebie czynnosci, które wcześniej wykonywała "6" Barcelony. To oczywiste, że w związku z tym w jego grze pojawiło się dużo chaosu i niepewności. Fabregas nie spełnił pokładanych w nim oczekiwań, dlatego konieczny był zakup nowego pomocnika box-to-box z uwzględnieniem na umiejetności w destrukcji. Wybrano Rakiticia. Chorwat przyszedł, Busi wrócił do swojej gry, a Barcelona zdobyła tryplet. Jak można podważać transfer i pozcyję Ivana?

Thiago jest tak samo nierówny jak Fabregas i często w ważnych meczach zawodzi. Owszem, jego odejście wywołało u mnie negatywne uczucie, ale jak się poźniej okazało - nie wpłynęło na wyniki Barcelony. Może wpłynąć dopiero na osiągnięcia w przyszłości.

Kiedy zarobiło się 100 złotych, a mogło 200, to w ostatecznym rozrachunku traci się te 100 złotych. To, że życie Polaków się poprawiło jest oczywiste. Jednak przykłady innych państw pokazują, że przez 12 lat rozwinąć się można o wiele bardziej.

Busquets bez Rakiticia przestanie grać poziomie, który obecnie reprezentuje. Znowu w jego poczynaniach wszechobecny będzie chaos i niezdecydowanie tak jak w latach 2012-2014. Ilu użytkowników chciało go wtedy sprzedać i oburzało się, kiedy Puyol przekazał mu swój legendarny numer? Nikt nie chce powrotu tej rzeczywistości.

Pogba w Barcelonie, będzie irytował tak samo jak Neymar, kiedy nie ma formy, On nie zaaklimatyzuje się odpowiednio i nie zrozumie tego stylu, więc odpada. Koke w reprezentacji Hiszpanii jest strasznie bezproduktywny, więc na Camp Nou także by się nie przydał. Rafinha nie jest tak pewny w odbiorze. Zresztą on jest kreowany na następce Iniesty. Thiago ma strasznie sinusoidalną formę i tak samo jak Rafa ma więcej argumentów, żeby grać na pozycji don Andresa niż na Ivana. .

Wydaje mi się, że Saul i Verratti pasowaliby do systemu Barcelony, Mogliby grać razem przed Busquetsem. Problem w tym, że obecna sytuacja finansowa nie pozwala na zakup nawet jednego.

Rakitić kosztował niewiele i spłacił się w momencie końcowego gwizdka meczu z Bayernem na Camp Nou. Wtedy - a być może wcześniej - zawiązało się kompletne tridente, które posiada wszystkie niezbędne piłkarskie umiejętności, a tworzy je Ivan wraz z Alvesem i Messim.

Keita wchodził z ławki, bo Busquets przy obecności Xaviego i Iniesty nie był aż tak bardzo zobowiązany do posyłąnia piłek do przodu. Teraz, gdy nie ma Hernandeza, to Sergio rozpoczyna akcję, dlatego potrzebny jest zawodnik, który będzie gotowy do przerwania akcji rywala, a takim niewątpliwie jest Ivan. To jak bardzo Chorwat jest potrzebny tej Barcelonie, niech świadczy fakt, że zagrał najwięcej spotkań u Luisa Enrique. Poza tym, kogo widziałbyś na miejscu Rakiticia?

Rakitić nie został sprowadzony, żeby zastąpić Xaviego. To robi mniej lub bardziej don Andres, którego dawne obowiązki przejął Messi, łącząc pozycje ofensywnego pomocnika ze skrzydłowym. Ivan dzięki swojej dobrej grze w destrukcji i umiejętności wymieniania krótkich podań odciąża Busquetsa, który teraz może organizować ofensywną grę. Chorwat jest odpowiednikiem Seydou Keity, o czym więcej przeczytasz tutaj: http://www.fcbarca.com/68899-w-ciszy-stadionu-octobusi.html

Ja nie kalkuluję. Ja po prostu jestem kibicem Celty, dlatego chciałbym, aby wreszcie po 12 latach Liga Mistrzów wróciła do Galicji.

W takim razie mam nadzieję, że Celta prześcignie Villarreal w tabeli ligowej, a Żółta Łódź Podwodna odniesie zwycięstwo w Lidze Europy.

Niech mnie ktoś oświeci - jeśli Villarreal wygrałby Ligę Europy, to Celta Vigo zagra w eliminacjach Ligi Mistrzów?

Z dwójką zawodników się nie zgodzę. Po pierwsze Carvajal rozegrał w tym sezonie 18 na 36 spotkań. To za mało, żeby się w tym zestawienu liczył. Lepiej wyróżnić jakiegoś obrońcę z Malagi czy Villarrealu. Po drugie Modrić także niezbyt tutaj pasuje. Cały sezon grał równo, ale nic poza tym. Bardziej skłaniałbym się ku bezdyskusyjnemu liderowi Żółtej Łodzi Podwodnej - Bruno Soriano. Przy tworzeniu ławki rezerwowej chyba po prostu analizowałeś składy najlepszej trójki ligi. Są inne drużyny, których zawodników pominąłeś.

Barcelona miała okres minimalnych zwycięstw na początku sezonu, Real ma teraz. To normalne w tak długiej ligowej kampanii. Szkoda, że w drużynie z San Sebastian zabrakło Inigo Martineza, Carlosa Veli i Imanola Agirretxe, bo oni lepiej spożytkowaliby wysiłek reszty kolegów. Atletico zagra teraz z najłatwiejszym dla siebie możliwym rywalem pod względem stylu gry. Rayo będzie operowało piłką, a podopieczni Diego Simeone przeprowadzą kilka szybkich ataków i zdobędą dzięki nim bramki. Nie będzie już bezpośredniego meczu o tytuł, nie widzę także szans na potknięcia rywali Barcelony, dlatego, aby zdobyć tytuł, trzeba wygrać wszystkie trzy pozostałe spotkania, począwszy od tego na Benito VIllamarin.

Przede wszystkim do stwierdzenia, że dany zawodnik jest najlepszy na świecie nie wystarczy mi argument bramki. Filipe Luis przez cały ten rok gra na równym poziomie, a wskakuje na najwyższe obroty, kiedy przychodzi Liga Mistrzów lub decydujący mecz o mistrzostwo. Wczoraj zagrał mecz kompletny, wyłączając z gry Coste i Comana, kilka razy tworząc groźne kontry i biorąc na siebie odpowiedzialność mentalnego liderowania drużynie, Może ty wyjaśnisz, dlaczego to brzmi strasznie niedorzecznie, nie posługując sie tym, ile bramek strzelili Messi, Ronaldo czy Suarez?

Tak, największe kluby na świecie muszą ładnie wygrywać, ponieważ tego oczekują kibice, środowisko pilłkarskie, Dotychczas nikomu nie przeszkadzał styl gry Los Colchoneros. Dopiero teraz pojawiły się głosy porównujące Simeone do Mourinho i oskarżające go o antyfutbol. Dlaczego? Ponieważ Atletico także wkracza na ten najwyższy poziom futbolowego marketingu.

Budżet to nie tylko wydatki, ale także dochody. W lato sprzedano Arde, Mandzukicia, Raula Garcię, Mirande i kilku innych graczy. Poza tym w zestawieniu najbogatszych klubów świata Atletico widnieje za Leicester.

Są trzy drużyny, którego marketingowo przewyższają wszystkie inne. Od nich wymaga się pięknej, estetycznej gry, co czasami jest przyczyną niepowodzeń w najważniejszych spotkaniach. To jest przekaz, który wynika z tego, co napisałem powyżej.

@FCBMati10

W tym roku tak.